Europeaan van de week: Dennis de Jong

Dennis de Jong

Sinds wanneer bent u lid van het Europees Parlement? Wat deed u hiervoor?

Sinds 2009. Daarvoor hield ik mij via verschillende functies bij de Rijksoverheid bezig met o.a. het vreemdelingenbeleid en de bescherming van mensenrechten. In de jaren ’90 heb ik eerst bij de Europese Commissie, later bij de Nederlandse Permanente Vertegenwoordiging bij de EU, bijgedragen aan de Europese samenwerking op het gebied van Justitie en Binnenlandse Zaken.

Waar houdt u zich in het Parlement voornamelijk mee bezig?

Inmiddels ben ik lid of plaatsvervangend lid van 5 commissies. Ook in het EP houd ik mij weer bezig met Justitie en Binnenlandse Zaken, maar daarnaast focus ik vooral op sociaal-economische thema’s. Zo ben ik plaatsvervangend. lid van de interne markt commissie en van de ad hoc commissie die onderzoekt welke maatregelen genomen moeten worden om een nieuwe bankencrisis te voorkomen. Ik zal me de komende tijd ook gaan bezighouden met de nieuwe meerjarenbegroting van de EU. Mijn werk loopt natuurlijk niet alleen via commissies: via informele netwerken zet ik mij o.a. in voor meer transparantie (o.a. de invoering van een verplicht lobbyregister), voor dialoog met de vakbeweging, voor het opschorten van de liberalisering van de postmarkt, voor de rechten van homo-, bi- en transseksuelen en lesbiennes, en voor een aantal mensenrechtenonderwerpen.

Wat vindt u het boeiendst aan uw werk als Europarlementariër?

De gevarieerdheid en de contacten met mensen: de ene dag demonstreer je samen met postbodes uit alle lidstaten tegen de gevolgen van de privatisering van de post, de andere dag ontmoet je de top van het bedrijfsleven. Zo is het mogelijk in allerlei circuits waar dat normaal niet het geval is, de stem van gewone mensen te laten horen.

Op welke prestatie uit de afgelopen periode als Europarlementariër bent u het meest trots?

Via mijn werk in de interne markt commissie is het gelukt om daarbij meer aandacht te krijgen voor de belangen van werknemers, het MKB en consumenten: de tijd dat de interne markt alleen maar gezien werd als speeltje voor grote bedrijven lijkt nu toch echt achter ons te liggen. Verder was ik ook erg blij met het feit dat het EP er deze week mee heeft ingestemd ambachtelijke winkels vrij te stellen van allerlei etiketteringsvoorschriften die hen zo op kosten zouden hebben gejaagd dat het hun voortbestaan zou hebben bedreigd.

Wat hoopt u het komende jaar als Europarlementariër te bereiken?

Allereerst hoop ik dat we kunnen doorpakken bij het socialer maken van de interne markt: we moeten sociale dumping voorkomen. Dat betekent dat bijvoorbeeld schijnzelfstandigen worden aangepakt: ik heb groot respect voor de kleine ondernemer, maar het komt tegenwoordig steeds vaker voor dat mensen door bedrijven worden gedwongen zich als zelfstandige aan te bieden voor werk dat voorheen altijd door werknemers in loondienst werd gedaan. Doordat de normale sociale wetgeving niet op zelfstandigen van toepassing is, zijn deze vaak veel goedkoper en drukken ze de traditionele werknemer uit de markt. Tegelijkertijd lopen de schijnzelfstandigen grote risico’s, omdat ze meestal niet verzekerd zijn tegen arbeidsongeschiktheid en ook geen pensioen opbouwen.

Wat is uw ideaalbeeld voor Europa over 25 jaar, en wat ziet u als gevaar?

Mijn ideaalbeeld is dat we over 25 jaar nog steeds te maken hebben met lidstaten met hun eigen culturele en sociale tradities. De Europese samenwerking zal ongetwijfeld verder versterkt worden, maar ik hoop van harte dat de belangen van gewone mensen daarbij centraal zullen staan. Geen Europa van de grote bedrijven, maar een Europa van welvaart, sociale rechtvaardigheid en respect voor het milieu. Het grootste gevaar voor de EU als zodanig, maar ook voor het EP is dat de kloof tussen Brussel en de gewone mensen nog groter wordt, doordat de EU steeds meer bevoegdheden krijgt zonder dat mensen dit in de gaten hebben.

Inhoud

Delen

enveloppe

1.

Meer informatie

2.

Zie ook

3.

Eerdere Europeanen van de week