In deze rubriek krijg iedere week een andere Nederlander het woord die betrokken is bij Europa. Europarlementariërs, topambtenaren of nationale politici, iedereen krijgt een podium om zijn of haar mening over Europa te geven. Deze week Auke Zijlstra, lid van het Europees Parlement voor PVV.
Sinds wanneer bent u lid van het Europees Parlement en wat deed u hiervoor?
Ik ben in september 2011 lid geworden van het Europees Parlement. Ik heb daarvoor een jaar gewerkt als assistent van de fractie van de PVV in Brussel. En daarvoor ben ik werkzaam geweest bij het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties als beleidsmedewerker. Ik heb me daar bezig gehouden met arbeidszaken, vooral met beloningen. Loondiscriminatie, loonkloof en prestatiebeloning waren onderwerpen die ook in de politiek speelden.
Waar houdt u zich in het Parlement voornamelijk mee bezig?
Ik ben lid van de parlementaire commissie voor Burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken (LIBE). Daar spelen belangrijke zaken als asiel, immigratie en criminaliteitsbestrijding. Punten waar de PVV een duidelijke mening over heeft. Een mening die in Brussel een minderheid vertegenwoordigt, maar waar we in Nederland heel veel kiezers voor vinden.
Daarnaast ben ik plaatsvervangend lid van de parlementaire commissie voor Industrie, onderzoek en energie (ITRE). Op het gebied van energie is het van belang de beschikbaarheid en de kostprijs van energie te waarborgen. Dit komt in het gedrang door de nadruk op CO2-uitstoot door de milieubeweging. Ook kernenergie wordt gezien als onveilig terwijl het aantoonbaar een relatief veilige en betrouwbare vorm van energieopwekking is.
Ik houd me ook nog bezig met Israël en Palestina. De staat Israël staat zwaar onder druk in een al decennia durend conflict waarbij Israël onterecht als aanstichter en schuldige wordt gezien. Zolang de wereld niet erkent dat het van de kant van de Arabische wereld om een godsdienstconflict gaat en niet om een territoriaal conflict, zullen er geen betekenisvolle stappen in het vredesproces gezet kunnen worden.
Tot slot behoort dierenwelzijn tot mijn portefeuille. Een onderwerp dat vanaf de oprichting van de PVV al een speerpunt is.
Wat vindt u het boeiendst aan uw werk als Europarlementariër?
De breedte van de onderwerpen en de contacten met burgers. Iedere dag krijg ik e-mails van mensen die hun zorgen met me delen. Over de positie van Nederland, over de macht van Brussel, over misstanden op het gebied van dierenwelzijn en over het baken van hoop dat zij nog steeds in Israël zien.
Wat hoopt u het komende jaar als Europarlementariër te bereiken?
Er liggen grote en belangrijke onderwerpen op tafel. Het Groenboek immigratie van eurocommissaris voor Binnenlandse zaken Cecilia Malmström is een gedrocht dat zo snel mogelijk in de prullenbak moet. De visie van de Europese Commissie op de energievoorziening van Europa op lange termijn is besmet met elitair milieudenken waarvan de kosten door de burger gedragen moeten worden. Op deze onderwerpen wil ik een bijdrage leveren.
Wat is uw ideaalbeeld van Europa over 25 jaar?
Een zelfbewust continent van zelfstandige, soevereine staten die een duidelijk beeld hebben van hun eigen geschiedenis en cultureel erfgoed. Die gekozen hebben voor samenwerking zonder dwang, omdat dat recht doet aan hun burgers.
Wat ziet u als grootste bedreiging?
De eurocrisis wordt aangegrepen om van Brussel een centraal gezag te maken, waarvoor zelfs het budgetrecht van de lidstaten moet wijken. Dit is strijdig met de parlementaire democratie en zal de burgers in de noordelijke lidstaten, waaronder Nederland, zwaar treffen.
Een andere duidelijke bedreiging is de massa-immigratie. De voortdurende toestroom van gelukszoekers leidt tot aantasting van de sociaaleconomische structuur van de lidstaten. Belastingen moeten omhoog, sociale vangnetten moeten verminderd en de burgers herkennen op termijn hun eigen land niet meer. Helaas kiest de Commissie hier voor een naïeve, pro-immigratie koers. Er blijft dus genoeg reden voor een kritisch geluid van de PVV.
We zijn voor sterke banden van landen onderling, voor vrijhandel en voor een duurzame vrede op ons continent. Juist vanuit dit belang moet de macht van Brussel beperkt worden. Een centraal gezag past niet bij de geschiedenis van Europa.
Meer informatie
Eerdere Europeanen van de week
Delen
