r google-plus facebook twitter linkedin2 nujij P P M G W Monitor Nieuwsbrief pdclogo Afstudeer hoed man met tas twitter
Niet/beperkt geactualiseerd na 1 oktober 2014.

Vorming Europese fracties na verkiezingen 2014

Zaal Europees Parlement in Straatsburg

Nationale partijen vormen samen met verwante partijen uit andere landen fracties in het Europees Parlement. Samenwerking in een fractie heeft een aantal voordelen. Als deel van een (grote) fractie sta je politiek sterker en maak je grotere kans op het verkrijgen van belangrijke posities in het Europees Parlement. Bovendien krijgen fracties extra financiële ondersteuning. Dat maakt het vormen van een fractie na de verkiezingen belangrijk. Er speelde in 2014 echter meer. De verkiezingen werden namelijk voor het eerst verbonden aan de keuze voor een nieuwe voorzitter van de Europese Commissie.

Op 1 juli heeft het Parlement voor het eerst in haar nieuwe samenstelling vergaderd.

Delen

Inhoud

1.

Wat zijn Europese fracties?

Een fractie is een politiek samenwerkingsverband tussen parlementsleden met dezelfde politieke overtuiging (christendemocratisch, liberaal, socialistisch, etc.). Vanuit deze overtuiging probeert een fractie invloed uit te oefenen op Europees beleid. De fracties komen voort uit meer dan honderd nationale politieke partijen. Er zitten op dit moment acht fracties in het Europees Parlement. Daarnaast is er nog een groep 'niet-ingeschrevenen', waartoe tot juni 2015 ook de PVV-delegatie behoorde.

2.

Fractievorming na verkiezingen 2014

Na de Europese verkiezingen van mei 2014 begonnen verkozen politieke partijen met onderhandelingen over de vorming van fracties in het Europees Parlement. In veel EU-lidstaten zijn nieuwe partijen in het Europees Parlement verkozen, waarvan het niet zeker was bij welke Europese fractie zij zich zouden aansluiten. Vóór 24 juni 2014 dienden de fracties aan te geven uit welke partijen en parlementariërs ze zijn samengesteld.

Eurosceptische partijen

Vooral voor eurosceptische partijen was het lang spannend, omdat er verschillende initiatieven waren genomen om een fractie te vormen. Twee kampen wilden dat partijen uit tenminste zeven landen zich zouden aansluiten om een fractie te vormen. Alleen met partijen uit zeven verschillende landen wordt een samenwerkingsverband tussen partijen namelijk erkend als een fractie. En fracties krijgen extra subsidies, hebben meer politiek gewicht en draaien mee in het spel rond benoemingen van allerlei functies binnen het EP.

Uiteindelijk werd er één fractie gevormd van nationalistische partijen. Het Britse UKIP, onder leiding van Nigel Farage, slaagde er in om genoeg partijen aan zicht te binden. Dat blok werkte in de periode 2009-2014 al samen in de EVD.

Geert Wilders (PVV) en Marine Le Pen van het Franse Front National, slaagden er aanvankelijk niet in om een Europese fractie te vormen. In juni 2015 lukte dat alsnog, waardoor het Europees Parlement sindsdien acht fracties telt.

Liberalen

De liberalen verloren hun positie als derde grootste fractie in het EP nadat de N-VA bekend maakte zich aan te sluiten bij het eurosceptische ECR in plaats van de liberale ALDE-fractie. Na de christendemocraten (EVP) en de sociaal-democraten (S&D) vormden de liberalen voorheen de derde fractie. De groei van zowel ECR als het eerder genoemde EVD ging ook ten koste van de Groenen.

Alle fracties

Voor de zittingsperiode 2014-2019 voldoen acht politieke fracties aan de voorwaarden om een fractie te vormen. De fracties zijn:

  • Fractie van de Europese Volkspartij (215 leden). De voorzitter is de Duitser Manfred Weber.
  • Fractie van de Progressieve Alliantie van Socialisten en Democraten in het Europees Parlement (190 leden). De voorzitters is de Duitser Martin Schulz.
  • Fractie Europese Conservatieven en Hervormers (74 leden). De voorzitter is de Brit Syed Kamall.
  • Fractie Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa (70 leden). De voorzitter is de Belg Guy Verhofstadt.
  • Confederale Fractie Europees Unitair Links / Noords Groen Links (52 leden). De voorzitter is de Duitse Gabriele Zimmer.
  • Fractie De Groenen / Europese Vrije Alliantie (50 leden). De duo-voorzitters zijn de Belg Philippe Lamberts en de Duitse Rebecca Harms.
  • Europa van Vrijheid en Directe Democratie (46 leden). De duo-voorzitters zijn de Brit Nigel Farage en de Italiaan David Borrelli.
  • (sinds juni 2015) Europa van Naties en Vrijheden (39 leden). De voorzitter is de Française Marine Le Pen

3.

Europese partijen en kandidaat-voorzitters EC

Voor het eerst moest bij de voordracht door de Europese Raad voor de Commissievoorzitter rekening worden gehouden met de uitslag van de EP-verkiezingen. De partijen hoopten door kandidaten naar voren te schuiven bij de Europese Raad, af te dwingen dat de kandidaat die in het Europees Parlement de meeste steun geniet ook daadwerkelijk wordt voorgedragen. Dit is gelukt met de benoeming van Jean-Claude Juncker, die naar voren werd geschoven door de grootste politieke fractie, de EVP.

De kandidaten op een rij:

  • Jean Claude Juncker van de christendemocraten (EVP, waaronder het CDA)
  • Martin Schulz van de sociaal-democraten (S&D, waaronder de PvdA)
  • Guy Verhofstadt van de liberalen (ALDE, waaronder VDD én D66)
  • Ska Keller & José Bové van de groenen (EVA/Groenen, waaronder GroenLinks)
  • Alexis Tsipras van de socialisten (GUE/NGL, waaronder de SP)

De fracties van de conservatieven (ECR) en de eurokritische partijen (EVD) wilden geen kandidaat naar voren schuiven.

De christendemocraten van de Europese Volkspartij verloren weliswaar veel zetels, maar bleven de grootste fractie in het Europees Parlement. Het Europees Parlement schoof daarom de kandidaat van de christendemocraten, de Luxemburgse oud-premier Juncker, naar voren als kandidaat Commissievoorzitter. Hij profileerde zich daarna als de kandidaat voor het voorzitterschap van de Commissie.

4.

Meer informatie

Delen

Terug naar boven