Europeaan van de week: Judith Sargentini - Hoofdinhoud

Sinds wanneer bent u lid van het Europees Parlement? Wat deed u hiervoor?

Ik ben in juni 2009 gekozen als Europarlementariër voor GroenLinks. Hiervoor was ik fractievoorzitter van GroenLinks in de gemeenteraad van Amsterdam. Naast mijn politieke werk was ik actief bij verschillende NGO´s op het gebied van ontwikkelingssamenwerking. Zo ben ik lobbyist geweest voor het Nederlands Instituut voor Zuidelijk Afrika en heb ik mij ingezet tegen de zogenaamde bloeddiamanten bij Fatal Transactions.

Waar houdt u zich in het Parlement voornamelijk mee bezig?

Ik houd me voornamelijk bezig met migratie en asiel, eerlijke handel, persvrijheid, digitale vrijheid, privacy en de uitbreiding van de EU. Daarnaast ben ik vicevoorzitter van de Zuid-Afrika delegatie van het Europees Parlement.

Wat vindt u het boeiendst aan uw werk als Europarlementariër?

In het Europees Parlement zijn steeds wisselende meerderheden mogelijk. Er is geen oppositie en coalitie. Dat maakt het des te boeiender om steeds op zoek te gaan naar voldoende steun voor je voorstellen.

Op welke prestatie uit de afgelopen periode als Europarlementariër bent u het meest trots?

Het parlement heeft een resolutie van mijn hand aangenomen over het uitbreiden van het verbod op handel in zogenaamde bloeddiamanten. Dat zijn diamanten die verkocht worden door warlords om burgeroorlogen mee te financieren. Maar in Zimbabwe bijvoorbeeld is het de overheid die de mijnen en handel in handen heeft. De situatie in die mijnen is schrijnend en er worden mensenrechten geschonden. Het Europees Parlement heeft nu ingestemd met mijn voorstel om uit te dragen dat handel in diamanten ook niet zou mogen als er bij de productie mensenrechten geschonden worden, zoals in Zimbabwe.

Wat hoopt u het komende jaar als Europarlementariër te bereiken?

Ik zet me in voor een echt gezamenlijk Europees asiel en migratie beleid. Het huidige asielsysteem komt erop neer dat het eerste EU land waar een asielzoeker binnenkomt de asielaanvraag moet behandelen en dat een asielzoeker maar in één EU land een asielaanvraag mag indienen. Lidstaten zoals Griekenland, Italië en Malta krijgen door hun ligging de meeste vluchtelingen en asielzoekers. Zonder een echt gemeenschappelijk Europees asiel- en migratiebeleid waarbij de noordelijke landen solidariteit tonen met de zuidelijke lidstaten zal een land als Italië vluchtelingen blijven terugsturen, ook als ze gevaar lopen in hun land van herkomst, hoe verwerpelijk dat ook is.

Wat is uw ideaalbeeld voor Europa over 25 jaar, en wat ziet u als een gevaar?

Over 25 jaar, maar als het aan mij ligt nog veel eerder, is er één Europees buitenlandbeleid. Willen we iets doen aan armoede in de wereld en de klimaatcrisis dan moet Europa met één mond gaan spreken. We hebben al een stap in de goede richting gezet met de oprichting van een Europese diplomatieke dienst met aan het hoofd Catherine Ashton, zij is verantwoordelijk voor het buitenlandbeleid van de Europese Unie. Als de verschillende landen niet gezamenlijk optreden neemt de invloed van Europa af. Dat zag je duidelijk bij de klimaattop in Kopenhagen. Daar lieten de Verenigde Staten en China Europa links liggen, omdat de lidstaten het onderling niet eens konden worden.

Inhoudsopgave van deze pagina:

Delen

1. Meer informatie
2. Zie ook

3. Eerdere Europeanen van de week