r google-plus facebook twitter linkedin2 nujij P P M G W Monitor Nieuwsbrief pdclogo Afstudeer hoed man met tas twitter

E. (Emma) Bonino

foto E. (Emma) Bonino
vergrootglas
bron: European Commission Audiovisual Library

Emma Bonino (1948) is een links-liberale Italiaanse politica, die vier jaar de portefeuilles gezondheidszorg, consumentenbescherming, visserij en humanitaire hulp beheerde in de Europese Commissie-Santer. Als commissaris toonde zij grote betrokkenheid bij het lot van de bevolking in de voormalige Joegoslavische republieken en bij de vluchtelingenproblematiek in diverse Afrikaanse landen. Daarnaast zette zij zich in voor de positie van vrouwen in Afghanistan. In Italië kwam Emma Bonino in 1976 voor de Radikale Partij in het parlement en tevens was zij zeventien jaar lid van het Europees Parlement. Zij was voorvechtster van de rechten van vrouwen en homo's en van grotere vrijheid op seksueel gebied. Was in 2013-2014 minister van Buitenlandse Zaken in het kabinet-Letta.

in de periode 1995-1999: lid Europese Commissie

Delen

Inhoud

1.

Voornaam (roepnaam)

Emma (Emma)

2.

Personalia

land
Italië

geboorteplaats en -datum
Bra, 9 maart 1948

3.

Partij/stroming

partij
RI (Radicali Italiani, Italiaanse Radikale Partij) (links-liberaal)

4.

Hoofdfuncties/beroepen

hoofdfuncties/beroepen
  • lid Kamer van Afgevaardigden, vanaf 1976
  • lid Europees Parlement, van 17 juli 1979 tot 12 april 1988
  • lid Europese Commissie, belast met gezondheidszorg, consumentenbescherming, visserij en humanitaire hulp, van 25 januari 1995 tot 17 september 1999 (commissie-Santer)
  • lid Europees Parlement, van 20 juli 1999 tot 27 april 2006
  • minister van Europese zaken en Internationale Handel, van 7 mei 2006 tot 7 mei 2008 (kabinet-Prodi II)
  • lid Senaat, van 6 mei 2008 tot 15 maart 2013 (vicevoorzitter)
  • minister van Buitenlandse Zaken, van 28 april 2013 tot 22 februari 2014 (kabinet-Letta)

5.

Opleiding

academische studie
  • Letteren en moderne literatuur, Universiteit Bocconi te Milaan, tot 1972

6.

Activiteiten

op het gebied van de EU
  • Onderhandelde in 1995 met Canada over een visserijconflict met de EU
  • Stuurde aan op drastische vermindering van de Europese visserijvloot om overbevissing tegen te gaan
  • Verscherpte na de BSE-crisis in 1997 het toezicht op de voedselkwaliteit. Er kwam een Europees Voedings- en Veterinair Bureau.
  • Zette zich als Eurocommissaris sterk in voor het lot van de vluchtelingen in Bosnië en andere voormalige Joegoslavische republieken. Had verder bemoeienis met de humanitaire noodsituaties in Rwanda, Somalië, Sierra Leone en Soedan, alsmede in Kosovo.
  • Bezocht in 1997 het Koerdische deel van Irak en Afghanistan. Werd met haar missie in Kaboel door het Taliban-regime enige tijd vastgehouden vanwege het maken van foto's van vrouwen en werd pas na urenlange onderhandelingen vrijgelaten. De Afghaanse autoriteiten boden later hun excuses aan. Zette zich in Afghanistan in voor verbetering van de rechten van vrouwen.
  • Zette zich in 1997 in voor het tot stand komen van de Conventie van Ottawa tegen persoonsmijnen
  • Sloot in 1998 in het kader van de introductie van de euro een contract met het bedrijfsleven in de eurolanden over vermelding van prijzen in zowel de nationale munt als de euro

7.

Wetenswaardigheden

algemeen
  • Studeerde af op een studie over de radicale Afro-Amerikaanse leider Malcolm X
  • Voorvechtster van het recht op abortus. Richtte in 1975 een informatiecentrum over sterilisatie en abortus op.
  • Voorvechtster van vrijheidsrechten, zoals het recht op echtscheiding, legalisering van drugs en seksuele vrijheden
  • Had in 1976 een belangrijk aandeel in een referendum waarin een programma voor kernenergie werd afgewezen
  • Zette zich in 1993 in voor oprichting van het Joegoslavië Tribunaal
  • Leidde in 1994 de Italiaanse delegatie naar de algemene vergadering van de VN die over een verbod op de doodstraf moest beslissen
  • Was in 1999 kandidaat voor het presidentschap van Italië
  • Was in 2000 naast Jan Pronk kandidaat voor de post van Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen. Uiteindelijk werd Ruud Lubbers benoemd.
 

Op bovenstaande tekst en gegevens zijn auteursrechten van PDC van toepassing; overname, in welke vorm dan ook, is zonder expliciete goedkeuring niet toegestaan. Ook de afbeeldingen zijn niet rechtenvrij.

De biografieën betreffen vooral de periode waarin iemand politiek en bestuurlijk actief is of was. PDC ontvangt graag gemotiveerde aanvullingen of correcties.

Delen

Terug naar boven