r google-plus facebook twitter linkedin2 nujij P P M G W Monitor Nieuwsbrief pdclogo Afstudeer hoed man met tas twitter

Europese aanpak vluchtelingen­

Boot met migranten
Bron: Copyright Frontex

De Europese Unie wordt sinds 2015 geconfronteerd met een grote stroom aan niet-westerse migranten. In het jaar 2015 werd er zelfs gesproken van een 'vluchtelingencrisis', gezien de hoge aantallen en de moeizame samenwerking tussen Europese landen op dit gebied. De conflicten aan de randen van Europa, zoals de burgeroorlog in Syrië, vormden de voornaamste oorzaak van de crisis

De Europese Unie was lange tijd sterk verdeeld over de aanpak van het vluchtelingenbeleid. Oost-Europese landen wisten zich geen raad met de grote toestroom aan mensen en sloten hun grenzen of vingen vluchtelingen onder slechte omstandigheden op. De vluchtelingenkampen in Zuid-Europese landen raakten overvol. Om illegale immigratie in te dammen, werd de vluchtelingendeal met Turkije gesloten, kreeg het Europese grensbewakingsagentschap Frontex meer controle- en bewakingsbevoegdheden, stelden de Europese leiders een tienpuntenplan op om de migratie uit Libië terug te dringen en werd een verdeelsleutel van vluchtelingen opgesteld om de Zuid-Europese landen (met name Griekenland en Italië) te ontlasten.

Nog altijd is het migratiebeleid een heikel punt binnen de EU. De verdeelsleutel van vluchtelingen is daarbij het meest omstreden dossier. De afspraak om 160.000 vluchtelingen te herverdelen over lidstaten is nog niet nageleefd. Tijdens de Europese top van 28 en 29 juni 2018 zijn er concrete afspraken gemaakt. Zo zijn er plannen voor Europese en Noord-Afrikaanse opvangcentra. Gezien de vrijwillige aard van de afspraken is het echter nog lang niet zeker of het plan zal slagen. De Europese Commissie heeft als taak gekregen deze verder uit te werken.

 

Delen

Inhoud

U ziet nu de basisversie van de tekst
U ziet nu de uitgebreide versie van de tekst

1.

Diverse migrantenstromen naar Europa

Westelijke Middellandse Zee (en land) migratieroute

Veel migranten die via deze route reizen, komen uit Noord- en Centraal-Afrikaanse landen die door oorlogen of armoede worden geteisterd. Via deze land- en zeeroutes bereikten in 2016 ruim 10.000 vluchtelingen de Europese Unie. Sinds juni 2018 is deze westelijke route de meest gebruikte route. Het aantal migranten dat naar Spanje komt is in een jaar tijd met 166 procent gestegen naar 6400 in juni 2018.

Een deel van de migranten probeert de Europese Unie te bereiken via Melilla, de Spaanse enclave aan de Middellandse Zee in Noord-Afrika. In 2005 haalde Melilla de wereldwijde pers. Aan het einde van de zomer bestormden honderden migranten tegelijkertijd de drie meter hoge dubbele muur, om de Europese Unie binnen te komen. Ook via zee proberen asielzoekers zwemmend de Spaanse plaats in Noord-Afrika te bereiken. Anderen proberen per boot naar Spanje te komen.

In april 2016 maakte minister Koenders namens de EU afspraken met Mali, Ghana en Ivoorkust over de aanpak van migratie. De EU en haar lidstaten zullen met de West-Afrikaanse landen samenwerken om de grensbewaking te verbeteren, mensensmokkel te bestrijden en de terugkeer van illegale migranten te versnellen om zo de vluchtelingencrisis aan te pakken.

Centrale Middellandse Zee migratieroute

Al jarenlang steken migranten de Middellandse Zee over, op weg naar Italië. In 2011 schoot het aantal migranten omhoog; meer dan 65.000 mensen maakten in het eerste helft van dat jaar de oversteek naar het Italiaanse eiland Lampedusa . De aantallen leken daarna weer af te nemen maar sinds 2013 zijn honderdduizenden migranten aangekomen in Italië en Griekenland. Onder hen zijn veel Eritreërs, Nigerianen en ook Syriërs. Frontex , het Europees agentschap dat helpt bij het bewaken van de buitengrenzen, gaat uit van ruim 16.000 migranten in de eerste helft van 2018 die via deze route naar Italië kwamen. Dit is 81 procent lager dan een jaar eerder.

De bootroute via de Middellandse Zee wordt als gevaarlijk beschouwd. Volgens de Internationale Organisatie voor Migratie kwamen alleen al in 2015 meer dan 3700 mensen om het leven bij hun vlucht naar Europa via zee. In 2016 hebben 4500 mensen de tocht niet overleefd. Om de vluchtelingencrisis aan te pakken krijgt Libië onder andere financiële steun voor wederopbouw en humanitaire hulp. De Raad Buitenlandse Zaken besloot eind mei 2016 om de missie in Libië (EU-missie Sophia) te verlengen en om de Libische kust- en grenswacht beter te trainen en te ondersteunen.

In februari 2017 namen de Europese leiders tijdens een informele top een tienpuntenplan aan om migratie vanuit Libië terug te dringen. De Raad Buitenlandse Zaken heeft aangegeven dat, in overeenstemming met deze Verklaring van Malta , de EU prioriteit geeft aan opleiding, uitrusting en steun voor de Libische kustwacht en andere betrokken instanties. Daarnaast bevestigde de Raad nogmaals dat het belangrijk is om de politieke situatie in Libië te stabiliseren. De EU ziet het belang van regionale spelers in en wil samen met de Verenigde Naties , Arabische Liga en de Afrikaanse Unie een driemaandelijks overleg hebben om het bemiddelingsproces te bespreken.

Oostelijke Middellandse Zee migratieroute

Sinds 2015 reizen de meeste Syrische, Afghaanse en Irakese vluchtelingen via Turkije en de oostelijke Middellandse Zee naar Europa. Het ging in 2015 om meer dan 700.000 migranten die via deze route de Europese Unie bereikten, waardoor de Europese vluchtelingencrisis groter werd. In 2016 is het aantal aanzienlijk gedaald tot 182.000 vluchtelingen.

Turkije vangt miljoenen vluchtelingen op. De Turkse voorzieningen en opvangkampen worden als slecht beschouwd, en veel vluchtelingen reisden daarom verder naar de Europese Unie. Vanuit Turkse steden zoals Izmir voeren migranten met slecht onderhouden (rubber)boten naar Griekse eilanden. Eenmaal aangekomen in Griekenland reisden zij via de 'Westelijke Balkanroute' door naar (rijkere) West-Europese landen, waarbij vooral Duitsland, Zweden en ook Nederland populaire eindbestemmingen waren.

Oostelijke Europese migratieroute

Oostelijke EU-lidstaten delen een 6000 kilometer lange grens met landen als Moldavië, Oekraïne, Rusland en Wit-Rusland. Deze grenzen zijn niet potdicht; vaak lopen de landsgrenzen door beboste gebieden. Mensensmokkelaars maken daar misbruik van. Vooral veel Afghanen en Vietnamezen bereiken de Europese Unie via deze route.

2.

Europese maatregelen vluchtelingencrisis

Bewaking buitengrenzen

Met het toenemen van het aantal migranten dat de oversteek waagde nam ook het aantal rampen met boten toe. Daarom is in 2013 een nieuw EU-grensbewakings­systeem, Eurosur opgezet. Dit systeem verschaft de lidstaten en Frontex 'real-time' informatie over wat er aan de grenzen gebeurt en moet zorgen voor een betere bewaking van de Europese grenzen. Dit stelt grenspatrouilles in staat sneller te hulp te komen wanneer schepen vol migranten in de problemen zijn. Daarnaast is het voor migranten moeilijker geworden om ongemerkt de EU binnen te komen.

Griekenland vroeg begin december 2015 de hulp van Frontex om de stroom migranten naar het land in te dammen. Diezelfde maand ging de operatie 'Poseidon Rapid Intervention' van start. Zowel op de Griekse eilanden als bij de grens met Macedonië helpen Frontex-medewerkers bij o.a. de registratie van migranten.

In december 2015 presenteerde de Europese Commissie een voorstel tot de oprichting van een Europese grens- en kustwacht. Die moet de buitengrenzen van de Europese Unie versterken. De Europese grens- en kustwacht krijgt de bevoegdheid om in te grijpen als een land zijn grenscontroles zelf niet op orde kan krijgen. De lidstaten moeten binnen enkele dagen in totaal 1500 grenswachten kunnen leveren als directe actie nodig is. Nederland stuurde eind maart 2016 de eerste grenswachten naar het Griekse eiland Lesbos. Zij opereren onder de vlag van Frontex.

De Europese grens- en kustwacht is op 6 oktober 2016 van start gegaan.

In oktober 2013 ging de Italiaanse grensbewakingoperatie 'Mare Nostrum' van start, waarbij meer patrouilleschepen werden ingezet om boten te onderscheppen en hulp te verlenen. In mei 2014 werd 'Mare Nostrum' vervangen door de missies Triton en Poseidon, waarbij de nadruk meer is komen te liggen op grensbewaking. Ook de missie Sophia, opgezet om mensensmokkel aan te pakken, werd actief. Alle EU-lidstaten dragen bij aan deze missies. In juni 2017 kondigde Italië extra maatregelen aan om de toestroom van immigranten te stoppen, onder meer door zes patrouilleschepen aan de Libische kustwacht te doneren.

In juli 2017 besloot de Commissie geld ter beschikking te stellen om de samenwerking tussen Italië en Libië te versterken bij het tegengaan van migratie. Ook werd besloten dat Italië een gedragscode zou opstellen, die zou moeten leiden tot minder 'aantrekkingskracht' van schepen van hulporganisaties, die erg dicht langs de kust van Libië voeren. De gedragscode behelst onder meer dat schepen van ngo's geen lichtsignalen meer mogen afgeven om hun positie bekend te maken en dat dergelijke hulpschepen buiten de Libische territoriale wateren blijven.

Ondanks de genomen maatregelen blijft de toestroom van migranten naar Italië groot. Italië dringt er daarom bij de EU op aan om actie te ondernemen en om werk te maken van de herverdeling van vluchtelingen naar andere Europese lidstaten. De meeste lidstaten werken daar echter nauwelijks aan mee. Volgens de zogenaamde 'Dublin-regels' is het land van aankomst verantwoordelijk voor de migrant. Dankzij deze regel is het gemakkelijk om de last op een ander land af te schuiven.

Aanpak mensensmokkelaars

Veel migranten betalen smokkelaars om ze over de grens te krijgen. Tijdens een migratietop tussen de landen van de Europese Unie, een aantal buurlanden en Afrikaanse landen in november 2015 is afgesproken de samenwerking bij de aanpak van mensensmokkel te verbeteren. Daarnaast zou door het verbeteren van het legale proces om asiel aan te vragen in de Europese Unie, de mensensmokkel minder aantrekkelijk moeten worden. Dit punt zou bij latere afspraken met Turkije nogmaals worden benadrukt.

In juli 2017 besloot de Raad om een reisverbod in te stellen tegen mensensmokkelaars en hun Europese banktegoeden te bevriezen. Daarnaast werd besloten om de export van materialen die kunnen worden gebruikt bij de mensensmokkel te beperken.

Verdeelsleutel

De duizenden migranten die in het najaar van 2015 dagelijks in met name Italië, Griekenland en Hongarije de EU binnenkwamen, legden een enorme druk op die landen. Daarom besloot de Raad in september 2015 om 120.000 migranten te herverdelen. Dat aantal kwam bovenop de eerder afgesproken herverdeling van 40.000 migranten.

De Visegrad-groep was erg kritisch en stemde daarom ook tegen de verplichte herverdeling. Deze groep landen wil niet meewerken aan het plan, maar moet dat vanwege het verplichtende karakter wel. In december 2015 hebben Slowakije en Hongarije bij het Europees Hof van Justitie een procedure aangespannen tegen het besluit van de EU om 120.000 vluchtelingen te herverdelen over de Europese Unie. De landen meenden dat er procedurele fouten waren gemaakt bij de vaststelling van de herverdeelsleutel. Ook had unanimiteit van stemmen gebruikt moeten worden. Het Europese Hof van Justitie oordeelde echter dat de Europese Commissie rechtmatig heeft gehandeld.

Op 2 oktober 2016 vond in Hongarije een referendum over de verplichte herverdeling van vluchtelingen over de Europese lidstaten plaats. De Hongaarse bevolking werd de vraag voorgelegd "Mag de Europese Unie bepalen dat Hongarije verplicht is mensen te huisvesten die niet de Hongaarse nationaliteit hebben zonder instemming van het parlement?". De minimum opkomst van 50 procent is bij het referendum niet gehaald, waardoor het referendum ongeldig werd verklaard.

Uit rapportages uit begin 2017 bleek dat de herverdeling zeer traag verloopt. In totaal waren er begin 2017 in de hele EU pas ongeveer 14.000 migranten overgenomen. Nederland heeft in totaal ruim 1500 vluchtelingen overgenomen. Een aantal EU-lidstaten kost het veel moeite om asielzoekers te vinden; Litouwen en Letland hebben meerdere delegaties naar Griekenland gestuurd om asielzoekers op te nemen. In Nederland kwamen in januari 2016 de eerste 50 Eritrese asielzoekers aan. Nederland moet tot 2018 ongeveer 7000 migranten opvangen.

In april 2017 stelde de Europese Commissie het aantal vluchtelingen dat lidstaten vanuit Italië en Griekenland moet overnemen naar beneden bij. In totaal komen maar 33.000 in plaats van 160.000 vluchtelingen in aanmerking voor een herplaatsing.

Drie landen weigeren mee te werken aan de herverdeling. In juni 2017 startte de Europese Commissie een inbreukprocedure tegen Hongarije, Polen en Tsjechië omdat ze niet meewerken aan gemaakte afspraken. In december 2017 daagde de Europese Commissie de lidstaten Hongarije, Polen en Tsjechië voor het Europese Hof van Justitie. De lidstaten hadden volgens de commissie hardnekkig geweigerd zich aan het verdeelprogramma te houden. De Europese Commissie zei nog steeds open te staan voor een oplossing die niet via de rechter gaat.

Op 28 en 29 juni 2018 werd een extra Europese top georganiseerd over migratie. Gedurende deze bijeenkomst werden concrete afspraken gemaakt. Zo zouden er binnen de EU centrale opvangcentra moeten komen, waar binnen 72 uur besloten wordt of iemand om economische of politieke redenen zijn of haar land verlaten heeft. De immigranten uit de laatste categorie zullen dan eerlijk over de lidstaten worden verspreid. Alle lidstaten zetten hun handtekening onder het akkoord. Zowel het plaatsen van de opvangcentra als het opnemen van migranten zal gebeuren op vrijwillige basis. Er was nog niet veel enthousiasme onder regeringsleiders over het faciliteren van de centra. Op 24 juli 2018 kwam de Europese Commissie met een voorstel om EU-landen 6000 euro per opgenomen migrant te geven.

Het tweede plan is om zogenaamde 'ontschepingsplatforms' te plaatsen in Noord-Afrika om Afrikanen die gered zijn gedurende oversteek naar terug te sturen. Hoe deze platforms er precies uit zullen komen te zien is nog onduidelijk. VN-organisaties UNHCR en de Internationale Organisatie voor Migratie (IOM) zullen waarschijnlijk een rol gaan spelen in het herplaatsen van de vluchtelingen vanaf deze platforms. De EU zou het liefst zien dat er in Libië een ontschepingsplatform komt, maar dit land lijkt daar nog niet warm voor te lopen.

Samenwerking met Turkije

Om migranten te ontmoedigen de oversteek van Turkije naar Griekse eilanden te maken, maakten de Europese Unie en Turkije in maart 2016 afspraken. Alle migranten die illegaal naar Griekenland zijn gekomen, zouden teruggestuurd worden naar Turkije, om zo de Europese vluchtelingencrisis aan te pakken. Migranten die in Griekenland aankomen kunnen niet meer op eigen gelegenheid verder reizen naar andere Europese landen. De Europese Commissie heeft geld beschikbaar gesteld voor hulporganisaties, zoals het Rode Kruis en vluchtelingenorganisatie UNHCR, voor voedsel, gezondheidszorg en opvang van de vluchtelingen.

Turkije ontvangt vanuit de Europese Unie geld voor de opvang van Syrische vluchtelingen. In april 2016 maakte de Europese Commissie bekend extra geld vrij te maken in het Europees-Turkse migratiefonds. Het totale bedrag kwam uit op 187 miljoen euro.

Meer informatie

Noodhulpmechanisme

Op 15 maart 2016 stemde de Raad Algemene Zaken in met een noodhulpmechanisme voor de zwaarst getroffen Europese landen. Daarbij werd Griekenland in het bijzonder genoemd. Met het mechanisme kan de EU de landen helpen om te voorzien in de humanitaire behoeften. Het gaat hierbij bijvoorbeeld om voedsel, onderdak, water en geneesmiddelen.

Hoewel het sinds de samenwerking met Turkije even leek alsof de vluchtelingenstroom onder controle was, zijn in augustus 2016 veel nieuwe vluchtelingen naar Europa gekomen. Het aantal vluchtelingen dat vanuit Turkije naar Griekenland overstak, verdubbelde in augustus bijna ten opzichte van de voorgaande maanden. Ook bij verschillende binnengrenzen liepen de spanningen op. Vluchtelingenkampen raakten overvol en werden geconfronteerd met onrust, geweld en kindermisbruik.

Omdat de vluchtelingenstroom zich verplaatste en er steeds meer vluchtelingen in Italië aankwamen besloot de commissie in juli 2017 35 miljoen euro beschikbaar te stellen aan Italië om de opvang beter te kunnen organiseren.

Opvang van migranten in de regio

Veel vluchtelingen gaan naar de buurlanden van hun eigen land en zoeken daar opvang. De Europese Unie ondersteunt deze landen financieel en met hulpgoederen. Een van de redenen om die steun te verlenen is dat er met goede opvang in de regio minder aanleiding is voor de vluchtelingen om door te trekken naar bijvoorbeeld de Europese Unie.

De Europese Raad besloot in juni 2016 steun voor landen in Afrika en het Midden-Oosten te koppelen aan medewerking bij het in de eigen regio houden of weer opnemen van migranten, met als doel de migratiestromen in te perken en het aantal mensen dat tijdens hun reis omkomt, terug te dringen.

Europees asielsysteem

Op 6 april 2016 presenteerde de Europese commissie een mededeling waarin een grondige hervorming van het Europese asielsysteem werd voorgesteld.

In het document worden verschillende opties genoemd, zoals een coördinerende rol voor het Europees Ondersteuningsbureau voor Asielzaken (EASO) of een aanpassing van de Dublinverordening . Daarnaast deed de Commissie voorstellen voor een efficiëntere afhandeling van asielverzoeken en het verbeteren van legale mogelijkheden om de EU binnen te komen. De Commissie gaat in gesprek met het Europees Parlement en de EU-lidstaten en komt op basis van deze gesprekken later met definitieve voorstellen.

Naar aanleiding van de voorstellen van de Europese Commissie heeft Bulgarije, voorzitter van de Raad in de eerste helft van 2018, nieuwe plannen geopperd voor een hervorming van het asielbeleid. Het zogenoemde Bulgaarse compromis sneuvelde begin juni 2018. Asielquota en de registratieplicht bleven de grootste struikelblokken.

Europese steun voor derde landen

Niet-Europese landen die migranten terugnemen, kunnen daar financiële tegemoetkomingen en andere voordelen voor terug krijgen. Het gaat om landen die bekend staan als veilig. In juni 2016 maakte de Europese Commissie plannen met die strekking bekend. Het gaat om zogeheten 'partnerschappen-op-maat'. Landen die meewerken kunnen extra geld en handelsvoordelen krijgen, voor landen die juist niet meewerken kunnen er sancties volgen. Het visabeleid kan worden aangescherpt, of de samenwerking op landbouwgebied zou kunnen worden opgezegd. De maatregelen zijn ook positief ontvangen binnen de Europese Raad.

In juli 2017 riep de Commissie de lidstaten op geld te storten in het Afrika-fonds, bedoeld om meer erkende vluchtelingen direct uit Afrika naar Europa te laten overkomen.

Extra Europese Raad over vluchtelingencrisis - april 2015

In het voorjaar van 2015 nam het aantal vluchtelingen snel toe en vielen er veel slachtoffers te betreuren. Dit was voor de Europese regeringsleiders een reden om tijdens een extra top structurele oplossingen te zoeken voor het vluchtelingenprobleem. Er werden enkele afspraken gemaakt om de vluchtelingenstroom in te dammen:

  • uitbreiding van de operaties op zee door het versterken van de Triton- en Poseidon-operaties
  • illegale migrantenstromen voorkomen door de landen van herkomst te steunen, meer samenwerking met Turkije en een door Frontex gecoördineerd terugkeerprogramma
  • solidariteit tussen lidstaten verhogen door de invoering van een verdeelsleutel en door het geven van extra steun aan de Zuid-Europese lidstaten
  • mensensmokkelaars tegenwerken door hun netwerken te verstoren en hun schepen te vernietigen

In navolging van de Europese Raad bereikte de Raad Justitie en Binnenlandse Zaken een compromis waardoor in twee jaar 40.000 vluchtelingen verdeeld zullen worden over Europa. Landen mogen zelf beslissen of ze meedoen aan dit programma, hoewel het eigenlijk verplicht moest worden. Verder werd de Europese missie EUNAVFOR Med (inmiddels 'Operation Sophia') in het leven geroepen.

3.

Nationale maatregelen vluchtelingencrisis

Invoering grenscontroles

Het merendeel van de lidstaten van de Europese Unie is aangesloten bij het Verdrag van Schengen , dat juist gericht is op het opheffen van de binnengrenzen. De verschillende nationale maatregelen en het gebrek aan onderlinge afstemming over dergelijke maatregelen leidden tot veel onenigheid binnen de Europese Unie. De Europese Commissie stelde eind 2015 dat de maatregelen waren toegestaan, mits ze tijdelijk van aard zouden zijn, en alleen in uitzonderlijke situaties.

In het najaar van 2015 kregen Europese landen onverwachts te maken met een enorme stijging van het aantal vluchtelingen. Vanuit de landen waar ze de EU binnen waren gekomen, trokken honderdduizenden migranten verder Europa in. Om meer grip te krijgen op die toestroom stelden landen als Duitsland, Oostenrijk, Zweden, Noorwegen en Denemarken tijdelijk grenscontroles in. Zweden beëindigde de controles begin mei 2017. De Europese Commissie gaf in mei 2017 aan dat de controles moeten worden afgebouwd, maar tot eind november 2017 mogen plaatsvinden. In september 2017 werd besloten dat de tijdelijke grenscontroles tot 12 mei 2018 verlengd mogen worden.

Bouw van hekken

Het grote aantal asielaanvragen heeft ervoor gezorgd dat verschillende EU-lidstaten aan hun grenzen hekken neerzetten om de enorme instroom van migranten in te dammen. Voor velen zijn deze hekken echter een doorn in het oog, omdat lange tijd gedacht werd dat grenshekken tot het verleden behoorden.

Wanneer de ene grens effectief wordt afgesloten, duiken de migranten vaak massaal op bij een andere grenspost. Dit geldt zowel voor de route over zee, als over land. Vooral op het land kan het per week verschillen waar de problemen zich concentreren. Zo zijn inmiddels Hongarije, Kroatië, Servië en Slowakije al getroffen door een snelle en onverwachte toename van het aantal vluchtelingen.

Ook landen op de Balkan als Servië en Macedonië waar vele migranten doorheen trekken op weg naar Centraal- en West-Europa, hebben hekken geplaatst.

Aanscherpen wetgeving

Verschillende EU-landen scherpen hun asielwetgeving aan om het land voor vluchtelingen onaantrekkelijker te maken. In Denemarken is op 26 januari 2016 door de centrumrechtse minderheidsregering een pakket maatregelen aangenomen, waarbij vluchtelingen bezittingen boven een waarde van 10.000 Deense kronen (1335 euro) moeten afstaan om hun onderhoud mede van te kunnen bekostigen. Verder wordt gezinshereniging pas toegestaan na drie in plaats van één jaar.

Alhoewel de Europese Commissie en internationale mensenrechtenorganisaties fel hebben geprotesteerd, is Denemarken niet het eerste land dat tot dit soort maatregelen overgaat. Ook enkele Zuid-Duitse deelstaten laten vluchtelingen meebetalen aan hun verblijf. In Zwitserland mogen vluchtelingen bij aankomst in een asielzoekerscentrum hoogstens 1000 frank eigen geld behouden.

4.

Terminologie rondom vluchtelingencrisis

Wanneer zowel de Commissie als de lidstaten over de migratieproblematiek spreken, wordt er duidelijk onderscheid gemaakt tussen politieke en economische vluchtelingen. De eerste groep betreft vluchtelingen die vluchten voor bijvoorbeeld oorlog, uit landen als Syrië. Economische vluchtelingen komen vaak uit Oost-Europese of Balkan-landen en zijn op zoek naar werk.

Onder de nieuwe regels worden de economische vluchtelingen zo snel mogelijk teruggestuurd naar het land van herkomst. Er zijn verschillende maatregelen afgekondigd die deze economische vluchtelingen moeten afschrikken.

5.

Meer informatie

Delen

Terug naar boven