Het is een goede zaak dat in het Verdrag van Lissabon eindelijk twee sportparagrafen opgenomen zijn. Op deze manier kan de Europese Unie zich met het verdrag in de hand met sportieve regelgeving bemoeien. Dit doet meer recht aan de reeds bestaande situatie, waarin de Unie zich via andere beleidsterreinen alsnog met sportaangelegenheden inliet. Doordat nu in het Verdrag staat waartoe Europa wel en niet bevoegd is op sportief gebied, is bovendien duidelijker wat derden wel en niet van de EU mogen verwachten.
Zoeken:
