r google-plus facebook twitter linkedin2 nujij P P M G W Monitor Nieuwsbrief pdclogo Afstudeer hoed man met tas twitter

Transnistrië

Vlag van Transnistrië

Transnistrië is een gebied dat gelegen is tussen de rivier de Dnjestr en de Oostelijke landsgrens van Moldavië. In het verleden werd een groter gebied onder deze naam geschaard, dat zich uitstrekte van de Dnjestr tot aan de rivier de Boeg in het huidige Oekraïne. Het huidige Transnistrië maakt onderdeel uit van Moldavië, maar opereert feitelijk als een zelfstandige staat. Geen enkel land ter wereld erkent Transnistrië echter officieel.

Tot de Tweede Wereldoorlog behoorde het gebied tot de Sovjetrepubliek Oekraïne. In 1940 werd Bessarabië door de Sovjet-Unie veroverd op Roemenië. Stalin voegde het grootste gedeelte van dit gebied bij Transnistrië en creëerde zo de Sovjetrepubliek Moldavië. Na een periode van Roemeense overheersing tussen 1941 en 1944 kwam het gebied uiteindelijk in dezelfde vorm weer onder de vleugels van de Russen terecht.

'Onafhankelijkheid'

Na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie verklaarde Moldavië zich op 27 augustus 1990 onafhankelijk. De overwegend Russische bevolking van Transnistrië weigerde deze onafhankelijkheidsverklaring echter te ondersteunen, temeer omdat deze een voorbode van hernieuwde Roemeense invloed leek te zijn die er uiteindelijk zelfs toe kon leiden dat Moldavië zich bij Roemenië zou aansluiten. Ook in de overwegend Turkse regio Gagaoezië werden deze ontwikkelingen met argusogen bekeken.

Om deze redenen verklaarde Transnistrië zich op 2 september 1990 eenzijdig onafhankelijk. De voormalige Russische mijnwerker Igor Smirnov werd als president van het staatje aangesteld. Ook werd aan Moldavië de oorlog verklaard, die met overmacht door Transnistrië werd gewonnen, mede dankzij de aanwezigheid van het XIVe regiment van het oude Sovjet-leger. Dit regiment verblijft nog steeds in de hoofdstad Tiraspol.

Sinds dat moment leidt het staatje een zelfstandig, doch geïsoleerd bestaan. Door de toenemende westerse oriëntatie van Moldavië en Oekraïne is het gebied voor Rusland echter steeds belangrijker aan het worden. In 2006 werd zelfs een referendum in Transnistrië gehouden waarin werd gestemd over aansluiting bij Rusland. Volgens de kiescommissie was maar liefst 97,1% van de bevolking hier een voorstander van, maar deze cijfers worden door westerse landen ernstig in twijfel getrokken.

Politiek

Transnistrië hanteert een eenkamerstelsel voor de wetgevende macht. Het parlement, de Opperste Sovjet, telt 43 leden die elk gekozen worden om één van de 43 kiesdistricten te vertegenwoordigen. Bij de verkiezingen van 2005 en 2010 kwam de partij 'Vernieuwing' (Obnovleniye) als winnaar uit de bus.

Sinds 2011 is Jevgenij Sjevtsjoek de president van Transnistrië; vicepresident is Aleksander Korolev. Over de vrijheid en eerlijkheid van de verkiezingen bestaat geen duidelijkheid, omdat de verkiezingen in Transnistrië niet bezocht worden door waarnemers.

Mensenrechten

Transnistrië wordt verdacht van de schending van mensenrechten. Volgens de oppositie worden politieke tegenstanders zonder proces of na een schijnproces achter de tralies gezet. Ook de vrijheid van meningsuiting, godsdienst of politieke vrijheid is niet gewaarborgd. De Europese Unie heeft meerdere malen een negatief signaal afgegeven over deze misstanden, en probeert de verschillende partijen te stimuleren de dialoog aan te gaan om het conflict tussen verschillende regio's in Moldavië op te lossen.

Huidige situatie

In cultureel opzicht lijkt Transnistrië het laatste Europese bolwerk van communisme te zijn. In het straatbeeld is veel communistische symboliek terug te vinden en in de vlag en het wapen van het staatje zijn de hamer en sikkel opgenomen. De bevolking is hoofdzakelijk Russisch. Tevens zijn veel bedrijven aan de staat gelieerd. Het bekendste voorbeeld hiervan is het bedrijf Sheriff, dat praktisch alles in Transnistrië in bezit lijkt te hebben, variërend van de plaatselijke kaasfabrieken tot een profvoetbalclub en de enige telefoonaanbieder.

Delen

Terug naar boven