Principieel is natuurlijk geen enkele partij in het Europees Parlement een voorstander van terreurdaden. Maar de dreiging van terrorisme staat onvoldoende in verhouding met de inbreuk op de privacy van EU-burgers die het SWIFT-akkoord mogelijk maakte. Feitelijk kregen de Amerikanen een blanco cheque van de Commissie en de Raad om in Europese gegevens te snuffelen, zonder dat noodzakelijkheid hoefde te worden bewezen. Zorgvuldigheid was geen hoofdpunt van het verdrag, zodat de VS niet werd gevraagd om aan te geven waarom ze de data precies nodig hadden en ook niet waar ze de informatie voor zouden gebruiken. De kans op misbruik van privacygevoelige informatie neemt zo dus toe, terwijl van Europees toezicht geen enkele sprake was. Dit valt niet te tolereren.
Zoeken:
