In 1999 trad het Verdrag van Amsterdam in werking. Daarin stond onder andere de afspraak dat er een gemeenschappelijk Europees asielstelsel moest worden ingevoerd, het CEAS (Common European Asylum System). Dat moest in twee fases worden ingevoerd. In de eerste fase werd al snel duidelijk dat de EU-lidstaten asielaanvragen allemaal op een andere manier afhandelden. Dat moest worden gelijkgetrokken in fase twee.
Fase twee van het CEAS startte in 2005. In het Haagse programma uit 2004 zijn wijzigingen voorgesteld die de richtlijnen voor asielprocedures gelijk moeten trekken. Deze tweede fase wordt waarschijnlijk in 2012 afgerond.
Inhoudsopgave van deze pagina:
Delen
Toen in 1999 het Verdrag van Amsterdam in werking trad, hield dat ook in dat er in Europa een gemeenschappelijk asielbeleid kwam: het Common European Asylum System (CEAS). De eerste fase liep van 2000 tot 2005. Daarin werd de grote zwakte van het Europese asielbeleid duidelijk: de lidstaten behandelden asielaanvragen allemaal op een andere manier. Dat moest worden gelijkgetrokken.
In 2007 is de tweede fase van het asielbeleid ingegaan. Er zijn nieuwe voorstellen gedaan in het Haagse programma uit 2004 en het Stockholm-programma uit 2009. De voorstellen moeten ervoor zorgen dat asielaanvragen sneller en eerlijker worden verwerkt. Daarnaast moet in de gehele EU dezelfde levensstandaard worden aangeboden aan asielzoekers en moeten EU-lidstaten doeltreffender gaan samenwerken. Het Europees Parlement onderhandelt momenteel met de lidstaten over de laatste amendementen, maar het proces verloopt traag. De bedoeling is dat alle besluiten in 2012 zijn genomen, en de tweede fase dan dus wordt afgerond.
