Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de toepassing van de rechten van patiënten bij grensoverschrijdende gezondheidszorg - Resultaat van de eerste lezing in het Europees Parlement (Straatsburg, 21 tot en met 24 april 2009)

Inhoudsopgave van deze pagina:

Tekst
Originele weergave

Meer informatie

1. Tekst

I. INLEIDING

De rapporteur, de heer John BOWIS (PPE/DE - UK), heeft namens de Commissie milieubeheer,

volksgezondheid en voedselveiligheid een verslag met 115 amendementen (amendementen 1-115)

gepresenteerd. Voorts heeft de PSE-fractie vijf amendementen (amendementen 116-118 en

156-157), de IND/DEM-fractie zes amendementen (amendementen 119-124), de Verts/ALE-fractie

zestien amendementen (amendementen 125-132 en 148-155), de ALDE-fractie dertien

amendementen (amendementen 133-145), de PPE/DE-fractie twee amendementen

(amendementen 146-147) en de GUE/NGL-fractie acht amendementen (amendementen 158-165)

ingediend.

II. DEBAT

De heer Philip BUSHILL-MATTHEWS (PPE/DE - UK) opende op 23 april 2009 het debat namens

de rapporteur, die afwezig was wegens ziekte, en

· bevestigde dat Europese burgers het recht hebben naar een andere lidstaat te reizen voor behandeling;

· benadrukte dat de politici, en niet de rechters, voor rechtszekerheid moeten zorgen met betrekking tot grensoverschrijdende gezondheidszorgvraagstukken;

· sprak de wens uit dat patiënten die naar een andere lidstaat willen reizen voor behandeling, dat kunnen doen onder transparante en eerlijke voorwaarden. Patiënten moeten weten hoeveel hun

zal worden aangerekend, welke kwaliteits- en veiligheidsnormen zij kunnen verwachten, en wat

hun rechten zijn als er iets verkeerd loopt;

· stelde dat deze patiëntenrechten in geen enkel opzicht een belemmering mogen vormen voor het vermogen van de lidstaten om in kwalitatief hoogwaardige gezondheidszorg te voorzien voor al

hun burgers. De amendementen van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedsel-

veiligheid bepalen niet hoe de lidstaten hun gezondheidsstelsels moeten organiseren. Zij leggen

evenmin kwaliteitsnormen voor de gezondheidszorg vast; en

· merkte op dat de amendementen van de Commissie waarborgen bieden voor de lidstaten om hen te helpen hun nationale gezondheidsstelsels te beschermen, bijvoorbeeld door te kiezen voor een

systeem van voorafgaande toestemming in bepaalde omstandigheden. Deze voorafgaande

toestemming mag echter niet worden gebruikt om de keuzemogelijkheid van de patiënt te

beperken. De grotere beschikbaarheid van grensoverschrijdende gezondheidszorg zou integen-

deel net een stimulans moeten zijn voor de nationale stelsels om steeds betere gezondheidszorg

te verstrekken.

Mevrouw Daniela FILIPIOVÁ, die namens het Tsjechische voorzitterschap sprak,

· wees erop dat de compromisvoorstellen van het Tsjechische voorzitterschap voor de richtlijn nog grondig worden besproken in de Raadsgroepen. Zij kon in dit stadium dus niet voorspellen

of er voor het einde van het Tsjechische voorzitterschap een politiek akkoord zou zijn;

· benadrukte het belang van duidelijkheid, rechtszekerheid en subsidiariteit. Patiënten die naar andere lidstaten reizen, moeten volledige informatie en kwalitatief hoogwaardige gezondheids-

zorg krijgen;

· zei dat de richtlijn alle Gemeenschapswetgeving betreffende de internemarktaspecten van de gezondheidszorg moet codificeren, een aanvulling moet vormen op de verordening betreffende

de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels, en de lidstaten in staat moet stellen om, na

voorafgaande toestemming, gebruik te maken van gezondheidszorgdiensten in andere lidstaten;

· merkte op dat het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedsel veiligheid een moeilijk compromis is tussen verschillende fracties in het Parlement; en

· deelde mee dat de Raad alle amendementen zorgvuldig zal bestuderen en zal nagaan hoe hij er rekening mee kan houden in zijn gemeenschappelijk standpunt, teneinde een akkoord in tweede

lezing mogelijk te maken.

Commissielid VASSILIOU verzekerde dat de voorgestelde richtlijn geen wijzigingen in de

organisatie en de financiering van de nationale gezondheidszorgstelsels zal opleggen.

De heer Iles BRAGHETTO (PPE/DE - IT), die namens de Commissie werkgelegenheid en sociale

zaken sprak, benadrukte dat er toezicht moet komen op de efficiëntie van grensoverschrijdende

gezondheidszorg en dat het ethisch gedrag van gezondheidswerkers moet worden gewaarborgd.

Mevrouw Françoise GROSSETÊTE (PPE/DE - FR), die namens de Commissie industrie,

onderzoek en energie sprak,

· zei dat de voorgestelde richtlijn geen nieuwe dienstenrichtlijn zal zijn, maar eerder een weigering om de Europese wetgeving over te laten aan het Hof van Justitie, in plaats van aan de

politici;

· bevestigde het recht van Europese burgers om zich in een andere lidstaat te laten behandelen, zij het onder voorwaarden;

· stelde dat de voorgestelde richtlijn de soevereiniteit van de lidstaten met betrekking tot hun gezondheidszorgstelsels ten volle zal eerbiedigen;

· stelde dat, anders dan sommige tegenstanders van het voorstel beweren, de voorgestelde richtlijn voor alle patiënten zal gelden en hen toegang tot grensoverschrijdende gezondheidszorg

zal verschaffen, hetgeen momenteel alleen voor de meest bevoorrechten in de maatschappij is

weggelegd; en

· juichte toe dat de voorgestelde richtlijn zal zorgen voor meer rechtvaardigheid, meer informatie voor de burgers over beschikbare behandelingen en nauwere samenwerking op het gebied van

nieuwe gezondheidszorgtechnologieën.

Mevrouw Bernadette VERGNAUD (PSE - FR), die namens de Commissie interne markt en

consumentenbescherming sprak,

· merkt op dat de amendementen van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voesel veiligheid, die de steun hebben van de meeste fracties, maar niet van de PSE, niet meer zijn dan

een antwoord op de arresten van het Europees Hof van Justitie. Deze amendementen bieden

geen oplossing voor de belangrijkste problemen op het gebied van de volksgezondheid en

maken ook geen einde aan de rechtsonzekerheid voor de patiënten. Bovendien vertolken zij een

vrijemarktvisie op de gezondheidszorg;

· zei dat de vaagheid van de criteria voor de toepassing van de thans voorgestelde richtlijn, van Verordening 1408/1971 en binnenkort van Verordening 883/2004 alleen tot gevolg zal hebben

dat het Hof zich nog maar eens daarover zal moeten uitspreken;

· was tegen artikel 95 als enige rechtsgrondslag. Gezondheid mag niet zomaar als handelswaar worden beschouwd die onderworpen is aan de wetten van vraag en aanbod;

· waarschuwde dat de amendementen van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid zullen leiden tot ongelijke toegang tot gezondheidszorg, in het voordeel van

bemiddelde en goed geïnformeerde burgers die de best beschikbare gezondheidszorg in de Unie

zullen kunnen kiezen. Anderen zullen zich tevreden moeten stellen met gezondheidszorg die er

in vele lidstaten reeds op achteruit is gegaan en door de voorgestelde richtlijn niet zal worden

verbeterd; en

· maakte bezwaar tegen amendement 67, dat de verschillende nationale socialezekerheidsstelsels tegen elkaar zal uitspreken, aangezien alle burgers (mits ze het kunnen betalen) vrij zullen

kunnen toetreden tot het Europese stelsel van hun keuze.

Mevrouw Diana WALLIS (ALDE - UK), die namens de Commissie juridische zaken sprak,

· steunde het voorstel en juichte het vooruitzicht van meer rechtszekerheid toe;

· deelde mee dat het voorstel zowel de subsidiariteit als de integriteit van de nationale gezond heidsstelsels eerbiedigt; en

· zei dat haar commissie het in slechts één opzicht oneens was met het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid; haar commissie had namelijk liever gezien

dat er meer werd gedaan voor patiënten bij wie de behandeling verkeerd gaat. Het is

onvoldoende duidelijk welk rechtskader en welke rechtsmachtregels van toepassing zijn. Het

voorstel moet in dit opzicht meer patiëntgericht worden. Patiënten moeten claims kunnen

indienen in hun land van verblijf en moeten schadeloosstelling krijgen conform de wetgeving

van hun land van verblijf.

Mevrouw Avril DOYLE (PPE/DE - IE), die namens de PPE/DE-fractie sprak,

· stelde dat het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid uitgaat van de behoeften van de patiënt, en niet van diens middelen;

· merkte op dat de definities van intramurale zorg en voorafgaande toestemming met de Raad en de Commissie zijn besproken en overeengekomen;

· nam er nota van dat kwaliteitsnormen een bevoegdheid van de lidstaten blijven, maar dat veiligheidsnormen een Europese bevoegdheid worden;

· benadrukte dat er met het eenloketsysteem vergelijkbare bronnen van patiënteninformatie moeten komen; en

· zei dat de bepaling inzake wederzijdse erkenning van recepten een belangrijke aanvulling vormt op de voorgestelde richtlijn en daarom spoedig daarin moet worden opgenomen.

Mevrouw Dagmar ROTH-BEHRENDT (PSE - DE), die namens de PSE-fractie sprak,

· was ingenomen met het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedsel veiligheid, dat een aantal belangrijke amendementen bevat waarvoor haar fractie heeft geijverd;

· benadrukte dat de lidstaten de middelen moeten hebben om grensoverschrijdende behandeling aan te bieden. Voorafgaande toestemming is daarom van cruciaal belang;

· was ingenomen met de oprichting van referentienetwerken, die de gebruikers in staat zullen stellen te achterhalen waar de beste praktijken en de meest succesvolle en innovatieve

behandelingen te vinden zijn. Specialisten beschikken misschien reeds over deze informatie,

maar huisartsen, die de patiënten doorverwijzen, niet;

· benadrukte het belang van informatiepunten waar de patiënten in hun eigen taal te weten kunnen komen wat hun rechten zijn; en

· wees op twee punten waarop zij niet tevreden was met het verslag van de commissie: o een dubbele rechtsgrondslag waartoe ook artikel 152 van het Verdrag behoort, is een

absolute voorwaarde voor de PSE-fractie; en

o de bepaling in artikel 8, lid 4, van het Commissievoorstel betreffende voorafgaande toestemming moet worden verbeterd. Kan dit niet in eerste lezing, dan zou dit alsnog in

tweede lezing moeten lukken.

De heer Jules MAATEN (ALDE - NL), die namens de ALDE-fractie sprak,

· stelde dat zieke patiënten niet mogen worden gedwongen om de strijd aan te gaan met kille bureaucraten of om ellenlange rechtsprocedures te doorlopen. Er moet een ombudsman voor

patiënten komen;

· argumenteerde dat voorafgaande toestemming essentieel is om te voorkomen dat de nationale gezondheidszorgstelsels worden ondermijnd, maar dat er uitzonderingen kunnen worden

gemaakt voor levensbedreigende ziekten; en

· pleitte voor om een pan-Europese definitie van intramurale zorg.

De heer Claude TURMES (Verts/ALE - LU), die namens de Verts/ALE-fractie sprak,

· merkte op dat reeds meer dan 30% van de gezondheidszorg die Luxemburgers ontvangen, in het buitenland wordt verstrekt. Terugbetaling is geen probleem;

· zei dat het grootste voordeel van het huidige voorstel het vooruitzicht is op betere informatie aan de patiënt over centra van eersterangs gezondheidszorg en de kwaliteit van de zorg. Hij was

van oordeel dat heel wat lidstaten nog veel werk voor de boeg hebben op het vlak van

kwaliteitscriteria en informatie. Voorts zouden de patiënten moeten weten waar zij terecht

kunnen wanneer zij gezondheidsproblemen krijgen in het buitenland;

· betoogde dat een systeem van voorafgaande toestemming de Europese burgers in staat zou stellen vooraf exact te weten wanneer zij worden terugbetaald en een voorfinanciering te

regelen, en tegelijk de planning van grote ziekenhuisinfrastructuren zou vergemakkelijken;

· pleitte voor een dubbele rechtsgrondslag; en

· pleitte voor specifieke wetgeving voor zeldzame ziekten.

Mevrouw Kartika LIOTARD (GUE/NGL - NL), die namens de GUE/NGL-fractie sprak,

· beschuldigde de Commissie ervan te pogen marktwerking in de gezondheidszorg te introduceren;

· was tegen de keuze van artikel 95 als rechtsgrondslag, omdat dit de patiëntenbelangen onder geschikt maakt aan commerciële belangen;

· argumenteerde dat de eis dat de terugbetaling wordt gebaseerd op het gezondheidszorgstelsel in eigen land tot ongelijkheden tussen de Europese burgers zal leiden;

· waarschuwde dat er een risico bestaat dat het binnenkort geen recht maar een plicht van de patiënt zal zijn om naar het buitenland te gaan voor gezondheidszorg; en

· betoogde dat het gebruik van artikel 95 als enige rechtsgrondslag tot afbraak van de nationale gezondheidszorgstelsels kan leiden en tot verlies van de nationale controle.

Mevrouw Hanne DAHL (IND/DEM - DK), die namens de IND/DEM-fractie sprak,

· deed een oproep om amendement 102 over voorafgaande toestemming te steunen;

· betreurde de tendens om personen eerder als consumenten dan als burgers te beschouwen; en · argumenteerde dat gezondheidszorgdiensten geen producten zijn die aan marktregels moeten worden onderworpen.

De heer Jim ALLISTER (NA - UK), die namens de niet-ingeschreven leden sprak,

· benadrukte dat het juiste evenwicht moet worden gevonden tussen vrij verkeer enerzijds en patiëntveiligheid en verantwoording anderzijds;

· stelde dat de nationale autonomie over regelgevingsaspecten moet worden beschermd; · was tegen harmonisatie van normen op het niveau van de kleinste gemene deler;

· waarschuwde voor het gevaar van toenemende druk op lokale diensten, ten nadele van binnen landse patiënten. Dit is met name het geval in gebieden waar specialisten werken die op grote

belangstelling van elders kunnen rekenen; en

· riep ertoe op de kwestie van nazorg na behandeling in het buitenland adequaat aan te pakken. Hij was bezorgd voor overbelasting van diensten zoals fysiotherapie door de vraag naar nazorg.

De heer Colm BURKE (PPE/DE - IE):

· pleitte ervoor dat personen naar het buitenland zouden kunnen reizen voor kwalitatief hoog waardige gezondheidszorg, ongeacht hun middelen en/of geografische locatie;

· zei dat patiënten ook dicht bij huis kwalitatief hoogwaardige gezondheidszorg moeten kunnen krijgen, hoewel dit niet altijd mogelijk is;

· pleitte voor terugbetaling van de patiënten tot het niveau van de kosten die hun in eigen land zouden zijn aangerekend; en

· benadrukte het belang van nationale contactpunten.

De heer Guido SACCONI (PSE - IT):

· stelde dat de lidstaten een soort definitief recht inzake voorafgaande toestemming zouden moeten hebben teneinde hun nationale gezondheidszorgstelsels te kunnen beschermen;

· verzocht het Commissielid om haar mening over de kwestie van de dubbele rechtsgrondslag; en

· drong er bij de PPE/DE- en de ALDE-fractie op aan te overwegen of zij werkelijk tot de tweede lezing willen overgaan zonder de steun van de PSE-fractie, die nodig is om een ruime meerder-

heid te garanderen (de amendementen 116 en 125 over de dubbele rechtsgrondslag en de

amendementen 156/118 over voorafgaande toestemming zijn een cruciale besluitvormingsfactor

voor de PSE).

Mevrouw Karin RIIS-JØRGENSEN (ALDE - DK) pleitte ervoor dat patiënten die naar het

buitenland reizen voor een gezondheidszorgbehandeling vooraf zouden worden terugbetaald.

Mevrouw Ewa TOMASZEWSKA (UEN - PL):

· zei dat patiënten van tevoren moeten worden geïnformeerd over hun mogelijke financiële aansprakelijkheid en over de beschikbaarheid van voorfinanciering;

· pleitte ervoor dat patiënten gegarandeerde toegang zouden hebben of betrouwbare informatie over de kwaliteit van de beschikbare behandeling in aanbevolen centra voor gezondheidszorg.

Er moeten referentienetwerken en informatiepunten komen;

· zei dat moet worden gewaarborgd dat patiënten over informatie beschikken over hun wettelijk vastgelegde rechten in geval van schade als gevolg van een inadequate behandeling en over

wederzijdse erkenning van recepten; en

· pleitte voor op tot toezicht op grensoverschrijdende gezondheidszorg.

Mevrouw Margrete AUKEN (Verts/ALE - DK) verzocht om specifieke wetgeving om rekening te

houden met de verschillende nationale normen en verwachtingen. Dit is met name van belang in het

geval van zeldzame ziekten.

De heer Adamos ADAMOU (GUE/NGL - CY) verzocht de Commissie om toelichting bij de door

haar gekozen rechtsgrondslag.

De heer Péter OLAJOS (PPE/DE HU):

· zei dat de voorgestelde richtlijn de gezondheidszorgdiensten radicaal zal veranderen, de culturele diversiteit zal vergroten, het toerisme zal stimuleren, werkgelegenheid zal scheppen in

catering- en andere nevendiensten en banen zal scheppen voor gezondheidszorgmakelaars en

vertalers; en

· argumenteerde dat de lidstaten zullen worden aangemoedigd om de kwaliteit van hun gezond heidszorg te verbeteren en de wachtlijsten in te korten teneinde buitenlandse patiënten aan te

trekken.

Mevrouw Anne VAN LANCKER (PSE - BE):

· zei dat de richtlijn goed nieuws is voor bewoners van grensregio's, patiënten op lange wacht lijsten of mensen die kwalitatief hoogwaardige gezondheidszorg behoeven;

· benadrukte dat de lidstaten hun eigen gezondheidszorgstelsels terdege en ten behoeve van al hun burgers moeten kunnen organiseren en financieren. Zij zag daarbij een drievoudige rode

draad:

o de richtlijn mag alleen de mobiliteit van patiënten en niet die van gezondheidswerkers

regelen. De richtlijn is niet bedoeld om een markt voor gezondheidsdiensten te creëren;

o de lidstaten moeten zelf kunnen beslissen welke diensten zij verstrekken en wat kan

worden terugbetaald;

o grensoverschrijdende toegang tot ambulante behandeling moet zoveel mogelijk worden

vergemakkelijkt, maar voor intramurale behandeling moet voorafgaande toestemming de

regel zijn. Intramurale zorg is duur en moet zorgvuldig worden gepland;

· steunde de dubbele rechtsgrondslag. Gezondheidszorg is een verantwoordelijkheid van de nationale overheden ten opzichte van hun burgers. De organisatie en toewijzing ervan kan niet

alleen aan de markt worden overgelaten.

Mevrouw Elizabeth LYNNE (ADLE - UK):

· vroeg waarom patiënten zouden moeten lijden louter omdat er lange wachtlijsten in hun lidstaat zijn, terwijl er in een andere lidstaat capaciteit vrij is. Het zijn de armsten die het meest te lijden

hebben van verschillen in de normen voor gezondheidszorg; en

· benadrukte de speciale behoeften van patiënten met een handicap.

De heer Jens HOLM (GUE/NGL - SE):

· was het niet eens met de vrijemarktaanpak van de Commissie;

· argumenteerde dat de richtlijn alleen die patiënten ten goede zal komen die over de financiële middelen en/of over goede contacten in de gezondheidszorg beschikken; en

· zei dat artikel 95 als enige rechtsgrondslag geen garantie biedt voor gezondheidszorg van goede kwaliteit.

De heer Johannes BLOKLAND (IND/DEM NL):

· stelde dat grensoverschrijdende gezondheidszorg reeds een feit is. Nu komt het erop aan deze terdege te regelen;

· stond erop dat gezondheidszorg een nationale bevoegdheid blijft; en

· was tegen artikel 95 als enige rechtsgrondslag, omdat dit tegen het subsidiariteitsbeginsel indruist en de bewegingsvrijheid van de nationale overheden beperkt.

Mevrouw Lydia SCHENARDI (NI - FR) stelde dat gezondheidszorg een nationale bevoegdheid is

en dat het aan de lidstaten moet worden overgelaten hun zorgverstrekking te organiseren zoals zij

dat passend achten.

Mevrouw María del Pilar AYUSO GONZÁLEZ (PPE/DE - ES)

· zei dat de richtlijn voorrang zal geven aan de rechten en behoeften van de patiënten;

· merkte op dat Spanje reeds veel buitenlandse patiënten heeft, maar dat het niet redelijk is hen betere diensten te verstrekken dan patiënten uit eigen land. Daarom moet worden bepaald dat de

gezondheidszorg voor buitenlandse en voor binnenlandse patiënten aan dezelfde normen moet

voldoen; en

· verklaarde dat zij liever had gezien dat het verslag van de commissie ambitieuzer was, met name wat betreft Europese burgers die permanent in andere lidstaten verblijven (en dan vooral

degenen met chronische ziekten).

Mevrouw Edite ESTRELA (PSE - PT)

· pleitte voor een andere rechtsgrondslag. Gezondheidszorg en de vrije markt gaan niet samen. Zij zei niet te begrijpen waarom de Commissie artikel 152 niet als rechtsgrondslag had opgenomen;

· benadrukte de noodzaak van voorafgaande toestemming om veilige en kwalitatief hoogwaardige gezondheidszorg te waarborgen.

De heer Siiri OVIIR (ALDE - EE)

· zei dat het tijd wordt dat politici, in plaats van rechters, beslissingen nemen over deze complexe en gevoelige vraagstukken; en

· betoogde dat financiële beperkingen de rechten van de patiënt niet in het gedrang mogen brengen.

De heer Roberto MUSACCHIO (GUE/NGL - IT) was tegen een op de vrije markt gebaseerde

rechtsgrondslag.

Mevrouw Kathy SINNOTT (IND/DEM - IE)

· betoogde dat de rechten van de patiënt worden beperkt indien voorafgaande toestemming de voorrang krijgt op medische diagnose; en

· was tegen de amendementen die de arresten van het Hof ongedaan zouden maken en de "dood door geografie" weer zouden invoeren.

Mevrouw María SORNOSA MARTÍNEZ (PSE - ES):

· betreurde dat de grondrechten van de patiënt en de voorafgaande toestemming niet zijn gedefinieerd;

· was tegen de enkelvoudige rechtsgrondslag; en

· waarschuwde dat een uitsluitend vrijemarktgerichte aanpak de nationale gezondheidszorg stelsels sterk kan ondermijnen.

De heer Holger KRAHMER (ALDE - DE) zei dat een aantal amendementen van de Verts/ALE-

fractie en van andere fracties herinneringen oproept aan het voormalige Oost-Duitsland.

Mevrouw Frieda BREPOELS (PPE/DE - BE):

· was ingenomen met het vooruitzicht van meer zekerheid voor de patiënt;

· zei dat een schaalvergroting van de grensoverschrijdende gezondheidszorg tot betere behandeling zal leiden, vooral van zeldzame ziekten;

· legde de nadruk op de noodzaak van voorafgaande toestemming teneinde de grensover schrijdende instroom onder controle te houden en te voorkomen dat lokale patiënten worden

gepasseerd en op wachtlijsten terechtkomen; en

· steunde het idee van proefregelingen in bepaalde grensregio's.

Mevrouw Genowefa GRABOWSKA (PSE - PL) steunde de dubbele rechtsgrondslag.

De heer Christofer FJELLNER (PPE/DE - SE) betoogde dat voorafgaande toestemming niet echt

nodig is en dat dit de rechten van de patiënten kan beperken. Sommige voorstanders van deze

verplichting willen gewoon de richtlijn in haar geheel ondermijnen.

Minister FILIPIOVÁ nam opnieuw het woord en wees erop dat de Raad en het Parlement het op

vele punten eens zijn, maar erkende ook dat andere amendementen nog verder moeten worden

besproken.

Commissielid VASSILIOU nam nogmaals het woord, en

· wees erop dat er duidelijk inkomensverschillen bestaan in de Europese Unie en dat dit ernstige gevolgen heeft voor de toegang tot een aantal fundamentele diensten zoals gezondheidszorg. Dit

probleem moet worden aangepakt, maar brengt vele moeilijkheden met zich mee, die nog

worden vergroot door de huidige economische crisis. De Europese Unie en de lidstaten zullen

op alle niveaus een aanzienlijke en gecoördineerde inspanning moeten leveren;

· memoreerde dat het Commissievoorstel de lidstaten toelaat rechtstreekse vergoeding van de kosten van een grensoverschrijdende behandeling aan te bieden, bijvoorbeeld via een systeem

van schriftelijke bevestiging van het bedrag dat zal worden betaald. De Commissie zal elk

initiatief van het Parlement om de tekst op dit punt duidelijker te maken, positief onthalen;

· wees erop dat het Commissievoorstel terdege rekening houdt met de verantwoordelijkheden van de lidstaten wat betreft de organisatie van de gezondheidszorg. De Commissie heeft daarom

gepoogd de financiële gevolgen van grensoverschrijdende gezondheidszorg voor de nationale

gezondheidsstelsels en ziekenfondsen te beperken. De twee doelstellingen zijn echter niet

onverenigbaar. Het is aan de lidstaten om ze zoveel mogelijk met elkaar in overeenstemming te

brengen en daarbij rekening te houden met de belangen van de patiënten, en met name van

armere patiënten;

· was het, wat het verband tussen de voorgestelde richtlijn en de socialezekerheidsverordening betreft, ermee eens dat het duidelijk moet zijn dat, wanneer een patiënt om voorafgaande

toestemming heeft verzocht, de voorwaarden van de verordening vervuld zijn maar er onnodige

vertraging ontstaan, de verordening van toepassing is. Het moet volkomen duidelijk zijn dat de

tarieven van de verordening van toepassing zijn, zodat de patiënten de meest voordelige

regeling kunnen genieten;

· gaf met betrekking tot voorafgaande toestemming voor intramurale zorg aan dat de voorgestelde bepalingen op twee factoren gebaseerd zijn:

o het Hof heeft geoordeeld dat een dergelijk systeem onder bepaalde omstandigheden kan

worden gerechtvaardigd. Dit is in artikel 8, lid 3, gecodificeerd; en

o het zou niet passend zijn verder te gaan dan die bepalingen door in een soepeler of zelfs

onvoorwaardelijk systeem van voorafgaande toestemming te voorzien, of dat nu

wettelijk of feitelijk veralgemeend is in alle lidstaten.

Het is duidelijk dat patiëntenmobiliteit een zeer beperkt verschijnsel zal blijven. De gevolgen

ervan voor de begroting zullen daarom beperkt blijven en er hoeven bijgevolg geen onnodige

belemmeringen te worden gecreëerd voor de patiënt. Voorafgaande toestemming voor intra-

murale behandeling moet een vrijwaringsmechanisme blijven, dat wordt toegepast wanneer

zulks gerechtvaardigd is;

· betoogde dat de door de rapporteur voorgestelde systemen van voorafgaande kennisgeving ongewild kunnen neerkomen op indirecte en onnodige belemmeringen voor de patiënt.

Dergelijke administratieve mechanismen kunnen log en arbitrair zijn;

· sprak haar bezorgdheid uit over de definitie van intramurale zorg. Deze definitie is van cruciaal belang, omdat ze het systeem van voorafgaande toestemming afbakent. De Commissie heeft

voorgesteld het begrip intramurale zorg te definiëren door middel van een communautaire lijst

die gebaseerd is op het gemeenschappelijk inzicht van deskundigen, rekening houdend met de

technologische ontwikkeling. Dit zou een redelijke en moderne benadering van het begrip

intramurale zorg mogelijk maken. Een aantal leden van het Parlement en de meeste lidstaten

hadden voor onafhankelijk op te stellen nationale lijsten gepleit. Indien deze aanpak de voorkeur

krijgt, moeten de lijsten op duidelijk omschreven criteria gebaseerd zijn en aan toetsing worden

onderworpen. Anders zouden de rechten van de patiënten, als gedefinieerd door de Europese

rechters, worden ondermijnd;

· was het niet eens met degenen die hadden aangevoerd dat de voorgestelde richtlijn alleen een heel klein aantal goed geïnformeerde patiënten ten goede zou komen. Integendeel, de richtlijn

zal alle patiënten recht geven op volledige informatie, zodat zij reeds voor hun vertrek met

kennis van zaken een keuze kunnen maken;

· pleitte voor praktische oplossingen voor het probleem van duidelijke informatie over gezond heidswerkers wanneer men voor gezondheidszorg naar het buitenland reist. Dit is een kwestie

van patiënten veiligheid. Voor deze oplossingen moet een aantal belangrijke beginselen in acht

worden genomen, zoals het recht op bescherming van persoonsgegevens en de presumptie van

onschuld;

· deelde mee dat de Commissie amendement 67 (versoepeling van de bepaling betreffende aansluiting bij een ziekenfonds) niet kan aanvaarden;

· zei, met betrekking tot de kwestie van de enkelvoudige/dubbele rechtsgrondslag, dat het in dit stadium van de bespreking van het richtlijnvoorstel moeilijk is hierover definitief uitsluitsel te

geven. Deze kwestie moet worden bekeken in het licht van de evolutie van de tekst. De

toevoeging van artikel 152 kan zeker worden overwogen indien de inhoud van de definitieve

tekst dit rechtvaardigt;

· herhaalde dat zij verwacht dat patiëntenmobiliteit een beperkt verschijnsel zal blijven. Het zou daarom ongepast zijn de lidstaten volledig vrij te laten om maatregelen te nemen met het oog op

het weigeren van patiënten teneinde de instroom uit andere lidstaten onder controle te houden.

De lidstaten zijn namelijk verplicht ervoor te zorgen dat patiënten uit andere lidstaten niet

worden gediscrimineerd. Iedere vorm van controle op binnenkomende patiënten zou moeten

worden getoetst aan de vraag of deze een aanvaardbare uitzondering vormt op het in het

Verdrag vervatte beginsel van non-discriminatie op basis van nationaliteit;

· stelde dat zeldzame ziekten binnen de werkingssfeer van de voorgestelde richtlijn moeten blijven; en

· argumenteerde dat orgaantransplantatie een medische procedure is en dat bezwaarlijk kan worden gesteld dat patiënten er geen recht op mogen hebben in het kader van grensover-

schrijdende gezondheidszorg, zoals het Hof heeft geoordeeld. De kwestie van toewijzing van

organen is evenwel een andere zaak. Zij heeft de deskundigen van de Commissie daarom

gevraagd na te gaan hoe de toewijzing van organen in een andere context kan worden

behandeld.

De heer BUSHILL-MATTHEWS nam nogmaals het woord en

· zei dat hij ervan uitgaat dat er tijdens het Tsjechische voorzitterschap geen akkoord in eerste lezing zal worden bereikt, maar dat er binnen de Raad wel reeds een ruim beginselakkoord

bestaat, dankzij het geleverde werk van het voorzitterschap; en

· deed een oproep om tijdens het Zweedse voorzitterschap spoedig met een tweede lezing te beginnen, zodat resterende problemen snel kunnen worden opgelost.

III. STEMMING

De plenaire vergadering heeft tijdens de stemming van 23 april 2009 122 amendementen

aangenomen (amendementen 1-2, 4-25, 27-42, 44-49, 51-66, 68-110, 112-113, 115, 117, 128,

135-141, 143-145, 149, 157).

De tekst van de wetgevingsresolutie gaat in bijlage dezes.

____________________

BIJLAGE

(23.04.2009)

P6_TA-PROV(2009)0286

Rechten van patiënten bij grensoverschrijdende gezondheidszorg ***I

Wetgevingsresolutie van het Europees Parlement van 23 april 2009 over het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de toepassing van de rechten van patiënten bij grensoverschrijdende gezondheidszorg (COM(2008)0414 C6-0257/2008 2008/0142(COD))

(Medebeslissingsprocedure: eerste lezing)

Het Europees Parlement,

gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad

(COM(2008)0414),

gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 95 van het EG-Verdrag, op grond waarvan het voorstel door

de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6-0257/2008),

gelet op het advies van de Commissie juridische zaken over de voorgestelde rechtsgrondslag,

gelet op de artikelen 51 en 35 van zijn Reglement,

gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en de

adviezen van de Commissie werkgelegenheid en sociale zaken, de Commissie interne markt en consumentenbescherming, Commissie economische en monetaire zaken, Commissie industrie, onderzoek en energie, de Commissie juridische zaken en de Commissie rechten van de vrouw en gendergelijkheid (A6-0233/2009),

1.

hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement;
2.

verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende

wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen;

3.

verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de

Commissie.

Amendement 1

Voorstel voor een richtlijn Overweging 2

Voorstel voor een richtlijn Amendement

(2) Omdat aan de voorwaarden voor de toepassing van artikel 95 van het Verdrag als rechtsgrondslag wordt voldaan, moet de Gemeenschapswetgever die rechtsgrondslag zelfs gebruiken wanneer de bescherming van de volksgezondheid een doorslaggevende factor is voor de gemaakte keuzen; artikel 95, lid 3, van het Verdrag verlangt in dit verband expliciet dat bij harmonisering wordt uitgegaan van een hoog niveau van bescherming van de volksgezondheid, daarbij in het bijzonder rekening houdend met alle nieuwe ontwikkelingen die op wetenschappelijke gegevens zijn gebaseerd. (2) Omdat aan de voorwaarden voor de toepassing van artikel 95 van het Verdrag als rechtsgrondslag wordt voldaan, moet de Gemeenschapswetgever die rechtsgrondslag zelfs gebruiken wanneer de bescherming van de volksgezondheid een doorslaggevende factor is voor de gemaakte keuzen; artikel 95, lid 3, van het Verdrag verlangt in dit verband expliciet dat wordt uitgegaan van een hoog niveau van bescherming van de volksgezondheid, daarbij in het bijzonder rekening houdend met alle nieuwe ontwikkelingen die op wetenschappelijke gegevens zijn gebaseerd. Amendement 2

Voorstel voor een richtlijn Overweging 2 bis (nieuw)

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

(2 bis) Op 9 juni 2005 heeft het Europees Parlement met 554 stemmen tegen 12 een resolutie over de mobiliteit van patiënten en ontwikkelingen in de gezondheidszorg in de Europese Unie 1

aangenomen,

waarin het verzoekt om rechtszekerheid en duidelijkheid over rechten en procedures voor patiënten, gezondheidswerkers en lidstaten.

_______________

1 PB C 124 E van 25.5.2006, blz. 543. Amendement 4

Voorstel voor een richtlijn Overweging 5 bis (nieuw)

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

(5 bis) Deze richtlijn eerbiedigt de vrijheid van elke lidstaat om te beslissen welke soort gezondheidszorg hij passend acht en

laat deze vrijheid onverlet. Geen van de bepalingen van deze richtlijn mag op dergelijke wijze worden uitgelegd dat de fundamentele ethische keuzes van de lidstaten worden ondermijnd.

Amendement 5

Voorstel voor een richtlijn Overweging 6

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

(6) Over bepaalde vraagstukken in verband met grensoverschrijdende gezondheidszorg, zoals de vergoeding van de kosten van gezondheidszorg die wordt verstrekt in een andere lidstaat dan die waar de ontvanger van de zorg woonachtig is, heeft het Hof van Justitie zich al uitgesproken. Omdat de gezondheidszorg van het toepassingsgebied van Richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt is uitgesloten, is het belangrijk deze vraagstukken in een specifiek communautair rechtsinstrument te behandelen met het oog op een algemenere en doeltreffendere toepassing van de door het Hof van Justitie in afzonderlijke zaken ontwikkelde beginselen. (6) Over bepaalde vraagstukken in verband met grensoverschrijdende gezondheidszorg, zoals de vergoeding van de kosten van gezondheidszorg die wordt verstrekt in een andere lidstaat dan die waar de ontvanger van de zorg woonachtig is, heeft het Hof van Justitie zich al uitgesproken. Het is belangrijk deze vraagstukken in een specifiek communautair rechtsinstrument te behandelen met het oog op een algemenere en doeltreffendere toepassing van de door het Hof van Justitie in afzonderlijke zaken ontwikkelde beginselen. Amendement 6

Voorstel voor een richtlijn Overweging 8

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

(8) Deze richtlijn is bedoeld om een algemeen kader voor de verlening van veilige, hoogwaardige en efficiënte grensoverschrijdende gezondheidszorg in de Gemeenschap tot stand te brengen en patiëntenmobiliteit en de vrijheid om gezondheidszorg te verlenen, alsmede een hoog niveau van bescherming van de gezondheid, te waarborgen, met volledige eerbiediging van de verantwoordelijkheden van de lidstaten voor de vaststelling van de socialezekerheidsvoorzieningen in verband met gezondheid en voor de organisatie en verstrekking van gezondheidszorg en (8) Deze richtlijn is bedoeld om een algemeen kader voor de verlening van veilige, hoogwaardige en efficiënte grensoverschrijdende gezondheidszorg in de Gemeenschap tot stand te brengen met betrekking tot patiëntenmobiliteit alsmede een hoog niveau van bescherming van de gezondheid, met volledige eerbiediging van de verantwoordelijkheden van de lidstaten voor de vaststelling van de socialezekerheidsvoorzieningen in verband met gezondheid en voor de organisatie en verstrekking van gezondheidszorg en geneeskundige verzorging, alsmede

geneeskundige verzorging, alsmede socialezekerheidsvoorzieningen, in het bijzonder in verband met ziekte. socialezekerheidsvoorzieningen, in het bijzonder in verband met ziekte. Amendement 7

Voorstel voor een richtlijn Overweging 9

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

(9) Deze richtlijn betreffende de toepassing van de rechten van patiënten bij grensoverschrijdende gezondheidszorg is van toepassing op alle soorten gezondheidszorg. Zoals het Hof van Justitie heeft bevestigd, wordt de gezondheidszorg noch door de bijzondere aard ervan, noch door de wijze waarop zij wordt georganiseerd of gefinancierd, aan het grondbeginsel van vrij verkeer onttrokken. De richtlijn is niet van toepassing op bijstand en ondersteuning van gezinnen of individuen met een bepaalde langdurige zorgbehoefte. Zij is bijvoorbeeld niet van toepassing op verzorgingshuizen of huisvesting of op ondersteuning van ouderen of kinderen door sociaal werkers, vrijwilligers of andere professionele dienstverleners dan gezondheidswerkers. (9) Deze richtlijn betreffende de toepassing van de rechten van patiënten bij grensoverschrijdende gezondheidszorg is van toepassing op alle soorten gezondheidszorg. Zoals het Hof van Justitie heeft bevestigd, wordt de gezondheidszorg noch door de bijzondere aard ervan, noch door de wijze waarop zij wordt georganiseerd of gefinancierd, aan het grondbeginsel van vrij verkeer onttrokken. Deze richtlijn is niet van toepassing op bijstand en ondersteuning van gezinnen en individuen met een bepaalde langdurige zorg-, ondersteunings- , verzorgings- of hulpbehoefte, voor zover het gaat om specifieke behandeling of hulp in het kader van een sociaalzekerheidsstelsel. Dit zijn vooral diensten op het gebied van langdurige zorg die noodzakelijk worden geacht om de hulpbehoevende een zo volwaardig en onafhankelijk mogelijk leven te bieden. Deze richtlijn is bijvoorbeeld niet van toepassing op verzorgingshuizen of huisvesting of op ondersteuning van ouderen of kinderen door sociaal werkers, vrijwilligers of andere professionele dienstverleners dan gezondheidswerkers. Amendement 8

Voorstel voor een richtlijn Overweging 9 bis (nieuw)

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

(9 bis) Deze richtlijn is niet van toepassing op orgaantransplantaties. Wegens hun specifieke karakter zullen deze worden geregeld bij een afzonderlijke richtlijn. Amendement 9

Voorstel voor een richtlijn Overweging 10

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

(10) Voor de toepassing van deze richtlijn worden onder "grensoverschrijdende gezondheidszorg" de volgende wijzen van verlening van gezondheidszorg verstaan: (10) Voor de toepassing van deze richtlijn wordt onder "grensoverschrijdende gezondheidszorg" alleen het gebruik van gezondheidszorg in een andere lidstaat dan degene waar de patiënt verzekerd is, verstaan. Deze situatie wordt bedoeld met "mobiliteit van patiënten".

gebruik van gezondheidszorg in het buitenland (de patiënt gaat naar een zorgaanbieder in een andere lidstaat om behandeld te worden); deze situatie wordt bedoeld met "mobiliteit van patiënten";

grensoverschrijdende verstrekking van gezondheidszorg (vanuit het grondgebied van een lidstaat worden diensten op het grondgebied van een andere lidstaat verricht), zoals telegeneeskunde, diagnose en receptverstrekking op afstand, laboratoriumdiensten;

permanente aanwezigheid van een zorgaanbieder (een zorgaanbieder heeft zich in een andere lidstaat gevestigd); en

tijdelijke aanwezigheid van personen (mobiliteit van gezondheidswerkers, die bijvoorbeeld tijdelijk naar de lidstaat van de patiënt gaan om diensten te verlenen).

Amendement 10

Voorstel voor een richtlijn Overweging 11

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

(11) Zoals de lidstaten in de conclusies van de Raad betreffende de gemeenschappelijke waarden en beginselen van de gezondheidsstelsels van de Europese Unie erkend hebben, is er een reeks operationele beginselen die door de gezondheidsstelsels in de hele Gemeenschap worden gedeeld. Tot deze operationele beginselen behoren kwaliteit, veiligheid, zorg die gebaseerd is op feiten en ethiek, betrokkenheid van de patiënt, (11) Zoals de lidstaten in de conclusies van de Raad betreffende de gemeenschappelijke waarden en beginselen van de gezondheidsstelsels van de Europese Unie erkend hebben, is er een reeks operationele beginselen die door de gezondheidsstelsels in de hele Gemeenschap worden gedeeld. Tot deze operationele beginselen behoren kwaliteit, veiligheid, zorg die gebaseerd is op feiten en ethiek, betrokkenheid van de patiënt,

verhaal, het grondrecht op privacy ten aanzien van de verwerking van persoonsgegevens, en vertrouwelijkheid. Patiënten, gezondheidswerkers en autoriteiten die voor de zorgstelsels verantwoordelijk zijn, moeten erop kunnen vertrouwen dat in de hele Gemeenschap deze gedeelde beginselen worden nageleefd en wordt gezorgd voor de daarvoor benodigde structuren. Daarom is het passend dat de autoriteiten van de lidstaat waar de gezondheidszorg wordt verleend, verantwoordelijk worden voor het waarborgen van de naleving van deze operationele beginselen. Dit is noodzakelijk om ervoor te zorgen dat patiënten vertrouwen krijgen in grensoverschrijdende gezondheidszorg, hetgeen onontbeerlijk is om op de interne markt patiëntenmobiliteit en vrij verkeer van gezondheidzorgverlening, alsmede een hoog niveau van gezondheidsbescherming tot stand te brengen. verhaal, het grondrecht op privacy ten aanzien van de verwerking van persoonsgegevens, en vertrouwelijkheid. Patiënten, gezondheidswerkers en autoriteiten die voor de zorgstelsels verantwoordelijk zijn, moeten erop kunnen vertrouwen dat in de hele Gemeenschap deze gedeelde beginselen worden nageleefd en wordt gezorgd voor de daarvoor benodigde structuren. Daarom is het passend dat de autoriteiten van de lidstaat waar de gezondheidszorg wordt verleend, verantwoordelijk worden voor het waarborgen van de naleving van deze operationele beginselen. Dit is noodzakelijk om ervoor te zorgen dat patiënten vertrouwen krijgen in grensoverschrijdende gezondheidszorg, hetgeen onontbeerlijk is om patiëntenmobiliteit en een hoog niveau van gezondheidsbescherming tot stand te brengen. Ondanks deze gemeenschappelijke waarden wordt aanvaard dat lidstaten om ethische redenen verschillende beslissingen nemen over de beschikbaarheid van bepaalde behandelingen en de concrete voorwaarden voor toegang daartoe. Deze richtlijn laat ethische diversiteit onverlet. Amendement 11

Voorstel voor een richtlijn Overweging 12

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

(12) Omdat van tevoren niet bekend is of een bepaalde zorgaanbieder gezondheidszorg aan een patiënt uit een andere lidstaat of aan een patiënt uit zijn eigen lidstaat zal verlenen, moeten de voorschriften waarmee gewaarborgd wordt dat gezondheidszorg volgens gemeenschappelijke beginselen en duidelijke kwaliteits- en veiligheidsnormen wordt verleend, op alle soorten gezondheidszorg van toepassing zijn teneinde de vrijheid om grensoverschrijdende gezondheidszorg te verlenen en te ontvangen te verzekeren, hetgeen de doelstelling van deze richtlijn is. De autoriteiten van de lidstaten moeten de gemeenschappelijke overkoepelende (12) Omdat van tevoren niet bekend is of een bepaalde zorgaanbieder gezondheidszorg aan een patiënt uit een andere lidstaat of aan een patiënt uit zijn eigen lidstaat zal verlenen, moeten de voorschriften waarmee gewaarborgd wordt dat gezondheidszorg volgens gemeenschappelijke beginselen en duidelijke kwaliteits- en veiligheidsnormen wordt verleend, op alle soorten gezondheidszorg van toepassing zijn teneinde de vrijheid om grensoverschrijdende gezondheidszorg te verlenen en te ontvangen te verzekeren, hetgeen de doelstelling van deze richtlijn is. De autoriteiten van de lidstaten moeten de gemeenschappelijke overkoepelende

waarden universaliteit, toegang tot hoogwaardige zorg, rechtvaardigheid en solidariteit in acht nemen, die reeds door de instellingen van de Gemeenschap en de lidstaten algemeen zijn omarmd als reeks waarden die door de gezondheidsstelsels in heel Europa worden gedeeld. De lidstaten moeten tevens waarborgen dat deze waarden jegens patiënten en burgers uit andere lidstaten in acht worden genomen en dat alle patiënten een rechtvaardige behandeling krijgen op basis hun zorgbehoefte, en niet op basis van de lidstaat waar zij bij het socialezekerheidsstelsel zijn aangesloten. Daarbij moeten de lidstaten de beginselen van het vrije verkeer op de interne markt, non-discriminatie op grond van onder meer nationaliteit (of, voor rechtspersonen, op grond van lidstaat van vestiging), en de noodzakelijkheid en evenredigheid van eventuele beperkingen op het vrije verkeer naleven. Deze richtlijn verplicht zorgaanbieders echter geenszins patiënten uit andere lidstaten voor geplande behandelingen te aanvaarden of voorrang te geven ten koste van andere patiënten met soortgelijke zorgbehoeften, die hierdoor bijvoorbeeld langer op een behandeling zouden moeten wachten. waarden universaliteit, toegang tot hoogwaardige zorg, rechtvaardigheid en solidariteit in acht nemen, die reeds door de instellingen van de Gemeenschap en de lidstaten algemeen zijn omarmd als reeks waarden die door de gezondheidsstelsels in heel Europa worden gedeeld. De lidstaten moeten tevens waarborgen dat deze waarden jegens patiënten en burgers uit andere lidstaten in acht worden genomen en dat alle patiënten een rechtvaardige behandeling krijgen op basis hun zorgbehoefte, en niet op basis van de lidstaat waar zij bij het socialezekerheidsstelsel zijn aangesloten. Daarbij moeten de lidstaten de beginselen van het vrije verkeer van personen op de interne markt, non-discriminatie op grond van onder meer nationaliteit, en de noodzakelijkheid en evenredigheid van eventuele beperkingen op het vrije verkeer naleven. Deze richtlijn verplicht zorgaanbieders echter geenszins patiënten uit andere lidstaten voor geplande behandelingen te aanvaarden of voorrang te geven ten koste van andere patiënten met soortgelijke zorgbehoeften, die hierdoor bijvoorbeeld langer op een behandeling zouden moeten wachten. Om patiënten in staat te stellen een weloverwogen keuze te maken wanneer zij in een andere lidstaat gezondheidszorg wensen te ontvangen, moeten de lidstaten ervoor zorgen dat patiënten de nodige informatie krijgen over de gezondheids- en kwaliteitsnormen die gelden in de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt, alsook over de kenmerken van de gezondheidszorg die door een bepaalde zorgaanbieder wordt verstrekt. Deze informatie moet ook beschikbaar worden gesteld in vormen die toegankelijk zijn voor mensen met een handicap. Amendement 136

Voorstel voor een richtlijn Overweging 13

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

(13) Bovendien moeten patiënten uit andere lidstaten op dezelfde manier worden behandeld als onderdanen van de lidstaat (13) Bovendien moeten patiënten uit andere lidstaten op dezelfde manier worden behandeld als onderdanen van de lidstaat

waar de behandeling plaatsvindt en mogen zij overeenkomstig de algemene beginselen van rechtvaardigheid en non-discriminatie, zoals vastgelegd in artikel 21 van het Handvest, op generlei wijze worden gediscrimineerd op grond van geslacht, ras, kleur, etnische of sociale afkomst, genetische kenmerken, taal, godsdienst of overtuigingen, politieke of andere denkbeelden, het behoren tot een nationale minderheid, vermogen, geboorte, een handicap, leeftijd of seksuele geaardheid. De lidstaten mogen bij behandelingen alleen onderscheid maken naar verschillende groepen patiënten wanneer zij kunnen aantonen dat dit om legitieme medische redenen gerechtvaardigd is, zoals bij specifieke maatregelen voor vrouwen of bepaalde leeftijdsgroepen (bv. gratis vaccinatie van kinderen of ouderen). Voorts moet deze richtlijn, omdat zij de grondrechten eerbiedigt en uitgaat van de beginselen die met name in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn vastgelegd, ten uitvoer worden gelegd en worden toegepast met inachtneming van het recht op gelijkheid voor de wet en het beginsel van non-discriminatie, overeenkomstig de algemene rechtsbeginselen die zijn neergelegd in de artikelen 20 en 21 van het Handvest. Deze richtlijn is van toepassing onverminderd Richtlijn 2000/43/EG van de Raad van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming en andere richtlijnen ter uitvoering van artikel 13 van het Verdrag. Daarom is in de richtlijn bepaald dat patiënten op dezelfde manier moeten worden behandeld als onderdanen van de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt, en onder meer recht hebben op bescherming tegen discriminatie overeenkomstig het Gemeenschapsrecht en kunnen gebruikmaken van de wetgeving van de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt. waar de behandeling plaatsvindt en mogen zij overeenkomstig de algemene beginselen van rechtvaardigheid en non-discriminatie, zoals vastgelegd in artikel 21 van het Handvest, op generlei wijze worden gediscrimineerd op grond van geslacht, ras, kleur, etnische of sociale afkomst, genetische kenmerken, taal, godsdienst of overtuigingen, politieke of andere denkbeelden, het behoren tot een nationale minderheid, vermogen, geboorte, een handicap, leeftijd of seksuele geaardheid. De lidstaten mogen bij behandelingen alleen onderscheid maken naar verschillende groepen patiënten wanneer zij kunnen aantonen dat dit om legitieme medische redenen gerechtvaardigd is, zoals bij specifieke maatregelen voor vrouwen of bepaalde leeftijdsgroepen (bv. gratis vaccinatie van kinderen of ouderen). Voorts moet deze richtlijn, omdat zij de grondrechten eerbiedigt en uitgaat van de beginselen die met name in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn vastgelegd, ten uitvoer worden gelegd en worden toegepast met inachtneming van het recht op gelijkheid voor de wet en het beginsel van non-discriminatie, overeenkomstig de algemene rechtsbeginselen die zijn neergelegd in de artikelen 20 en 21 van het Handvest. Deze richtlijn is van toepassing onverminderd Richtlijn 2000/43/EG van de Raad van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming, Richtlijn 2004/113/EG van de Raad van 13 december 2004 houdende toepassing van gelijke behandeling van mannen en vrouwen bij de toegang tot en het aanbod van goederen en diensten 1

Richtlijn 2000/78/EG van de Raad van 27 november 2000 tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep

, en het voorstel voor

een richtlijn betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid (COM(2008)0426) ter uitvoering van artikel 13 van het Verdrag. Daarom is in de richtlijn bepaald dat patiënten op dezelfde manier moeten worden behandeld als onderdanen van de

lidstaat waar de behandeling plaatsvindt, en onder meer recht hebben op bescherming tegen discriminatie overeenkomstig het Gemeenschapsrecht en kunnen gebruikmaken van de wetgeving van de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt. ______________________

1 PB L 373 van 21.1220.04, blz. 37. 2 PB L 303 van 2.12.2000, blz. 16. Amendement 12

Voorstel voor een richtlijn Overweging 13 bis (nieuw)

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

(13 bis) De lidstaten moeten ervoor zorgen dat patiënten er bij de toepassing van deze richtlijn niet tegen hun wil toe worden aangezet om te worden behandeld buiten hun lidstaat van aansluiting. Amendement 13

Voorstel voor een richtlijn Overweging 13 ter (nieuw)

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

(13 ter) Er moeten maatregelen worden genomen om vrouwen een gelijkwaardige toegang tot de gezondheidszorg, en tot specifieke zorg voor vrouwen te garanderen, met name gynaecologische en verloskundige zorg. Amendement 14

Voorstel voor een richtlijn Overweging 14 bis (nieuw)

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

14 bis) Er moet stelselmatig en permanent worden gewerkt aan verbetering van de kwaliteits- en veiligheidsnormen overeenkomstig de conclusies van de Raad van 1-2 juni 2006 betreffende de gemeenschappelijke waarden en beginselen van de gezondheidsstelsels van de Europese Unie, met inachtneming van de vooruitgang van de internationale

medische wetenschap en de algemeen erkende goede medische praktijken, alsmede nieuwe medische technologie;

Amendement 15

Voorstel voor een richtlijn Overweging 15

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

(15) Onderzoek wijst erop dat gezondheidszorg in 10% van de gevallen schade oplevert. De invoering van duidelijke gemeenschappelijke verplichtingen voor de omgang met schade als gevolg van gezondheidszorg is dan ook essentieel om te voorkomen dat een gebrek aan vertrouwen in deze mechanismen een belemmering voor de verbreiding van grensoverschrijdende gezondheidszorg vormt. De dekking van schade en de vergoeding door de stelsels van het land waar de behandeling plaatsvindt, mag de lidstaten niet beletten de dekking van hun binnenlandse stelsels uit te breiden tot patiënten uit hun land die zich in het buitenland willen laten behandelen wanneer dit in het belang van de patiënt is, in het bijzonder voor patiënten voor wie het gebruik van gezondheidszorg in een andere lidstaat noodzakelijk is. (15) Onderzoek wijst erop dat gezondheidszorg in 10% van de gevallen schade oplevert. Ervoor zorgen dat de lidstaten waar de behandeling plaatsvindt, beschikken over een systeem (met inbegrip van de verlening van nazorg) voor de omgang met veronderstelde schade als gevolg van gezondheidszorg, zoals gedefinieerd door de lidstaat van aansluiting, is dan ook essentieel om te voorkomen dat een gebrek aan vertrouwen in deze mechanismen een belemmering voor de verbreiding van grensoverschrijdende gezondheidszorg vormt. De dekking van schade en de vergoeding door de stelsels van het land waar de behandeling plaatsvindt, mag de lidstaten niet beletten de dekking van hun binnenlandse stelsels uit te breiden tot patiënten uit hun land die zich in het buitenland willen laten behandelen wanneer dit in het belang van de patiënt is, in het bijzonder voor patiënten voor wie het gebruik van gezondheidszorg in een andere lidstaat noodzakelijk is. Amendement 16

Voorstel voor een richtlijn Overweging 17

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

(17) Het recht op bescherming van persoonsgegevens is een grondrecht dat is vastgelegd in artikel 8 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. Om de continuïteit van grensoverschrijdende gezondheidszorg te kunnen waarborgen, moeten persoonsgegevens over de gezondheid van patiënten worden doorgegeven. Deze persoonsgegevens moeten vrij van de ene naar de andere (17) Het recht op bescherming van persoonsgegevens is een grondrecht dat is vastgelegd in artikel 8 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. Om de continuïteit van grensoverschrijdende gezondheidszorg te kunnen waarborgen, moeten persoonsgegevens over de gezondheid van patiënten worden doorgegeven. Deze persoonsgegevens moeten vrij van de ene naar de andere

lidstaat kunnen worden doorgegeven, maar tegelijkertijd moeten de grondrechten van personen worden gewaarborgd. Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens geeft personen recht op toegang tot de persoonsgegevens die hun gezondheid betreffen, bijvoorbeeld tot medische patiëntendossiers waarin onder meer informatie over diagnosen, onderzoeksresultaten, beoordelingen door behandeld artsen en verrichte behandelingen en ingrepen wordt opgenomen. Deze bepalingen zijn ook van toepassing in het kader van de grensoverschrijdende gezondheidszorg waarop deze richtlijn betrekking heeft. lidstaat kunnen worden doorgegeven, maar tegelijkertijd moeten de grondrechten van personen worden gewaarborgd. Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens geeft personen recht op toegang tot de persoonsgegevens die hun gezondheid betreffen, bijvoorbeeld tot medische patiëntendossiers waarin onder meer informatie over diagnosen, onderzoeksresultaten, beoordelingen door behandeld artsen en verrichte behandelingen en ingrepen wordt opgenomen. Deze bepalingen zijn ook van toepassing in het kader van de grensoverschrijdende gezondheidszorg waarop deze richtlijn betrekking heeft. De patiënt moet de vrijgave van zijn persoonsgegevens om het even wanneer kunnen herroepen en moet bevestiging krijgen dat zijn gegevens gewist zijn. Amendement 17

Voorstel voor een richtlijn Overweging 18

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

(18) Het recht op vergoeding van de kosten van in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg door het wettelijk socialezekerheidsstelsel waarbij patiënten verzekerd zijn, is door het Hof van Justitie in diverse arresten erkend. Het Hof van Justitie heeft geoordeeld dat de Verdragsbepalingen betreffende de vrijheid van dienstverrichting de vrijheid impliceren van ontvangers van gezondheidszorg, waaronder zij die geneeskundige behandeling behoeven, om zich met het oog daarop naar een andere lidstaat te begeven. Hetzelfde geldt voor ontvangers van gezondheidszorg die op een andere wijze, bijvoorbeeld via diensten op het gebied van e-gezondheidszorg, gezondheidszorg willen ontvangen die in een andere lidstaat wordt verleend. Hoewel het Gemeenschapsrecht de bevoegdheid van de lidstaten om hun stelsels van (18) Het recht op vergoeding van de kosten van in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg door het wettelijk socialezekerheidsstelsel waarbij patiënten verzekerd zijn, is door het Hof van Justitie in diverse arresten erkend. Het Hof van Justitie heeft geoordeeld dat de Verdragsbepalingen de vrijheid impliceren van ontvangers van gezondheidszorg, waaronder zij die geneeskundige behandeling behoeven, om zich met het oog daarop naar een andere lidstaat te begeven. Het Gemeenschapsrecht laat de bevoegdheid van de lidstaten om hun stelsels van gezondheidszorg en sociale zekerheid in te richten onverlet.

gezondheidszorg en sociale zekerheid in te richten onverlet laat, moeten zij bij de uitoefening van die bevoegdheid het Gemeenschapsrecht, en in het bijzonder de Verdragsbepalingen betreffende het vrij verrichten van diensten, naleven. Volgens die bepalingen mogen de lidstaten geen ongerechtvaardigde beperkingen op de uitoefening van die vrijheid in de gezondheidszorgsector invoeren of handhaven.

Amendement 18

Voorstel voor een richtlijn Overweging 21

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

(21) Het is passend te bepalen dat ook patiënten die zich in andere omstandigheden dan die waarop de coördinatie van de socialezekerheidsregelingen van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van toepassing is, voor gezondheidszorg naar een andere lidstaat begeven, van de beginselen van het vrije verkeer van diensten overeenkomstig het Verdrag en de bepalingen van deze richtlijn moeten kunnen profiteren. Patiënten moeten erop kunnen rekenen dat de kosten van die gezondheidszorg ten minste tot hetzelfde niveau worden vergoed als wanneer dezelfde of soortgelijke gezondheidszorg in de lidstaat van aansluiting zou zijn verleend. Hiermee wordt niets afgedaan aan de verantwoordelijkheid van de lidstaten om de hoogte van de ziektekostendekking van hun burgers vast te stellen en worden grote gevolgen voor de financiering van de nationale gezondheidszorgstelsels voorkomen. Indien dit gunstiger is voor de patiënt, mogen de lidstaten in hun nationale wetgeving bepalen dat de kosten van de behandeling worden vergoed volgens het tarief dat geldt in de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt. Dit kan in het bijzonder het geval zijn voor behandelingen die via de in artikel 15 van deze richtlijn genoemde Europese referentienetwerken worden verleend. (21) Patiënten moeten erop kunnen rekenen dat de kosten van in een andere lidstaat verstrekte gezondheidszorg en met gezondheidszorg verband houdende goederen ten minste tot hetzelfde niveau worden vergoed als wanneer dezelfde of een even efficiënte behandeling in de lidstaat van aansluiting zou zijn toegediend of gekocht. Hiermee wordt niets afgedaan aan de verantwoordelijkheid van de lidstaten om de hoogte van de ziektekostendekking van hun burgers vast te stellen en worden grote gevolgen voor de financiering van de nationale gezondheidszorgstelsels voorkomen. Indien dit gunstiger is voor de patiënt, mogen de lidstaten in hun nationale wetgeving bepalen dat de kosten van de behandeling worden vergoed volgens het tarief dat geldt in de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt. Dit kan in het bijzonder het geval zijn voor behandelingen die via de in artikel 15 van deze richtlijn genoemde Europese referentienetwerken worden verleend.

Amendement 19

Voorstel voor een richtlijn Overweging 24

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

(24) De patiënt mag in geen geval financieel voordeel hebben van de in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg en de vergoeding van de kosten moet bijgevolg beperkt zijn tot de feitelijke kosten van de ontvangen gezondheidszorg. (24) De patiënt mag in geen geval financieel voordeel hebben van de in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg of aangekochte goederen. Bijgevolg moet de vergoeding van de kosten beperkt zijn tot de feitelijke kosten. De lidstaten kunnen beslissen om andere, daarmee samenhangende kosten, zoals therapeutische behandeling, te vergoeden, mits de totale kosten het bedrag dat in lidstaat van aansluiting zou worden vergoed, niet overschrijden. Amendement 20

Voorstel voor een richtlijn Overweging 25

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

(25) Deze richtlijn heeft evenmin tot doel patiënten recht te geven op vergoeding van de kosten van behandeling in een andere lidstaat wanneer de wetgeving van de lidstaat van aansluiting van de patiënt niet in een dergelijke behandeling voorziet. Ook belet deze richtlijn de lidstaten niet hun regeling voor verstrekkingen overeenkomstig de bepalingen ervan uit te breiden tot in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg. (25) Deze richtlijn heeft evenmin tot doel patiënten recht te geven op vergoeding van de kosten van behandeling of aankoop van een goed in een andere lidstaat wanneer de wetgeving van de lidstaat van aansluiting van de patiënt niet in een dergelijke behandeling of dergelijk goed voorziet. Ook belet deze richtlijn de lidstaten niet hun regeling voor verstrekkingen en goederen overeenkomstig de bepalingen ervan uit te breiden tot in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg of goed. In deze richtlijn wordt erkend dat het recht op behandeling niet altijd op nationaal niveau door de lidstaten wordt vastgesteld en dat lidstaten hun eigen stelsels van gezondheidszorg en sociale zekerheid zodanig mogen inrichten dat het recht op behandeling op het regionale of lokale niveau wordt bepaald. Amendement 21

Voorstel voor een richtlijn Overweging 25 bis (nieuw)

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

(25 bis) Indien er verschillende methoden beschikbaar zijn om een bepaalde ziekte of een bepaald letsel te behandelen, heeft de patiënt recht op vergoeding van alle behandelingsmethoden die voldoende door de internationale medische wetenschap beproefd zijn, zelfs indien deze niet voorhanden zijn in de lidstaat van aansluiting van de patiënt. Amendement 22

Voorstel voor een richtlijn Overweging 27

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

(27) Uit hoofde van deze richtlijn hebben patiënten recht op alle geneesmiddelen waarvoor in de lidstaat waar de gezondheidszorg wordt verleend een vergunning voor het in de handel brengen is afgegeven, ook als in de lidstaat van aansluiting voor dat geneesmiddel geen vergunning voor het in de handel brengen is afgegeven, aangezien dit een onmisbaar aspect is om in een andere lidstaat een doeltreffende behandeling te kunnen krijgen. (27) Uit hoofde van deze richtlijn hebben patiënten in de lidstaat waar de gezondheidszorg wordt verleend, recht op alle geneesmiddelen of medische hulpmiddelen waarvoor in die lidstaat een vergunning voor het in de handel brengen is afgegeven, ook als in de lidstaat van aansluiting voor dat geneesmiddel of dat medische hulpmiddel geen vergunning voor het in de handel brengen is afgegeven, aangezien dit een onmisbaar aspect is om in een andere lidstaat een specifieke doeltreffende behandeling voor de patiënt te kunnen krijgen. Amendement 23

Voorstel voor een richtlijn Overweging 30

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

(30) Er is geen voor alle gezondheidsstelsels van de Gemeenschap geldende definitie van "intramurale zorg", en de uiteenlopende interpretaties van dit begrip kunnen dan ook een hinderpaal vormen voor de vrijheid van patiënten om gezondheidszorg te ontvangen. Om die hinderpaal weg te nemen moet een communautaire definitie van intramurale zorg worden vastgesteld. Intramurale zorg (30) Er is geen voor alle gezondheidsstelsels van de Gemeenschap geldende definitie van "intramurale zorg", en de uiteenlopende interpretaties van dit begrip kunnen dan ook een hinderpaal vormen voor de vrijheid van patiënten om gezondheidszorg te ontvangen. Om die hinderpaal weg te nemen moet een communautaire definitie van intramurale zorg worden vastgesteld. Intramurale zorg

is over het algemeen zorg waarbij de patiënt overnachtingsaccommodatie moet worden geboden. Het kan echter passend zijn bepaalde andere soorten gezondheidszorg ook onder de regeling voor intramurale zorg te laten vallen, indien voor die gezondheidszorg zeer gespecialiseerde en kostenintensieve medische infrastructuur of apparatuur vereist is (bv. technologisch geavanceerde scanners voor diagnostiek) of indien aan de behandeling een bijzonder risico voor de patiënt of voor de bevolking verbonden is (bv. behandeling van ernstige infectieziekten). De Commissie moet via de comitéprocedure een specifieke lijst van dergelijke behandelingen vaststellen, die regelmatig wordt bijgewerkt. is over het algemeen zorg waarbij de patiënt overnachtingsaccommodatie moet worden geboden. Het kan echter passend zijn bepaalde andere soorten gezondheidszorg ook onder de regeling voor intramurale zorg te laten vallen, indien voor die gezondheidszorg zeer gespecialiseerde en kostenintensieve medische infrastructuur of apparatuur vereist is (bv. technologisch geavanceerde scanners voor diagnostiek) of indien aan de behandeling een bijzonder risico voor de patiënt of voor de bevolking verbonden is (bv. behandeling van ernstige infectieziekten). Amendement 24

Voorstel voor een richtlijn Overweging 32

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

(32) Als een lidstaat besluit overeenkomstig deze richtlijn een systeem van voorafgaande toestemming voor de vergoeding van de kosten van in een andere lidstaat verleende intramurale of gespecialiseerde zorg in te voeren, moeten de kosten van dergelijke in een andere lidstaat verleende zorg door de lidstaat van aansluiting in ieder geval worden vergoed tot ten minste het bedrag dat vergoed zou worden indien dezelfde of soortgelijke gezondheidszorg in de lidstaat van aansluiting zou zijn verleend; het vergoede bedrag mag echter niet hoger zijn dan de feitelijke kosten van de ontvangen gezondheidszorg. Als aan de voorwaarden in artikel 22, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 1408/71 wordt voldaan, moet deze toestemming echter worden verleend en moeten de prestaties overeenkomstig die verordening worden verstrekt. Dit geldt in het bijzonder wanneer de toestemming is verleend nadat het verzoek administratief of rechterlijk is getoetst en de betrokken persoon de behandeling in een andere lidstaat heeft ontvangen. In dat geval zijn de artikelen 6, 7, 8 en 9 van deze richtlijn niet van toepassing. Dit is in overeen- (32) Als een lidstaat besluit overeenkomstig deze richtlijn een systeem van voorafgaande toestemming voor de vergoeding van de kosten van in een andere lidstaat verleende intramurale of gespecialiseerde zorg in te voeren, moeten de kosten van dergelijke in een andere lidstaat verleende zorg door de lidstaat van aansluiting in ieder geval worden vergoed tot ten minste het bedrag dat vergoed zou worden indien dezelfde of een voor de patiënt even doeltreffende behandeling in de lidstaat van aansluiting zou zijn uitgevoerd ; het vergoede bedrag mag

echter niet hoger zijn dan de feitelijke kosten van de ontvangen gezondheidszorg. Als aan de voorwaarden in artikel 22, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 1408/71 wordt voldaan, moet deze toestemming echter worden verleend en moeten de prestaties overeenkomstig die verordening worden verstrekt. Dit geldt in het bijzonder wanneer de toestemming is verleend nadat het verzoek administratief of rechterlijk is getoetst en de betrokken persoon de behandeling in een andere lidstaat heeft ontvangen. In dat geval zijn de artikelen 6, 7, 8 en 9 van deze richtlijn niet van

stemming met de rechtspraak van het Hof van Justitie waarin geoordeeld is dat patiënten aan wie, naar later is gebleken, ten onrechte toestemming is geweigerd, recht hebben op volledige vergoeding van de kosten van de in een andere lidstaat ondergane behandeling overeenkomstig de wetgeving van de lidstaat waar de behandeling heeft plaatsgevonden. toepassing. Dit is in overeenstemming met de rechtspraak van het Hof van Justitie waarin geoordeeld is dat patiënten aan wie, naar later is gebleken, ten onrechte toestemming is geweigerd, recht hebben op volledige vergoeding van de kosten van de in een andere lidstaat ondergane behandeling overeenkomstig de wetgeving van de lidstaat waar de behandeling heeft plaatsgevonden. Amendement 25

Voorstel voor een richtlijn Overweging 32 bis (nieuw)

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

(32 bis) De voorafgaande toestemming kan slechts worden geweigerd in het kader van een eerlijke en transparante procedure. De door de lidstaten ingestelde regels voor het indienen van een aanvraag om toestemming en de mogelijke gronden voor weigering worden op voorhand bekendgemaakt. Weigeringen moeten beperkt blijven tot het strikt noodzakelijke en moeten in verhouding zijn met de doelstellingen die aan de invoering van het systeem van voorafgaande toestemming ten grondslag hebben gelegen. Amendement 145

Voorstel voor een richtlijn Overweging 32 ter (nieuw)

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

(32 ter) Patiënten met een levensbedreigende aandoening die op een wachtlijst staan voor medische behandeling in hun eigen land en dringend behandeling nodig hebben, hoeven geen voorafgaande toestemming te vragen, aangezien een dergelijke procedure er toe zou kunnen leiden dat patiënten niet tijdig in een andere lidstaat behandeld worden.

Amendement 27

Voorstel voor een richtlijn Overweging 34

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

(34) Passende voorlichting over alle essentiële aspecten van grensoverschrijdende gezondheidszorg is nodig om patiënten in staat te stellen hun rechten op grensoverschrijdende gezondheidszorg in de praktijk uit te oefenen. De meest efficiënte manier om dergelijke voorlichting voor grensoverschrijdende gezondheidszorg te geven, is de instelling van centrale contactpunten voor patiënten in elke lidstaat, die voorlichting over grensoverschrijdende gezondheidszorg kunnen geven met aandacht voor de context van het nationale gezondheidsstelsel. Omdat voor vragen over aspecten van grensoverschrijdende gezondheidszorg overleg tussen de autoriteiten in verschillende lidstaten nodig is, moeten deze centrale contactpunten ook een netwerk vormen om dergelijke vragen op de meest efficiënte wijze te beantwoorden. De contactpunten moeten met elkaar samenwerken en patiënten in staat stellen met kennis van zaken beslissingen over grensoverschrijdende gezondheidszorg te nemen. Ook moeten zij informatie verstrekken over de mogelijkheden om problemen met grensoverschrijdende gezondheidszorg op te lossen, in het bijzonder over buitengerechtelijke regelingen voor de beslechting van grensoverschrijdende geschillen. (34) Passende voorlichting over alle essentiële aspecten van grensoverschrijdende gezondheidszorg is nodig om patiënten in staat te stellen hun rechten op grensoverschrijdende gezondheidszorg in de praktijk uit te oefenen. De meest efficiënte manier om dergelijke voorlichting voor grensoverschrijdende gezondheidszorg te geven, is de instelling van centrale contactpunten voor patiënten in elke lidstaat, die voorlichting over grensoverschrijdende gezondheidszorg kunnen geven met aandacht voor de context van het nationale gezondheidsstelsel. Omdat voor vragen over aspecten van grensoverschrijdende gezondheidszorg overleg tussen de autoriteiten in verschillende lidstaten nodig is, moeten deze centrale contactpunten ook een netwerk vormen om dergelijke vragen op de meest efficiënte wijze te beantwoorden. De contactpunten moeten met elkaar samenwerken en patiënten in staat stellen met kennis van zaken beslissingen over grensoverschrijdende gezondheidszorg te nemen. Ook moeten zij informatie verstrekken over de mogelijkheden om problemen met grensoverschrijdende gezondheidszorg op te lossen, in het bijzonder over buitengerechtelijke regelingen voor de beslechting van grensoverschrijdende geschillen. Wanneer zij regelingen voor voorlichting over grensoverschrijdende gezondheidszorg treffen, moeten de lidstaten er rekening mee houden dat er ten behoeve van kwetsbare patiënten, mensen met een handicap en mensen met complexe behoeften voorlichting in toegankelijke vormen moet worden gegeven en mogelijke bronnen van extra bijstand moeten worden vermeld.

Amendement 28

Voorstel voor een richtlijn Overweging 35

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

(35) Wanneer een patiënt gezondheidszorg ontvangt in een lidstaat die niet het land is waar hij verzekerd is, is het cruciaal dat hij van tevoren van de geldende voorschriften op de hoogte is. Een soortgelijke duidelijkheid is vereist wanneer zorgverleners tijdelijk naar een andere lidstaat gaan om hun medische diensten daar te verlenen of wanneer grensoverschrijdende gezondheidszorg wordt verleend. In die gevallen is volgens de algemene beginselen in artikel 5 de wetgeving van de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt van toepassing, aangezien de lidstaten uit hoofde van artikel 152, lid 5, van het Verdrag verantwoordelijk zijn voor de organisatie en verstrekking van gezondheidsdiensten en geneeskundige verzorging. Dit zal de patiënt helpen met kennis van zaken beslissingen te nemen en zal misverstanden en misvattingen voorkomen. Bovendien zal hierdoor veel vertrouwen tussen de patiënt en de zorgverlener ontstaan. (35) Wanneer een patiënt gezondheidszorg ontvangt in een lidstaat die niet het land is waar hij verzekerd is, is het cruciaal dat hij van tevoren van de geldende voorschriften op de hoogte is. Een soortgelijke duidelijkheid is vereist wanneer grensoverschrijdende gezondheidszorg, zoals telegeneeskunde, wordt verleend. In die gevallen is volgens de algemene beginselen in artikel 5 de wetgeving van de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt van toepassing, aangezien de lidstaten uit hoofde van artikel 152, lid 5, van het Verdrag verantwoordelijk zijn voor de organisatie en verstrekking van gezondheidsdiensten en geneeskundige verzorging. Dit zal de patiënt helpen met kennis van zaken beslissingen te nemen en zal misverstanden en misvattingen voorkomen. Bovendien zal hierdoor veel vertrouwen tussen de patiënt en de zorgverlener ontstaan. Amendement 29

Voorstel voor een richtlijn Overweging 32

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

(36) De lidstaten moeten beslissen over de vorm van deze nationale contactpunten, evenals over hun aantal. De nationale contactpunten mogen ook in bestaande informatiecentra worden opgenomen of op de activiteiten daarvan voortbouwen, mits duidelijk wordt aangegeven dat zij tevens nationale contactpunten voor grensoverschrijdende gezondheidszorg zijn. De nationale contactpunten moeten over de nodige middelen beschikken om informatie over de belangrijkste aspecten van grensoverschrijdende gezondheidszorg te kunnen geven en patiënten zo nodig praktische hulp te kunnen bieden. De (36) De lidstaten moeten beslissen over de vorm van deze nationale contactpunten, evenals over hun aantal. De nationale contactpunten mogen ook in bestaande informatiecentra worden opgenomen of op de activiteiten daarvan voortbouwen, mits duidelijk wordt aangegeven dat zij tevens nationale contactpunten voor grensoverschrijdende gezondheidszorg zijn. De nationale contactpunten moeten over de nodige middelen beschikken om informatie over de belangrijkste aspecten van grensoverschrijdende gezondheidszorg te kunnen geven en patiënten zo nodig praktische hulp te kunnen bieden. De

Commissie moet samen met de lidstaten de samenwerking betreffende de nationale contactpunten voor grensoverschrijdende gezondheidszorg bevorderen, en onder meer relevante informatie op Gemeenschapsniveau beschikbaar stellen, bijvoorbeeld via het Europese Gezondheidsportaal. Het bestaan van nationale contactpunten mag de lidstaten niet beletten overeenkomstig de specifieke inrichting van hun gezondheidszorgstelsel op regionaal of plaatselijk niveau andere met elkaar verbonden contactpunten op te richten. lidstaten moeten ervoor zorgen dat organen die de gezondheidswerkers vertegenwoordigen aan deze activiteiten deelnemen. Het bestaan van nationale contactpunten mag de lidstaten niet beletten overeenkomstig de specifieke inrichting van hun gezondheidszorgstelsel op regionaal of plaatselijk niveau andere met elkaar verbonden contactpunten op te richten. De nationale contactpunten moeten in staat zijn de patiënten relevante informatie over grensoverschrijdende gezondheidszorg te verstrekken en hun hulp te bieden. Dit mag geen rechtshulp omvatten. Amendement 30

Voorstel voor een richtlijn Overweging 37

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

(37) Om het potentieel van de interne markt voor grensoverschrijdende gezondheidszorg te kunnen benutten, is samenwerking tussen de zorgaanbieders, zorginkopers en regelgevers van verschillende lidstaten op nationaal, regionaal of lokaal niveau nodig, zodat veilige, hoogwaardige en efficiënte grensoverschrijdende zorg kan worden gewaarborgd. Dit geldt in het bijzonder voor grensregio's, waar grensoverschrijdende dienstverlening de meest efficiënte wijze kan zijn om de gezondheidsdiensten (37) Er is samenwerking tussen de zorgaanbieders, zorginkopers en regelgevers van verschillende lidstaten op nationaal, regionaal of lokaal niveau nodig, zodat veilige, hoogwaardige en efficiënte grensoverschrijdende zorg kan worden gewaarborgd. Dit geldt in het bijzonder voor grensregio's, waar grensoverschrijdende gezondheidszorg de meest efficiënte wijze kan zijn om de gezondheidszorg voor de plaatselijke bevolking te organiseren, maar waar samenwerking tussen de gezondheidsstelsels van verschillende lidstaten nodig is om dergelijke grensoverschrijdende gezondheidsdiensten blijvend tot stand te kunnen brengen. Deze samenwerking kan bestaan in gezamenlijke planning, wederzijdse erkenning of aanpassing van procedures of normen, interoperabiliteit van de nationale informatie- en communicatietechnologiesystemen, praktische mechanismen om de continuïteit van de zorg te waarborgen of praktische bevordering van tijdelijke of incidentele verlening van grensoverschrijdende gezondheidszorg door gezondheidswerkers. voor de plaatselijke

bevolking te organiseren, maar waar samenwerking tussen de gezondheidsstelsels van verschillende lidstaten nodig is om dergelijke grensoverschrijdende gezondheidsdiensten blijvend tot stand te kunnen brengen. Deze samenwerking kan bestaan in gezamenlijke planning, wederzijdse erkenning of aanpassing van procedures of normen, interoperabiliteit van de nationale informatie- en communicatietechnologiesystemen, praktische mechanismen om de continuïteit van de zorg te waarborgen of praktische bevordering van tijdelijke of incidentele verlening van grensoverschrijdende gezondheidszorg door gezondheidswerkers. In Richtlijn 2005/36/EG

betreffende de erkenning van beroepskwalificaties is bepaald dat het vrij verrichten van tijdelijke of incidentele diensten in een andere lidstaat, waaronder diensten van gezondheidswerkers, behoudens specifieke bepalingen van het communautaire recht, niet om redenen van beroepskwalificatie mag worden beperkt. Deze richtlijn moet die bepalingen van Richtlijn 2005/36/EG onverlet laten.

Amendement 31

Voorstel voor een richtlijn Overweging 39

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

(39) Wanneer geneesmiddelen in de lidstaat van de patiënt overeenkomstig Richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik zijn toegelaten en in een andere lidstaat voor een bepaalde patiënt zijn voorgeschreven, moet een dergelijk recept in principe in de eigen lidstaat van de patiënt medisch erkend en gebruikt kunnen worden. De opheffing van de wettelijke en bestuursrechtelijke belemmeringen voor een dergelijke erkenning doet niet af aan de noodzaak van passende instemming door de behandelend arts of apotheker van de patiënt in elk afzonderlijk geval indien dit uit hoofde van de bescherming van de menselijke gezondheid gerechtvaardigd is, noodzakelijk is en evenredig is met die doelstelling. Een dergelijke medische erkenning moet bovendien de beslissing van de lidstaat van aansluiting over de opname van dergelijke geneesmiddelen in het vergoedingenpakket van het socialezekerheidsstelsel waarbij de patiënt is aangesloten, onverlet laten. De toepassing van het erkenningsbeginsel zal worden bevorderd door de nodige maatregelen goed te keuren om de veiligheid van de patiënt te waarborgen en misbruik van of verwarring over geneesmiddelen te voorkomen. (39) Wanneer geneesmiddelen in de lidstaat van de patiënt overeenkomstig Richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik zijn toegelaten, inclusief de toekomstige wetgeving over vervalste geneesmiddelen (Richtlijn XXXX/XX/EG) en geneesmiddelenbewaking (Richtlijn ZZZZ/ZZ/EG), en in een andere lidstaat voor een bepaalde patiënt zijn voorgeschreven, moet een dergelijk recept in principe in de eigen lidstaat van de patiënt medisch of in apotheken erkend en gebruikt kunnen worden. De opheffing van de wettelijke en bestuursrechtelijke belemmeringen voor een dergelijke erkenning doet niet af aan de noodzaak van passende instemming door de behandelend arts of apotheker van de patiënt in elk afzonderlijk geval indien dit uit hoofde van de bescherming van de menselijke gezondheid gerechtvaardigd is, noodzakelijk is en evenredig is met die doelstelling. Een dergelijke medische erkenning moet bovendien de beslissing van de lidstaat van aansluiting over de opname van dergelijke geneesmiddelen in het vergoedingenpakket van het socialezekerheidsstelsel waarbij de patiënt is aangesloten, en de geldigheid van nationale bepalingen inzake prijzen en bij betaling, onverlet laten. De toepassing van

het erkenningsbeginsel zal worden bevorderd door de nodige maatregelen goed te keuren om de veiligheid van de patiënt te waarborgen en misbruik van of verwarring over geneesmiddelen te voorkomen.

Amendement 32

Voorstel voor een richtlijn Overweging 41 bis (nieuw)

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

(41 bis) De interoperabiliteit van egezondheidszorgoplossingen moet worden bereikt met naleving van het nationale recht inzake gezondheidsdiensten dat is aangenomen om de patiënt te beschermen, met inbegrip van wetgeving inzake internetapotheken, in het bijzonder nationale verboden op de verzending per post van receptplichtige geneesmiddelen overeenkomstig de jurisprudentie van het Hof van Justitie en Richtlijn 97/7/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 1997 betreffende de bescherming van de consument bij op afstand gesloten overeenkomsten 1

____________________

PB L 144 van 4.6.1997, blz. 19.

Amendement 33

Voorstel voor een richtlijn Overweging 43

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

(43) De voortdurende ontwikkeling van de medische wetenschap en de gezondheidstechnologieën biedt de gezondheidsstelsels van de lidstaten kansen, maar stelt deze ook voor zware opgaven. Samenwerking bij de evaluatie van nieuwe gezondheidstechnologieën kan de lidstaten helpen doordat schaalvoordelen worden behaald en dubbel werk wordt voorkomen, en een betere kennisbasis opleveren voor een optimaal gebruik van nieuwe technologieën teneinde te waarborgen dat veilige, hoogwaardige en efficiënte gezondheidszorg wordt verleend. Dit zal (43) De voortdurende ontwikkeling van de medische wetenschap en de gezondheidstechnologieën biedt de gezondheidsstelsels van de lidstaten kansen, maar stelt deze ook voor zware opgaven. De evaluatie van gezondheidstechnologieën en de mogelijke beperking van de toegang tot nieuwe technologieën als gevolg van bepaalde besluiten van bestuursorganen werpen echter een aantal fundamentele sociale vragen op, die de deelneming van een groot aantal belanghebbenden en de totstandbrenging van een levensvatbaar bestuursmodel vereisen. Daarom is niet

ook bijdragen tot de werking van de interne markt, doordat innovaties op het gebied van de medische wetenschap en de gezondheidstechnologieën sneller en op ruimere schaal worden verspreid. Voor een dergelijke samenwerking zijn duurzame structuren nodig, waaraan alle relevante autoriteiten van de lidstaten deelnemen en die op de bestaande proefprojecten moeten voortbouwen. alleen de medewerking gewenst van de bevoegde instanties van alle lidstaten, maar ook van alle andere betrokkenen, met inbegrip van de gezondheidswerkers en vertegenwoordigers van de patiënten en de industrie. Bovendien moet de samenwerking berusten op uitvoerbare beginselen van goed bestuur, zoals transparantie, openheid, objectiviteit en onpartijdigheid van de procedures. Amendement 34

Voorstel voor een richtlijn Overweging 45

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

(45) In het bijzonder moet de Commissie de bevoegdheid krijgen de volgende maatregelen vast te stellen: een lijst van behandelingen die onder dezelfde regeling als intramurale zorg moeten vallen, maar waarvoor geen overnachtingsaccommodatie nodig is; begeleidende maatregelen om specifieke categorieën geneesmiddelen of stoffen van de in deze richtlijn bedoelde erkenning van in een andere lidstaat verstrekte recepten uit te sluiten; een lijst van specifieke criteria en voorwaarden waaraan Europese referentienetwerken moeten voldoen; de procedure voor de oprichting van Europese referentienetwerken. Aangezien het gaat om maatregelen van algemene strekking tot wijziging van niet-essentiële onderdelen van deze richtlijn of tot aanvulling van deze richtlijn met nieuwe niet-essentiële onderdelen, moeten deze maatregelen worden vastgesteld volgens de regelgevingsprocedure met toetsing van artikel 5 bis van Besluit 1999/468/EG. Schrappen Amendement 35

Voorstel voor een richtlijn Overweging 46 bis (nieuw)

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

(46 bis) De lidstaat van aansluiting en de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt moeten er via voorafgaande bilaterale samenwerking en in overleg met de

patiënt voor zorgen dat in elke lidstaat passende nazorg en ondersteuning na de toegestane geneeskundige behandeling aanwezig is en dat de patiënten duidelijk worden voorgelicht over nazorgopties en kosten. Hiertoe moeten de lidstaten maatregelen nemen om te zorgen dat:

a)

de nodige medische en sociale zorggegevens van de patiënt worden doorgegeven met inachtneming van de vertrouwelijkheid ervan; en
b)

medische en sociale zorgverleners in de twee landen elkaar kunnen raadplegen om te zorgen voor de hoogste kwaliteit van behandeling en nazorg (met inbegrip van sociale ondersteuning) voor de patiënt. Amendement 36

Voorstel voor een richtlijn Overweging 46 ter (nieuw)

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

(46 ter) Doordat deze richtlijn het vrij verkeer van patiënten binnen de Europese Unie vergemakkelijkt, zal waarschijnlijk concurrentie ontstaan tussen de zorgaanbieders. Dergelijke concurrentie zal waarschijnlijk bijdragen tot een verbetering van de kwaliteit van de gezondheidszorg voor iedereen in het algemeen en tot de oprichting van expertisecentra. Amendement 37

Voorstel voor een richtlijn Artikel 1

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

Deze richtlijn brengt een algemeen kader voor de verlening van veilige, hoogwaardige en efficiënte grensoverschrijdende gezondheidszorg tot stand. Deze richtlijn bepaalt regels voor toegang tot veilige en hoogwaardige gezondheidszorg in een andere lidstaat en stelt samenwerkingsmechanismen tussen de lidstaten op het gebied van gezondheidszorg vast, waarbij de nationale bevoegdheden op het gebied van organisatie en verstrekking van gezondheidszorg ten volle worden geëerbiedigd. Bij de toepassing van deze richtlijn eerbiedigen de lidstaten de principes van

hoogwaardige zorg en billijkheid.

Amendement 38

Voorstel voor een richtlijn Artikel 2

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

Deze richtlijn is van toepassing op de verlening van gezondheidszorg, ongeacht de wijze van organisatie, verstrekking of financiering, en onafhankelijk van de vraag of het publieke of private zorg betreft. Deze richtlijn is van toepassing op de verlening van grensoverschrijdende gezondheidszorg, ongeacht de wijze van organisatie, verstrekking of financiering, en onafhankelijk van de vraag of het publieke of private zorg betreft. Zij laat het bestaande kader voor de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels dat is ingesteld bij Verordening (EEG) nr. 1408/71 en de opvolger hiervan, Verordening (EG) nr. 883/2004, onverlet. Deze richtlijn is niet van toepassing op gezondheidsdiensten waarbij vooral wordt gefocust op langetermijnverzorging, inclusief diensten die worden verleend over een lange tijdsspanne, met als doel hulpbehoevenden te ondersteunen bij de uitvoering van routinematige taken van elke dag.

Deze richtlijn is evenmin van toepassing op orgaantransplantaties.

Amendement 39

Voorstel voor een richtlijn Artikel 3 lid 1 letters -a bis en -a ter (nieuw)

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

-a bis) Richtlijn 2005/36/EG betreffende de erkenning van beroepskwalificaties;

-a ter) Richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt. Amendement 137

Voorstel voor een richtlijn Artikel 3 lid 1 letter e bis (nieuw)

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

e bis) Richtlijn 2004/113/EG van de Raad van 13 december 2004 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen bij de toegang tot en het aanbod van goederen en diensten; Amendement 138

Voorstel voor een richtlijn Artikel 3 lid 1 letter e ter (nieuw)

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

e ter) Richtlijn 2000/78/EG van de Raad tot instelling van een algemeen kader voor gelijke behandeling in arbeid en beroep; Amendement 139

Voorstel voor een richtlijn Artikel 3 lid 1 letter e quater (nieuw)

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

e quater) Voorstel van de Commissie voor een richtlijn van de Raad betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid (COM(2008)0426); Amendement 40

Voorstel voor een richtlijn Artikel 3 lid 1 letter g bis (nieuw)

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

g bis) Richtln 2002/98/EG van het

Europees Parlement en de Raad van 27 januari 2003 tot vaststelling van kwaliteits- en veiligheidsnormen voor het inzamelen, testen, bewerken, opslaan en distribueren van bloed en bloedbestanddelen van menselke oorsprong

;

______________

PB L 33 van 8.2.2003, blz. 30.

Amendement 41

Voorstel voor een richtlijn Artikel 3 lid 1 letter g ter (nieuw)

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

g ter) Richtln 2004/23/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot vaststelling van kwaliteits- en veiligheidsnormen voor het doneren, verkrgen, testen, bewerken, bewaren en distribueren van menselke weefsels en cellen 1

;

______________

PB L 102 van 7.4.2004, blz. 48.

Amendement 42

Voorstel voor een richtlijn Artikel 3 lid 1 letter g quater (nieuw)

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

g quater) Richtlijn 92/49/EEG van de Raad van 18 juni 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche 1

, voor wat

betreft de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden;

______________

PB L 228 van 118.8.1992, blz. 1.

Amendementen 117 en 128 Voorstel voor een richtlijn Artikel 3 lid 2

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

2.

Wanneer voldaan wordt aan de voorwaarden waaronder krachtens artikel 22 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 toestemming moet worden verleend om zich naar een andere lidstaat te begeven teneinde een passende behandeling te ondergaan, zijn de bepalingen van die verordening van 2. Deze richtlijn heeft geen betrekking op de vergoeding van de kosten van gezondheidszorg die tijdens een tijdelijk verblijf van verzekerden in een andere lidstaat medisch noodzakelijk wordt. Evemin is deze richtlijn van invloed op de rechten van de patiënten om toestemming te verkrijgen tot behandeling in een

toepassing; de artikelen 6, 7, 8 en 9 van deze richtlijn zijn dan niet van toepassing. Wanneer een verzekerde zich daarentegen in andere omstandigheden in een andere lidstaat wil laten behandelen, zijn de artikelen 6, 7, 8 en 9 van deze richtlijn wel van toepassing; artikel 22 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 is dan niet van toepassing. Wanneer aan de voorwaarden voor de verlening van toestemming in artikel 22, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 1408/71 wordt voldaan, wordt deze toestemming altijd verleend en worden de prestaties overeenkomstig die verordening verstrekt. In dat geval zijn de artikelen 6, 7, 8 en 9 van deze richtlijn niet van toepassing. andere lidstaat indien voldaan wordt aan de voorwaarden die gesteld worden in de verordeningen inzake de coördinatie van de stelsels van sociale zekerheid, en met name aan artikel artikel 22 van Verordening (EEG) nr. 1408/71. Amendement 44

Voorstel voor een richtlijn Artikel 3 lid 3

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

3.

Wanneer de bepalingen van deze richtlijn strijdig zijn met een bepaling van een ander communautair besluit dat betrekking heeft op specifieke aspecten van de gezondheidszorg, heeft de bepaling van het andere communautaire besluit voorrang en is die op die specifieke situaties van toepassing. Deze communautaire besluiten omvatten: Schrappen (a) Richtlijn 2005/36/EG betreffende de erkenning van beroepskwalificaties;

(b) Richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt. Amendement 45

Voorstel voor een richtlijn Artikel 4 letter a

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

a)

"gezondheidszorg": een gezondheidsdienst die in het kader van de uitoefening van zijn beroep door of onder toezicht van a) "gezondheidszorg": gezondheidsdiensten of goederen, zoals geneesmiddelen en medische apparaten,

een gezondheidswerker wordt verleend, ongeacht de wijze van organisatie, verstrekking of financiering op nationaal niveau, en onafhankelijk van de vraag of het een publieke of private dienst betreft; die door gezondheidswerkers aan patiënten worden verstrekt of voorgeschreven om de gezondheidstoestand van deze laatsten te beoordelen, te behouden of te herstellen of om te voorkomen dat deze laatsten ziek worden, ongeacht de wijze van organisatie, verstrekking of financiering op nationaal niveau, en onafhankelijk van de vraag of het een publieke of private verzorging betreft; Amendement 141

Voorstel voor een richtlijn Artikel 4 letter a bis (nieuw)

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

(a bis) "gezondheidsgegevens": informatie over de fysieke of mentale gezondheid van een persoon, of over de verlening van een gezondheidsdienst aan een persoon, waaronder: informatie over de registratie van het individu voor de verlening van gezondheidsdiensten; informatie over betalingen of voorwaarden voor gezondheidszorg met betrekking tot het individu; een aan een persoon toegekend cijfer, symbool of kenmerk dat als unieke identificatie geldt voor gezondheidsdoeleinden van het individu; informatie over het individu die tijdens de verstrekking van gezondheidszorg aan het individu is verzameld; informatie die uit het testen of onderzoeken van een lichaamsdeel of lichaamseigen stof voortkomt; en de identificatie van een persoon (gezondheidswerker) als verstrekker van gezondheidszorg aan het individu; Amendement 46

Voorstel voor een richtlijn Artikel 4 letter b

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

b)

"grensoverschrijdende gezondheidszorg": gezondheidszorg die wordt verleend in een andere lidstaat dan die waar de patiënt verzekerd is, of gezondheidszorg die wordt verleend in een b) "grensoverschrijdende gezondheidszorg": gezondheidszorg die wordt verleend in een andere lidstaat dan die waar de patiënt verzekerd is;

andere lidstaat dan die waar de zorgaanbieder woonachtig, ingeschreven of gevestigd is;

Amendement 47

Voorstel voor een richtlijn Artikel 4 letter c

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

c)

"gebruik van gezondheidszorg in een andere lidstaat": gezondheidszorg die wordt verleend in een andere lidstaat dan die waar de patiënt verzekerd is; Schrappen Amendement 48

Voorstel voor een richtlijn Artikel 4 letter d

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

d)

"gezondheidswerker": een arts, verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger (verpleegkundige), beoefenaar der tandheelkunde (tandarts), verloskundige of apotheker in de zin van Richtlijn 2005/36/EG of een andere beroepsbeoefenaar die werkzaamheden in de gezondheidszorg verricht die behoren tot een gereglementeerd beroep, als gedefinieerd in artikel 3, lid 1, onder a), van Richtlijn 2005/36/EG; d) "gezondheidswerker": een arts, verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger (verpleegkundige), beoefenaar der tandheelkunde (tandarts), verloskundige of apotheker in de zin van Richtlijn 2005/36/EG of een andere beroepsbeoefenaar die werkzaamheden in de gezondheidszorg verricht die behoren tot een gereglementeerd beroep, als gedefinieerd in artikel 3, lid 1, onder a), van Richtlijn 2005/36/EG, of een persoon die in de lidstaat van behandeling rechtmatig werkzaamheden in de gezondheidszorg verricht; Amendement 49

Voorstel voor een richtlijn Artikel 4 letter e

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

e)

"zorgaanbieder": een natuurlijk of rechtspersoon die op het grondgebied van een lidstaat rechtmatig gezondheidszorg verstrekt; e) "zorgaanbieder": een gezondheidswerker, zoals gedefinieerd onder d), of rechtspersoon die op het grondgebied van een lidstaat rechtmatig gezondheidszorg verstrekt; Amendement 51

Voorstel voor een richtlijn Artikel 4 letter g

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

g)

"verzekerde": g) "verzekerde": een verzekerde als gedefinieerd in artikel 1, letter c), van Verordening (EG) nr. 883/2004 of als gedefinieerd in de polisvoorwaarden van particuliere ziektekostenverzekeringen; i) tot de datum waarop Verordening (EG) nr. 883/2004 van toepassing wordt: een persoon die overeenkomstig de artikelen 1, 2 en 4 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 verzekerd is, ii) vanaf de datum waarop Verordening (EG) nr. 883/2004 van toepassing wordt: een verzekerde als gedefinieerd in artikel 1, onder c), van Verordening (EG) nr. 883/2004; Amendement 52

Voorstel voor een richtlijn Artikel 4 letter h

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

h)

"lidstaat van aansluiting": de lidstaat waar de patiënt verzekerd is; h) "lidstaat van aansluiting": de lidstaat waar de patiënt verzekerd is of de lidstaat waar de patiënt woont als dit een andere lidstaat is; Amendement 53

Voorstel voor een richtlijn Artikel 4 letter h

-

- - - alinea 2 (nieuw)

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

Indien de ziektekostenverzekeringsinstantie van de lidstaat waar de patiënt woont, in toepassing van Verordening (EEG) nr. 1408/71, respectievelijk Verordening (EG) nr. 883/2004 verantwoordelijk is voor het verlenen van prestaties overeenkomstig de wetgeving van die lidstaat, wordt die lidstaat voor de toepassing van deze richtlijn beschouwd als de lidstaat van aansluiting. Amendement 54

Voorstel voor een richtlijn Artikel 4 letter i bis (nieuw)

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

i bis) "medisch hulpmiddel": een medisch hulpmiddel als gedefinieerd in Richtlijn 93/42/EEG, Richtlijn 90/385/EEG of Richtlijn 98/79/EG; Amendement 55

Voorstel voor een richtlijn Artikel 4 letter i ter (nieuw)

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

i ter) "goed dat kadert in de gezondheidszorg": goed dat aangewend wordt met het oog op het behoud of het verbeteren van iemands gezondheidstoestand, zoals onder meer medische hulpmiddelen en geneesmiddelen; Amendement 56

Voorstel voor een richtlijn Artikel 4 letter k bis (nieuw)

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

k bis) "gezondheidstechnologie": een geneesmiddel of een medisch hulpmiddel of medische en chirurgische procedures alsmede maatregelen voor ziektepreventie, diagnose of behandeling waarvan in de gezondheidszorg gebruik wordt gemaakt; Amendement 57

Voorstel voor een richtlijn Artikel 4 letter l

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

l)

"schade": nadelige resultaten of verwondingen als gevolg van de verlening van gezondheidszorg. l) "schade" wordt in grensoverschrijdende gezondheidszorg gedefinieerd onder verwijzing naar het bestaande rechtskader in de lidstaat van behandeling, waarbij het per lidstaat kan verschillen wat onder schade wordt verstaan.

Amendement 58

Voorstel voor een richtlijn Artikel 4 letter l bis (nieuw)

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

l bis) "medisch dossier van de patiënt": alle documenten met gegevens, beoordelingen en informatie van enigerlei aard over de situatie en klinische ontwikkeling van een patiënt gedurende het zorgproces. Amendementen 59 en 140

Voorstel voor een richtlijn Artikel 5 lid 1

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

1.

De lidstaat waar de behandeling plaatsvindt is verantwoordelijk voor de organisatie en verstrekking van de gezondheidszorg. Deze lidstaat stelt in dit verband, rekening houdend met de beginselen van universaliteit, toegang tot hoogwaardige zorg, rechtvaardigheid en solidariteit, duidelijke kwaliteits- en veiligheidsnormen voor de op zijn grondgebied verleende gezondheidszorg vast, en waarborgt dat: 1. De lidstaat waar de behandeling plaatsvindt is verantwoordelijk voor de organisatie en verstrekking van de gezondheidszorg. Deze lidstaat stelt in dit verband, rekening houdend met de beginselen van universaliteit, toegang tot hoogwaardige zorg, rechtvaardigheid en solidariteit, duidelijke kwaliteitsnormen voor de op zijn grondgebied verleende gezondheidszorg vast, zorgt ervoor dat de bestaande EU-wetgeving over veiligheidsnormen worden nageleefd en waarborgt dat: a) mechanismen zijn ingesteld om ervoor te zorgen dat de zorgaanbieders aan die normen kunnen voldoen, met inachtneming van de internationale medische wetenschap en de algemeen erkende goede medische praktijken; a) wanneer gezondheidszorg wordt verleend in een andere lidstaat dan die waar de patiënt verzekerd is, de wetgeving

van de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt, van toepassing is

;

b)

regelmatig toezicht wordt gehouden op de praktische toepassing van die normen door de zorgaanbieders en corrigerende maatregelen worden genomen wanneer de toepasselijke normen niet worden nageleefd, waarbij rekening wordt gehouden met de ontwikkeling van de medische wetenschap en de gezondheidstechnologie; b) de onder a) bedoelde gezondheidszorg wordt verstrekt volgens kwaliteitsnormen en -richtsnoeren die door de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt, zijn vastgesteld; b bis) patiënten en zorgaanbieders uit andere lidstaten door het nationale contactpunt van de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt, onder meer met

elektronische middelen informatie wordt verstrekt over de kwaliteitsnormen en richtsnoeren, inclusief de bepalingen over toezicht en over beschikbaarheid, kwaliteit en veiligheid, behandelingsopties, prijzen, resultaten van de verleende gezondheidszorg, toegankelijkheid voor personen met een handicap en de gegevens betreffende de registratiestatus en verzekeringsdekking van de zorgaanbieder of soortgelijke individuele of collectieve vormen van bescherming inzake beroepsaansprakelijkheid;

c)

de zorgaanbieders alle relevante informatie verstrekken om patiënten in staat te stellen met kennis van zaken beslissingen te nemen, in het bijzonder over de beschikbaarheid, de prijzen en de resultaten van de verleende gezondheidszorg, en de gegevens betreffende hun eventuele verzekeringsdekking of soortgelijke individuele of collectieve vormen van bescherming inzake beroepsaansprakelijkheid; c) de zorgaanbieders alle relevante informatie verstrekken om patiënten in staat te stellen met kennis van zaken beslissingen te nemen; d) de patiënten over klachtenprocedures en rechtsmiddelen beschikken en schadeloosgesteld kunnen worden ingeval zij schade ondervinden als gevolg van de ontvangen gezondheidszorg; d) de patiënten over klachtenprocedures beschikken en over het recht schadeloosstelling te vragen ingeval zij schade ondervinden als gevolg van de ontvangen gezondheidszorg, en dat er mechanismen bestaan om verhaal te garanderen;
e)

er voor de behandeling die op hun grondgebied plaatsvindt op de aard en omvang van het risico afgestemde systemen van beroepsaansprakelijkheidsverzekering zijn ingesteld, dan wel een waarborg of een soortgelijke regeling die gelijkwaardig is of met betrekking tot het doel in wezen vergelijkbaar is; e) er voor de behandeling die op hun grondgebied plaatsvindt op de aard en omvang van het risico afgestemde systemen van beroepsaansprakelijkheidsverzekering zijn ingesteld, dan wel een waarborg of een soortgelijke regeling;
f)

het grondrecht op privacy ten aanzien van de verwerking van persoonsgegevens overeenkomstig de nationale omzettingsmaatregelen voor de communautaire bepalingen inzake de bescherming van persoonsgegevens, in het bijzonder de Richtlijnen 95/46/EG en 2002/58/EG, wordt beschermd; f) het grondrecht op privacy ten aanzien van de verwerking van persoonsgegevens overeenkomstig de nationale omzettingsmaatregelen voor de communautaire bepalingen inzake de bescherming van persoonsgegevens, in het bijzonder de Richtlijnen 95/46/EG en 2002/58/EG, wordt beschermd; g) patiënten uit andere lidstaten gelijk worden behandeld als onderdanen van de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt en overeenkomstig het Gemeenschapsrecht en de wetgeving van de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt tegen discriminatie g) patiënten uit andere lidstaten gelijk worden behandeld als onderdanen van de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt en overeenkomstig het Gemeenschapsrecht en de wetgeving van de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt tegen directe of

worden beschermd. indirecte discriminatie op grond van ras, etnische afkomst, geslacht, religie of geloof, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid worden beschermd. Deze richtlijn verplicht zorgaanbieders in een lidstaat evenwel niet om gezondheidszorg te verlenen aan een verzekerd persoon uit een andere lidstaat of om de verlening van gezondheidszorg aan een verzekerd persoon uit een andere lidstaat prioriteit te geven in het nadeel van een persoon met soortgelijke gezondheidsbehoeften die verzekerd is in de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt; g bis) patiënten die een behandeling hebben ondergaan, recht hebben op een schriftelijk of elektronisch dossier over die behandeling en eventueel medisch advies, met het oog op de continuïteit van de zorg.

1 bis. De autoriteiten van de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt, houden aan de hand van de overeenkomstig artikel 18 verzamelde gegevens regelmatig toezicht op de toegankelijkheid, kwaliteit en financiële situatie van hun gezondheidszorgstelsels. Amendement 60

Voorstel voor een richtlijn Artikel 5 - lid 1 ter en 1 quater (nieuw)

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

1 ter. Om de veiligheid van de patiënten zo goed mogelijk te waarborgen zien de lidstaten van behandeling en van aansluiting erop toe dat:

a)

patiënten klachten kunnen richten en genoegdoening en schadevergoeding verkrijgen wanneer zij door een ontvangen gezondheidsbehandeling schade ondervinden; b) de kwaliteits- en veiligheidsnormen van de lidstaat van behandeling bekend worden gemaakt in een voor de burgers begrijpelijke en toegankelijke vorm;
c)

er een recht is op continuïteit van zorg via doorgifte van relevante medische gegevens met betrekking tot de patiënt, met inachtneming van het bepaalde in

lid 1, punt (e) en overeenkomstig artikel 13, en patiënten na de ontvangen behandeling recht hebben op een schriftelijk of elektronisch bijgehouden dossier van die behandeling en van eventueel medisch advies, met het oog op de continuïteit van de zorg;

d)

de lidstaat van aansluiting, in het geval van complicaties als gevolg van een in het buitenland verstrekte medische behandeling, of indien een bijzondere medische nabehandeling nodig blijkt, een vergoeding waarborgt die even hoog is als voor een op zijn grondgebied verstrekte medische behandeling is geregeld. e) de lidstaten elkaar onmiddellijk en op proactieve wijze informatie verstrekken over zorgaanbieders of gezondheidswerkers, indien reguleringsmaatregelen zijn getroffen tegen hun registratie of tegen hun recht van dienstverlening.

1 quater. Overeenkomstig de regelgevingsprocedure bedoeld in artikel 19, lid 2, stelt de Commissie de nodige maatregelen vast voor totstandbrenging van een gemeenschappelijk beveiligingsniveau voor medische gegevens, rekening houdend met bestaande technische normen op dit gebied. Amendement 61

Voorstel voor een richtlijn Artikel 5 lid 2

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

2.

De maatregelen die de lidstaten nemen om dit artikel toe te passen, zijn in overeenstemming met Richtlijn 2005/36/EG betreffende de erkenning van beroepskwalificaties en Richtlijn 2000/31/EG betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt. Schrappen

Amendement 62

Voorstel voor een richtlijn Artikel 5 lid 3

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

3.

Voor zover dit nodig is om de verlening van grensoverschrijdende gezondheidszorg te bevorderen, ontwikkelt de Commissie samen met de lidstaten richtsnoeren om de toepassing van lid 1 te vergemakkelijken; daarbij wordt uitgegaan van een hoog beschermingsniveau voor de gezondheid. 3. Voor zover dit nodig is om de verlening van grensoverschrijdende gezondheidszorg te bevorderen, kan de Commissie samen met de lidstaten richtsnoeren ontwikkelen om de toepassing van lid 1 te vergemakkelijken; daarbij wordt uitgegaan van een hoog beschermingsniveau voor de gezondheid. Amendement 63

Voorstel voor een richtlijn Artikel 5 lid 3 bis (nieuw)

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

3 bis. Voor de toepassing van dit artikel beschikken de lidstaten over een transparant mechanisme voor de berekening van de kosten die voor de verleende gezondheidszorg moeten worden aangerekend. Dit berekeningsmechanisme is gebaseerd op objectieve, niet-discriminerende criteria die vooraf bekend zijn en wordt op het passende administratieve niveau toegepast in gevallen waar de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt, over een gedecentraliseerde gezondheidszorg beschikt. Amendement 64

Voorstel voor een richtlijn Artikel 5 lid 3 ter (nieuw)

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

3 ter. Gezien het grote belang dat de waarborging van kwaliteit en veiligheid van de grensoverschrijdende zorg heeft voor met name de patiënt, worden bij het ontwerpen van normen en richtsnoeren als bedoeld in lid 1 en 3 in ieder geval de (grensoverschrijdende) patiëntenorganisaties betrokken.

Amendement 65

Voorstel voor een richtlijn Artikel 6 titel

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement Artikel 6 Artikel 6

In een andere lidstaat verleende Verantwoordelijkheden van de gezondheidszorg autoriteiten van de lidstaat van aansluiting

Amendement 66

Voorstel voor een richtlijn Artikel 6 lid 1

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

1.

Behoudens de bepalingen in deze richtlijn, in het bijzonder de artikelen 7, 8 en 9, waarborgt de lidstaat van aansluiting dat verzekerden die naar een andere lidstaat reizen om daar tijdens hun verblijf gezondheidszorg te ontvangen of die in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg willen ontvangen, niet belet worden in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg te ontvangen wanneer de desbetreffende behandeling deel uitmaakt van de prestaties waarop de verzekerde uit hoofde van de wetgeving van de lidstaat van aansluiting recht heeft. De lidstaat van aansluiting vergoedt de verzekerde de kosten die door zijn wettelijke socialezekerheidsstelsel zouden zijn vergoed indien dezelfde of soortgelijke gezondheidszorg op zijn grondgebied zou zijn verleend. In alle gevallen bepaalt de lidstaat van aansluiting welke gezondheidszorg wordt vergoed, ongeacht waar deze wordt verleend. 1. Behoudens de bepalingen in deze richtlijn, in het bijzonder de artikelen 7, 8 en 9, waarborgt de lidstaat van aansluiting dat verzekerden die naar een andere lidstaat reizen om daar tijdens hun verblijf gezondheidszorg te ontvangen of die in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg willen ontvangen, niet belet worden in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg te ontvangen wanneer de desbetreffende behandeling deel uitmaakt van de prestaties waarop de verzekerde uit hoofde van de wetgeving, administratieve regels, richtsnoeren en gedragsodes van de medische beroepen van de lidstaat van aansluiting recht heeft. Onverminderd Verordening (EEG) nr. 1408/71 en, vanaf de datum van inwerkingtreding ervan, Verordening (EG) 883/2004 vergoedt de lidstaat van aansluiting de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt of de verzekerde de kosten die door zijn wettelijke socialezekerheidsstelsel zouden zijn vergoed indien even doeltreffende gezondheidszorg op zijn grondgebied zou zijn verleend. Als een lidstaat van aansluiting weigert de behandeling te vergoeden, moet deze lidstaat een medische verantwoording voor dit besluit verstrekken. In alle gevallen bepaalt de lidstaat van aansluiting welke gezondheidszorg wordt vergoed, ongeacht waar deze wordt verleend. Patiënten met een zeldzame ziekte moeten

het recht hebben een beroep op de gezondheidszorg in een andere lidstaat te doen en vergoeding te krijgen, zelfs wanneer de behandeling in kwestie niet behoort tot de prestaties waarin in de wetgeving van de lidstaat van aansluiting is voorzien.

Amendement 68

Voorstel voor een richtlijn Artikel 6 lid 2

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

2.

De kosten van in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg worden door de lidstaat van aansluiting overeenkomstig deze richtlijn vergoed tot het bedrag dat vergoed zou worden indien dezelfde of soortgelijke gezondheidszorg in de lidstaat van aansluiting zou zijn verleend; het vergoede bedrag is echter niet hoger dan de feitelijke kosten van de ontvangen gezondheidszorg. 2. De kosten van in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg worden door de lidstaat van aansluiting overeenkomstig deze richtlijn vergoed of rechtstreeks betaald tot het bedrag dat vergoed zou worden voor dezelfde ziekte, onder dezelfde voorwaarden als bepaald in lid 1, in de lidstaat van aansluiting zou zijn verleend; het vergoede bedrag is echter niet hoger dan de feitelijke kosten van de ontvangen gezondheidszorg. De lidstaten kunnen beslissen om andere, daarmee samenhangende kosten, zoals therapeutische behandeling en verblijfs- en reiskosten, te vergoeden. 2 bis. De extra kosten die personen met een handicap wellicht moeten maken bij behandeling in een andere lidstaat als gevolg van een of meer handicaps worden door de lidstaat van aansluiting overeenkomstig de nationale wetgeving vergoed, mits de extra uitgaven voldoende met bewijzen gestaafd zijn. Amendement 69

Voorstel voor een richtlijn wijzigingsbesluit Artikel 6 lid 3

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

3.

De lidstaat van aansluiting kan aan een patiënt die in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg wil ontvangen, dezelfde voorwaarden, behandelingscriteria en wettelijke en administratieve formele eisen stellen om de gezondheidszorg te kunnen 3. De lidstaat van aansluiting kan aan een patiënt die in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg wil ontvangen, dezelfde voorwaarden, behandelingscriteria en wettelijke en administratieve formele, op lokaal, nationaal of regionaal niveau vastgestelde eisen stellen om de

ontvangen en de kosten daarvan vergoed te krijgen als hij zou stellen indien dezelfde of soortgelijke gezondheidszorg op zijn grondgebied zou zijn verleend, mits deze niet discriminerend zijn en geen belemmering voor het vrije verkeer van personen vormen. gezondheidszorg te kunnen ontvangen en de kosten daarvan vergoed te krijgen als hij zou stellen indien deze gezondheidszorg op zijn grondgebied zou zijn verleend, mits deze niet discriminerend zijn, geen belemmering vormen voor het vrije verkeer van patiënten en goederen, zoals geneesmiddelen en medische apparaten en vooraf bekend zijn. Daarbij mag worden vereist dat de verzekerde met het oog op de toepassing van deze voorwaarden, criteria of formele eisen wordt onderzocht door een gezondheidswerker of ambtenaar die diensten verricht voor het wettelijke socialezekerheidsstelsel van de lidstaat van aansluiting, voor zover een dergelijk onderzoek ook vereist zou zijn om toegang tot gezondheidszorg in de lidstaat van aansluiting te krijgen. Amendement 70

Voorstel voor een richtlijn wijzigingsbesluit Artikel 6 lid 4

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

4.

De lidstaten beschikken over een mechanisme voor de berekening van de door het wettelijk socialezekerheidsstelsel aan de verzekerde vergoede kosten van in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg. Dit mechanisme berust op objectieve, niet-discriminerende en vooraf bekende criteria en de volgens dit mechanisme vergoede kosten zijn niet lager dan die welke vergoed zouden worden indien dezelfde of soortgelijke gezondheidszorg op het grondgebied van de lidstaat van aansluiting zou zijn verleend. 4. Voor de toepassing van dit artikel beschikken de lidstaten over een transparant mechanisme voor de berekening van de door het wettelijk socialezekerheidsstelsel of andere wettelijke publieke stelsels vergoede kosten van in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg. Dit mechanisme berust op objectieve, niet-discriminerende en vooraf bekende criteria en de volgens dit mechanisme vergoede kosten zijn niet lager dan die welke vergoed zouden worden indien deze gezondheidszorg op het grondgebied van de lidstaat van aansluiting zou zijn verleend. Het mechanisme wordt op het passende administratieve niveau toegepast in gevallen waar de lidstaat van aansluiting over een gedecentraliseerde gezondheidszorg beschikt.

Amendement 71

Voorstel voor een richtlijn Artikel 6 lid 5

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

5.

Patiënten die naar een andere lidstaat reizen om daar tijdens hun verblijf gezondheidszorg te ontvangen of die in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg willen ontvangen, wordt overeenkomstig de nationale omzettingsmaatregelen voor de communautaire bepalingen inzake de bescherming van persoonsgegevens, in het bijzonder de Richtlijnen 95/46/EG en 2002/58/EG, toegang gegeven tot hun medische dossiers. 5. Patiënten die zich in een andere lidstaat dan hun lidstaat van aansluiting bevinden of die in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg willen ontvangen, wordt overeenkomstig de nationale omzettingsmaatregelen voor de communautaire bepalingen inzake de bescherming van persoonsgegevens, in het bijzonder de Richtlijnen 95/46/EG en 2002/58/EG, toegang gegeven tot hun medische dossiers. Indien de medische dossiers in elektronische vorm worden bijgehouden, moeten de patiënten gegarandeerd recht hebben op een kopie van deze dossiers of op afstand toegang krijgen tot deze dossiers. Gegevens worden alleen met uitdrukkelijke schriftelijke toestemming van de patiënt of de familieleden van de patiënt overgedragen. Amendement 72

Voorstel voor een richtlijn Artikel 6 lid 5 bis (nieuw)

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

5 bis. De bepalingen van dit hoofdstuk laten de sluiting van grensoverschrijdende contractuele regelingen voor geplande gezondheidszorg onverlet.

Amendement 73

Voorstel voor een richtlijn Artikel 7

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

De lidstaat van aansluiting stelt de vergoeding van de kosten van in een andere lidstaat verleende extramurale zorg niet afhankelijk van voorafgaande toestemming als de kosten van die zorg door zijn socialezekerheidsstelsel vergoed zouden worden indien de zorg op zijn grondgebied zou zijn verleend. De lidstaat van aansluiting stelt de vergoeding van de kosten van in een andere lidstaat verleende extramurale zorg of de aankoop van een in een andere lidstaat aangekocht goed dat kadert in de gezondheidszorg niet afhankelijk van voorafgaande toestemming als de kosten van die zorg of dat goed door zijn socialezekerheidsstelsel vergoed zouden worden indien de zorg op zijn grondgebied zou zijn verleend of het goed op zijn grondgebied zou zijn aangekocht.

Amendement 74

Voorstel voor een richtlijn Artikel 8 titel

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

Intramurale en gespecialiseerde zorg Intramurale zorg Amendement 75

Voorstel voor een richtlijn Artikel 8 leden 1 en 2

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

1.

Met het oog op de vergoeding van de kosten van in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg overeenkomstig deze richtlijn wordt onder "intramurale zorg" verstaan: 1. Met het oog op de vergoeding van de kosten van in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg overeenkomstig deze richtlijn is de definitie van "intramurale zorg", die door de lidstaat van aansluiting wordt gehanteerd, beperkt tot: a) gezondheidszorg waarvoor ten minste voor één nacht overnachtingsaccommodatie voor de patiënt nodig is; a) gezondheidszorg waarvoor ten minste voor één nacht overnachtingsaccommodatie voor de patiënt nodig is; of
b)

op een specifieke lijst opgenomen gezondheidszorg waarvoor geen overnachtingsaccommodatie voor de patiënt voor ten minste één nacht nodig is. De lijst wordt beperkt tot: b) gezondheidszorg die zeer gespecialiseerd is en/of waarvoor zeer gespecialiseerde en kostenintensieve medische infrastructuur of apparatuur vereist is; of - gezondheidszorg waarvoor zeer gespecialiseerde en kostenintensieve medische infrastructuur of apparatuur

vereist is; of

-

gezondheidszorg die behandelingen omvat waaraan een bijzonder risico voor de patiënt of voor de bevolking verbonden is. b bis) gezondheidszorg die behandelingen omvat waaraan een bijzonder risico voor de patiënt of voor de bevolking verbonden is.
2.

De Commissie stelt deze lijst op en kan haar regelmatig bijwerken. Die maatregelen, die niet-essentiële onderdelen van deze richtlijn beogen te wijzigen door haar aan te vullen, worden vastgesteld volgens de in artikel 19, lid 3, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing. Amendement 76

Voorstel voor een richtlijn Artikel 8 lid 3

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

3.

De lidstaat van aansluiting mag voor de vergoeding door zijn socialezekerheidsstelsel van de kosten van in een andere lidstaat verleende intramurale zorg een systeem van voorafgaande toestemming hanteren als aan de volgende voorwaarden wordt voldaan: 3. De lidstaat van aansluiting mag voor de vergoeding door zijn socialezekerheidsstelsel van de kosten van in een andere lidstaat verleende intramurale zorg een systeem van voorafgaande toestemming hanteren als aan de volgende voorwaarden wordt voldaan: (a) als de gezondheidszorg op zijn grondgebied zou zijn verleend, zou zij door het socialezekerheidsstelsel van de lidstaat zijn vergoed; en tevens (a) als de gezondheidszorg op zijn grondgebied zou zijn verleend, zou zij door het socialezekerheidsstelsel van de lidstaat zijn vergoed; en tevens

(b) het systeem is bedoeld om de uitstroom van patiënten als gevolg van de toepassing van dit artikel aan te pakken en te voorkomen dat deze leidt, of waarschijnlijk zal leiden, tot ernstige aantasting van: (b) ontbreken van voorafgaande toestemming kan leiden of zal waarschijnlijk leiden tot ernstige aantasting van: (i) het financiële evenwicht van het socialezekerheidsstelsel van de lidstaat; en/of (i) het financiële evenwicht van het socialezekerheidsstelsel van de lidstaat; en/of

(ii) de planning en rationalisering die in de ziekenhuissector plaatsvinden om overcapaciteit van ziekenhuizen, ongelijkheden bij de verlening van intramurale zorg en logistieke en financiële verspilling te voorkomen, de instandhouding van een evenwichtige en voor eenieder toegankelijke verzorging door artsen en ziekenhuizen of de instandhouding van behandelingscapaciteit of medische deskundigheid op het grondgebied van de lidstaat. (ii) de planning en rationalisering die in de ziekenhuissector plaatsvinden om overcapaciteit van ziekenhuizen, ongelijkheden bij de verlening van intramurale zorg en logistieke en financiële verspilling te voorkomen, de instandhouding van een evenwichtige en voor eenieder toegankelijke verzorging door artsen en ziekenhuizen of de instandhouding van behandelingscapaciteit of medische deskundigheid op het grondgebied van de lidstaat.

Dit systeem laat Verordening (EEG) nr. 1408/71 en, vanaf de datum van inwerkingtreding ervan, Verordening (EG) 883/2004 onverlet. Amendementen 77, 149 en 157

Voorstel voor een richtlijn Artikel 8 lid 4

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

4.

Het systeem van voorafgaande toestemming is beperkt tot hetgeen noodzakelijk en evenredig is om dergelijke gevolgen te voorkomen, en vormt geen middel tot willekeurige discriminatie. 4. Het systeem van voorafgaande toestemming geldt onverminderd artikel 3, lid 2 en is beperkt tot hetgeen noodzakelijk en evenredig is, is gebaseerd op duidelijke en transparante criteria en vormt geen middel tot willekeurige discriminatie of belemmering voor het vrije verkeer van personen. Amendement 78

Voorstel voor een richtlijn Artikel 8 lid 4 bis (nieuw)

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

4 bis. Wanneer voorafgaande toestemming is gevraagd en gegeven, zorgt de lidstaat van aansluiting ervoor dat de patiënt alleen kosten vooraf hoeft te betalen die ook vooraf te betalen geweest waren als de zorg in het gezondheidsstelsel van zijn lidstaat van aansluiting zou zijn verstrekt. Voor eventuele andere kosten streven de lidstaten ernaar het geld rechtstreeks te laten overmaken tussen de zorgfinanciers en de zorgaanbieders. Amendement 79

Voorstel voor een richtlijn Artikel 8 lid 4 ter (nieuw)

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

4 ter. Er moeten systemen voor het aanvragen van voorafgaande toestemming beschikbaar worden gesteld op lokaal/regionaal niveau en deze moeten toegankelijk en transparant zijn voor de patiënten. De voorschriften voor het aanvragen en weigeren van

voorafgaande toestemming moeten vóór het indienen van een aanvraag beschikbaar zijn, zodat de aanvraag op eerlijke en transparante wijze kan worden gedaan.

Amendement 80

Voorstel voor een richtlijn Artikel 8 lid 4 quater (nieuw)

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

4 quater. Patiënten die in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg wensen te ontvangen, wordt het recht gegarandeerd om in hun lidstaat van aansluiting om voorafgaande toestemming te vragen. Amendement 81

Voorstel voor een richtlijn Artikel 8 lid 5

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

5.

De lidstaat stelt alle relevante informatie over de krachtens lid 3 ingevoerde systemen van voorafgaande toestemming ter beschikking van het publiek. 5. De lidstaat stelt alle relevante informatie over de krachtens lid 3 ingevoerde systemen van voorafgaande toestemming, met inbegrip van de beroepsprocedures in geval van weigering van toestemming, ter beschikking van het publiek. Amendement 82

Voorstel voor een richtlijn Artikel 8 lid 5 bis (nieuw)

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

5 bis. Bij een verzoek om toestemming van een verzekerde om gezondheidszorg in een andere lidstaat te verkrijgen gaat de lidstaat van aansluiting na of is voldaan aan de voorwaarden van Verordening (EG) nr.883/2004 en verleent, indien dit zo is, de voorafgaande toestemming overeenkomstig deze verordening. Amendement 83

Voorstel voor een richtlijn Artikel 8 lid 5 ter (nieuw)

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

5 ter. Patiënten met zeldzame ziekten hebben geen voorafgaande toestemming nodig. Amendement 84

Voorstel voor een richtlijn Artikel 9 lid 2

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

2.

Dergelijke procedures zijn gemakkelijk toegankelijk en kunnen waarborgen dat de ingediende verzoeken binnen vooraf door de lidstaten vastgestelde en bekendgemaakte termijnen objectief en onpartijdig behandeld worden. 2. Dergelijke procedures zijn gemakkelijk toegankelijk en kunnen waarborgen dat de ingediende verzoeken binnen vooraf door de lidstaten vastgestelde en bekendgemaakte redelijke termijnen objectief en onpartijdig behandeld worden. Amendement 85

Voorstel voor een richtlijn Artikel 9 lid 3

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

3.

De criteria voor weigering van de in artikel 8, lid 3, bedoelde voorafgaande toestemming worden door de lidstaten van tevoren en op transparante wijze vastgesteld. Schrappen Amendement 86

Voorstel voor een richtlijn Artikel 9 lid 3 bis (nieuw)

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

3 bis. De lidstaat van aansluiting zorgt ervoor dat patiënten die voorafgaande toestemming hebben verkregen voor zorg in het buitenland, alleen voorafgaande of bijkomende betalingen aan het zorgstelsel en/of de zorgaanbieders in de lidstaat van behandeling hoeven te betalen voor zover betalingen deze in de lidstaat van aansluiting ook vereist zijn.

Amendement 87

Voorstel voor een richtlijn Artikel 9 lid 4

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

4.

De lidstaten houden bij de vaststelling van de termijnen waarbinnen verzoeken om gebruik van gezondheidszorg in een andere lidstaat moeten worden behandeld rekening met: 4. De lidstaten houden bij de vaststelling van de termijnen waarbinnen verzoeken om gebruik van gezondheidszorg in een andere lidstaat moeten worden behandeld en bij de behandeling van deze verzoeken rekening met: a) de specifieke ziekte, a) de specifieke ziekte, a bis) individuele omstandigheden

(b) de hoeveelheid pijn die de patiënt heeft, (b) de hoeveelheid pijn die de patiënt heeft, c) de aard van zijn handicap, en c) de aard van zijn handicap, en

d)

de vraag of hij beroepswerkzaamheden kan verrichten. d) de vraag of hij beroepswerkzaamheden kan verrichten. Amendement 88

Voorstel voor een richtlijn Artikel 9 lid 4 bis (nieuw)

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

4 bis. Systemen voor het aanvragen van voorafgaande toestemming zijn beschikbaar op het adequate niveau voor de uitvoering van de gezondheidszorg van de lidstaat en zijn toegankelijk en transparant voor de patiënt. De voorschriften voor het aanvragen en weigeren van voorafgaande toestemming moeten vóór het indienen van een aanvraag beschikbaar zijn, zodat de aanvraag op eerlijke en transparante wijze kan worden gedaan. Amendement 89

Voorstel voor een richtlijn Artikel 9 lid 5

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

5.

De lidstaten waarborgen dat alle administratieve beslissingen over het gebruik van gezondheidszorg in een andere lidstaat bestuursrechtelijk getoetst kunnen 5. De lidstaten waarborgen dat alle administratieve of medische beslissingen over het gebruik van gezondheidszorg in een andere lidstaat per geval medisch of

worden en tevens in rechte kunnen worden betwist, waarbij ook tijdelijke maatregelen kunnen worden genomen. bestuursrechtelijk getoetst kunnen worden, en tevens in rechte kunnen worden betwist, waarbij ook tijdelijke maatregelen kunnen worden genomen. Amendement 90

Voorstel voor een richtlijn Artikel 9 lid 5 bis (nieuw)

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

5 bis. De Commissie verricht binnen twee jaar na de inwerkingtreding van deze richtlijn een haalbaarheidsstudie naar de oprichting van een clearinginstelling om de vergoeding van kosten in het kader van deze richtlijn tussen verschillende landen, gezondheidszorgstelsels en muntzones te vergemakkelijken, brengt daarover verslag uit aan het Europees Parlement en de Raad en dient zo nodig een wetgevingsvoorstel in. Amendement 91

Voorstel voor een richtlijn Artikel 9 bis (nieuw)

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement Artikel 9 bis Voorafgaande toestemming

De lidstaten kunnen de patiënten een vrijwillig systeem van voorafgaande toestemming aanbieden waarbij de patiënt, in ruil voor deze toestemming, een schriftelijke bevestiging krijgt waarop het maximumbedrag vermeld staat dat zal worden betaald. De patiënt kan deze schriftelijke bevestiging dan meenemen naar het ziekenhuis waar hij wordt behandeld en de kosten worden dan rechtstreeks door de lidstaat van aansluiting aan dit ziekenhuis vergoed. Amendement 92

Voorstel voor een richtlijn Artikel 9 ter (nieuw)

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement Artikel 9 ter

Europese Ombudsman voor patiënten

De Commissie dient binnen achttien maanden na de inwerkingtreding van deze richtlijn een wetgevingsvoorstel in om een Europese Ombudsman voor patiënten in te stellen. De Europese Ombudsman voor patiënten behandelt en, indien nodig, bemiddelt in zaken waar patiënten een klacht indienen met betrekking tot voorafgaande toestemming, terugbetaling van kosten of schade. Op de Europese Ombudsman voor patiënten wordt pas een beroep gedaan, wanneer alle klachtenmogelijkheden binnen de lidstaat in kwestie zijn uitgeput. Amendement 93

Voorstel voor een richtlijn Artikel 10 leden 1 en 2

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

1.

De lidstaat van aansluiting waarborgt dat mechanismen zijn ingesteld om patiënten op verzoek informatie te geven over het ontvangen van gezondheidszorg in een andere lidstaat en de voorwaarden die daarop van toepassing zijn, onder meer in geval van schade als gevolg van in een andere lidstaat ontvangen gezondheidszorg. 1. De lidstaat van aansluiting waarborgt dat er, onder meer met elektronische middelen, gemakkelijk toegankelijke mechanismen zijn ingesteld om patiënten op verzoek snel informatie te geven over het ontvangen van gezondheidszorg in een andere lidstaat en de voorwaarden die daarop van toepassing zijn, alsook over de rechten van patiënten, de procedures voor de toegang tot die rechten en de beroeps- en verhaalmiddelen waarover de patiënt beschikt als dergelijke rechten hem worden onthouden, onder meer in geval van schade als gevolg van in een andere lidstaat ontvangen gezondheidszorg. Deze informatie wordt zo gepubliceerd dat zij toegankelijk is voor personen met een handicap. De lidstaten raadplegen de belanghebbenden, onder andere patiëntenorganisaties, om te garanderen dat de informatie duidelijk en toegankelijk is. In de informatie over grensoverschrijdende gezondheidszorg wordt een duidelijk onderscheid gemaakt tussen

rechten die patiënten hebben op grond van deze richtlijn en rechten die voortvloeien uit de verordeningen betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsregelingen als bedoeld in artikel 3, lid 1, onder f).

2.

De in lid 1 bedoelde informatie wordt, ook met elektronische middelen, gemakkelijk toegankelijk gemaakt en betreft onder meer de rechten van patiënten, de procedures voor de toegang tot die rechten en de rechtsmiddelen waarover de patiënt beschikt als dergelijke rechten hem worden onthouden. Amendement 94

Voorstel voor een richtlijn Artikel 10 lid 2 bis (nieuw)

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

2 bis. aast de in lid 1 genoemde informatie wordt ook informatie over gezondheidswerkers en zorgaanbieders met elektronische middelen gemakkelijk toegankelijk gemaakt door de lidstaten waar de gezondheidswerkers en zorgaanbieders geregistreerd zijn; deze informatie omvat naam, registratienummer en praktijkadres van de gezondheidswerkers en eventuele beperkingen die hun in de uitoefening van hun beroep zijn opgelegd. Amendement 95

Voorstel voor een richtlijn Artikel 10 lid 3

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

3.

De Commissie kan volgens de in artikel 19, lid 2, bedoelde procedure een communautaire standaardindeling voor de in lid 1 bedoelde voorafgaande informatie ontwikkelen. Schrappen Amendement 96

Voorstel voor een richtlijn Artikel 11 lid 1

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

1.

Wanneer gezondheidszorg wordt verleend in een andere lidstaat dan die waar de patiënt verzekerd is, of in een andere lidstaat dan die waar de zorgaanbieder woonachtig, ingeschreven of gevestigd is, is overeenkomstig artikel 5 de wetgeving van de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt van toepassing. 1. Wanneer gezondheidszorg wordt verleend in een andere lidstaat dan die waar de patiënt verzekerd is, is overeenkomstig artikel 5 de wetgeving van de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt van toepassing. Amendement 97

Voorstel voor een richtlijn Artikel 12 lid 1

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

1.

De lidstaten wijzen nationale contactpunten voor grensoverschrijdende gezondheidszorg aan en stellen de Commissie in kennis van de naam en contactgegevens daarvan. 1. De lidstaten wijzen nationale contactpunten voor grensoverschrijdende gezondheidszorg aan en stellen de Commissie in kennis van de naam en contactgegevens daarvan. De lidstaten waarborgen dat patiëntenorganisaties, ziekenfondsen en zorgaanbieders bij de nationale contactpunten betrokken worden. De nationale contactpunten worden op een efficiënte en transparante wijze ingericht. In alle lidstaten moet informatie worden verspreid over het bestaan van de nationale contactpunten, zodat patiënten gemakkelijk toegang krijgen tot informatie. Amendement 98

Voorstel voor een richtlijn Artikel 12 lid 1 bis (nieuw)

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

1 bis. De nationale contactpunten voor grensoverschrijdende gezondheidszorg mogen ook in bestaande informatiecentra in de lidstaten worden ondergebracht. Amendement 99

Voorstel voor een richtlijn Artikel 12 lid 2

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

2.

Het nationale contactpunt in de lidstaat van aansluiting verricht, in nauwe samenwerking met de andere bevoegde nationale autoriteiten, de nationale contactpunten in andere lidstaten, in het bijzonder die waar de behandeling plaatsvindt, en de Commissie, de volgende taken: 2. Het nationale contactpunt in de lidstaat van aansluiting verstrekt en verspreidt informatie ten behoeve van patiënten en gezondheidswerkers, indien nodig op een website, over het ontvangen van gezondheidszorg in een andere lidstaat en over de voorwaarden die van toepassing zijn, in het bijzonder over de in artikel 6 bepaalde rechten van patiënten in verband met grensoverschrijdende gezondheidszorg. Het nationale contactpunt helpt patiënten bij de bescherming van hun rechten en bij het eisen van een passende schadevergoeding in geval van schade als gevolg van het gebruik van gezondheidszorg in een andere lidstaat. a) het verstrekt en verspreidt informatie ten behoeve van patiënten, in het bijzonder over hun rechten in verband met grensoverschrijdende gezondheidszorg, kwaliteits- en veiligheidswaarborgen, bescherming van persoonsgegevens, klachtenprocedures en rechtsmiddelen voor in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg, en de toepasselijke voorwaarden;
b)

het helpt patiënten bij de bescherming van hun rechten en bij het eisen van een passende schadevergoeding in geval van schade als gevolg van het gebruik van gezondheidszorg in een andere lidstaat; in het bijzonder informeert het nationale contactpunt patiënten over de beschikbare mogelijkheden om geschillen te beslechten, helpt het bij het vaststellen welke buitengerechtelijke geschillenbeslechtingsregeling in een specifiek geval kan worden gebruikt en helpt het patiënten zo nodig bij het volgen van hun geschil; 2 bis. Het nationale contactpunt in de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt, verstrekt en verspreidt informatie ten behoeve van patiënten, indien nodig op een website, over de in artikel 5, lid 1, onder b bis), bedoelde kwesties en over de bescherming van persoonsgegevens, de toegankelijkheid van gezondheidsvoorzieningen voor personen met een handicap, klachtenprocedures en rechtsmiddelen voor in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg. Het informeert patiënten en gezondheidswerkers, indien nodig, in het bijzonder over de instrumenten waarmee gezondheidswerkers en dienstverleners zijn gereguleerd en de instrumenten waarmee administratieve actie kan worden ondernomen en over de beschikbare mogelijkheden om geschillen te beslechten en helpt het bij het vaststellen welke buitengerechtelijke geschillen-

beslechtingsregeling in een specifiek geval kan worden gebruikt.

c)

het verzamelt gedetailleerde informatie over de nationale instanties die actief zijn op het gebied van buitengerechtelijke geschillenbeslechting en bevordert de samenwerking met die instanties; d) het bevordert de ontwikkeling van internationale buitengerechtelijke regelingen voor het beslechten van geschillen als gevolg van grensoverschrijdende gezondheidszorg.

2 ter. Het nationale contactpunt in een lidstaat werkt nauw samen met andere bevoegde autoriteiten, met de nationale contactpunten in de andere lidstaten, met patiëntenorganisaties en met de Commissie. 2 quater. De nationale contactpunten verstrekken de in lid 2 en 2 bis bedoelde informatie zo dat zij gemakkelijk toegankelijk is voor personen met een handicap. Amendement 100

Voorstel voor een richtlijn Artikel 13

-

- - - leden 2 bis, 2 ter en 2 quater (nieuw)

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

2 bis. De lidstaten, met name buurlanden, kunnen met elkaar akkoorden over de voortzetting of eventuele verdere ontwikkeling van samenwerkingsovereenkomsten sluiten. 2 ter. De lidstaten garanderen dat registers waarin gezondheidswerkers zijn opgenomen, door bevoegde autoriteiten van andere lidstaten kunnen worden geraadpleegd.

2 quater. De lidstaten wisselen onmiddellijk en pro-actief informatie uit over tucht- en strafrechtelijke vaststellingen ten laste van gezondheidswerkers, wanneer deze gevolgen hebben voor hun registratie of hun recht om hun beroep uit te oefenen.

Amendementen 101 en 144

Voorstel voor een richtlijn Artikel 14

-

- - - leden 1, 2 en 3

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

Erkenning van in een andere lidstaat Erkenning van in een andere lidstaat verstrekte recepten verstrekte recepten

1.

Wanneer overeenkomstig artikel 6, lid 1, van Richtlijn 2001/83/EG een vergunning is verleend om een geneesmiddel op hun grondgebied in de handel te brengen, waarborgen de lidstaten dat recepten die door een gemachtigde persoon in een andere lidstaat voor een bepaalde patiënt zijn verstrekt, op hun grondgebied kunnen worden gebruikt en dat eventuele beperkingen op de erkenning van individuele recepten verboden zijn, tenzij deze: 1. Wanneer overeenkomstig artikel 6, lid 1, van Richtlijn 2001/83/EG een vergunning is verleend om een geneesmiddel op hun grondgebied in de handel te brengen, waarborgen de lidstaten dat recepten voor dat geneesmiddel die door een gemachtigde persoon in een andere lidstaat voor een bepaalde patiënt zijn verstrekt, op hun grondgebied kunnen worden gebruikt en dat eventuele beperkingen op de erkenning van individuele recepten verboden zijn, tenzij deze: a) beperkt zijn tot hetgeen noodzakelijk en evenredig is om de menselijke gezondheid te beschermen en zij niet discriminerend zijn, of a) beperkt zijn tot hetgeen noodzakelijk en evenredig is om de menselijke gezondheid te beschermen en zij niet discriminerend zijn, of b) op gegronde en gerechtvaardigde twijfel omtrent de echtheid of de inhoud van een individueel recept berusten. b) op gegronde en gerechtvaardigde twijfel omtrent de echtheid of de inhoud van een individueel recept of de status van de voorschrijver berusten. De erkenning van een recept als hierboven bedoeld laat het volgende onverlet: i) de nationale regels betreffende voorschrijving en verstrekking, met inbegrip van generieke vervanging;
ii)

de nationale regels betreffende de terugbetaling van communautaire grensoverschrijdende recepten;
iii)

welke beroeps- of ethische plicht ook op grond waarvan de apotheker moet weigeren het middel te verstrekken, als het recept zou zijn verstrekt in de lidstaat van aansluiting.
2.

Om de toepassing van lid 1 te vergemakkelijken stelt de Commissie het volgende vast: 2. Om de toepassing van lid 1 te vergemakkelijken stelt de Commissie het volgende vast:
a)

maatregelen die een apotheker of andere gezondheidswerker in staat stellen te controleren of een recept echt is en in een andere lidstaat door een gemachtigde persoon is verstrekt, door de ontwikkeling van een communautair model voor a) maatregelen die een apotheker of andere gezondheidswerker in staat stellen te controleren of een recept echt is en in een andere lidstaat door een gemachtigde persoon is verstrekt, door de ontwikkeling van een communautair model voor

recepten en de bevordering van de interoperabiliteit van elektronische recepten; recepten en de bevordering van de interoperabiliteit van elektronische recepten; garanties inzake gegevensbescherming worden in aanmerking genomen en geïntegreerd vanaf de beginfase van dit ontwikkelingsproces;

b)

maatregelen waarmee wordt gewaarborgd dat geneesmiddelen die in de ene lidstaat worden voorgeschreven en in de andere worden verstrekt, correct geïdentificeerd worden en dat de patiënteninformatie over geneesmiddelen begrijpelijk is; b) maatregelen waarmee wordt gewaarborgd dat geneesmiddelen die in de ene lidstaat worden voorgeschreven en in de andere worden verstrekt, correct geïdentificeerd worden en dat de patiënteninformatie over geneesmiddelen begrijpelijk is, inclusief duidelijkheid met betrekking tot verschillende namen die worden gebruikt voor hetzelfde geneesmiddel; b bis) maatregelen waarmee, indien nodig, contact wordt gewaarborgd tussen de partij die het geneesmiddel voorschrijft en de partij die het verstrekt, om een volledig begrip van de behandeling te garanderen, met eerbiediging van het vertrouwelijke karakter van de patiëntgegevens. c) maatregelen om specifieke categorieën geneesmiddelen van de in dit artikel bedoelde erkenning van recepten uit te sluiten wanneer dit nodig is om de volksgezondheid te beschermen.

2 bis. Als in de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt, een recept wordt verstrekt voor geneesmiddelen die in de lidstaat van aansluiting normaal niet tegen recept verkrijgbaar zijn, behoort het deze laatste toe te besluiten of hij uitzonderlijk toestemming verleent dan wel een alternatief geneesmiddel verstrekt dat even doeltreffend wordt geacht.

3.

De in lid 2, onder a) en b), bedoelde maatregelen worden vastgesteld volgens de in artikel 19, lid 2, bedoelde regelgevingsprocedure. De in lid 2, onder c), bedoelde maatregelen, die niet-essentiële onderdelen van deze richtlijn beogen te wijzigen door haar aan te vullen, worden vastgesteld volgens de in artikel 19, lid 3, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing. 3. De in lid 2, onder a), b) en b bis), bedoelde maatregelen worden vastgesteld volgens de in artikel 19, lid 2, bedoelde regelgevingsprocedure. Amendement 102

Voorstel voor een richtlijn Artikel 15 - lid 1

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

1.

De lidstaten bevorderen de ontwikkeling van Europese referentienetwerken van zorgaanbieders. Die netwerken staan voortdurend open voor nieuwe orgaanbieders die eraan willen deelnemen, mits deze zorgaanbieders aan alle vereiste voorwaarden en criteria voldoen. 1. De lidstaten bevorderen de ontwikkeling van Europese referentienetwerken van zorgaanbieders, met name op het gebied van zeldzame ziekten, waarbij zij de ervaringen benutten die de Europese groeperingen voor territoriale samenwerking (EGTS) hebben opgedaan op het gebied van samenwerking op het gebied van gezondheid. Die netwerken staan voortdurend open voor nieuwe orgaanbieders die eraan willen deelnemen, mits deze zorgaanbieders aan alle vereiste voorwaarden en criteria voldoen. Amendement 103

Voorstel voor een richtlijn Artikel 15 - lid 2 - punt b bis (nieuw)

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

b bis) bijdragen aan de bundeling van kennis op het gebied van ziektegerelateerde preventie en behandeling van belangrijke en veel voorkomende ziekten; Amendement 104

Voorstel voor een richtlijn Artikel 15 - lid 2 - letter f bis (nieuw)

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

f bis) invoeren van instrumenten waarmee in geval van ernstige ongelukken de bestaande middelen op het gebied van gezondheidszorg beter kunnen worden gebruikt, met name in grensoverschrijdende gebieden. Amendement 105

Voorstel voor een richtlijn Artikel 15 - lid 3 - inleidende formule

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

3.

De Commissie stelt het volgende vast: 3. De Commissie stelt in samenwerking

met deskundigen en belanghebbenden het volgende vast:

Amendement 106

Voorstel voor een richtlijn Artikel 15 - lid 3 - letter a - inleidende formule

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

a)

een lijst van specifieke criteria en voorwaarden waaraan de Europese referentienetwerken moeten voldoen, waaronder de voorwaarden en criteria voor zorgaanbieders die aan de Europese referentienetwerken willen deelnemen, teneinde in het bijzonder te waarborgen dat de Europese referentienetwerken: a) een lijst van specifieke criteria en voorwaarden waaraan de Europese referentienetwerken moeten voldoen, waaronder ook een lijst van op te nemen zeldzame ziekteterreinen en de voorwaarden en criteria voor zorgaanbieders die aan de Europese referentienetwerken willen deelnemen, teneinde in het bijzonder te waarborgen dat de Europese referentienetwerken: Amendement 107

Voorstel voor een richtlijn Artikel 15 lid 3 letter a punt ix bis) (nieuw)

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

ix bis) passende en effectieve betrekkingen met technologieleveranciers hebben. Amendement 108

Voorstel voor een richtlijn Artikel 15 bis (nieuw)

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement Artikel 15 bis Proefgebieden

De Commissie kan in samenwerking met de lidstaten grensregio´s aanwijzen als proefgebieden waar innovatieve initiatieven met betrekking tot grensoverschrijdende zorg getest, geanalyseerd en geëvalueerd kunnen worden.

Amendement 109

Voorstel voor een richtlijn Artikel 16

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

De Commissie stelt volgens de in artikel 19, lid 2, bedoelde procedure de nodige specifieke maatregelen vast om informatie- en communicatietechnologiesystemen op het gebied van de gezondheidszorg interoperabel te maken; die maatregelen zijn van toepassing wanneer lidstaten besluiten deze systemen in te voeren. De maatregelen sluiten aan bij de ontwikkelingen van de gezondheidstechnologieën en de medische wetenschap en eerbiedigen het grondrecht op bescherming van persoonsgegevens overeenkomstig de toepasselijke wetgeving. In het bijzonder worden de nodige normen en begrippen voor de interoperabiliteit van de desbetreffende informatie- en communicatietechnologiesystemen gespecificeerd om een veilige, hoogwaardige en efficiënte verlening van grensoverschrijdende gezondheidsdiensten te waarborgen. De Commissie stelt volgens de in artikel 19, lid 2, bedoelde procedure de nodige specifieke maatregelen vast om informatie- en communicatietechnologiesystemen op het gebied van de gezondheidszorg interoperabel te maken; die maatregelen zijn van toepassing wanneer lidstaten besluiten deze systemen in te voeren. De maatregelen voldoen aan de toepasselijke gegevensbeschermingswetgeving in elke lidstaat en sluiten ook aan bij de ontwikkelingen van de gezondheidstechnologieën en de medische wetenschap, met inbegrip van telegeneeskunde en telepsychiatrie, en eerbiedigen het grondrecht op bescherming van persoonsgegevens. In het bijzonder worden de nodige normen en begrippen voor de interoperabiliteit van de desbetreffende informatie- en communicatietechnologiesystemen gespecificeerd om een veilige, hoogwaardige en efficiënte verlening van grensoverschrijdende gezondheidsdiensten te waarborgen. Amendement 110

Voorstel voor een richtlijn Artikel 16 lid 1 bis (nieuw)

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

De lidstaten verzekeren dat het gebruik van e-Gezondheid en andere telemedische diensten:

a)

beantwoordt aan dezelfde professionele medische kwaliteits- en veiligheidsnormen als die gelden voor niet-elektronische verstrekking van gezondheidzorg;
b)

patiënten adequate bescherming biedt met name via de invoering van gepaste regelgevingsvereisten overeenkomstig hetgeen geldt voor niet-elektronische gezondheidszorg. Amendement 135

Voorstel voor een richtlijn Artikel 17

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

Samenwerking op het gebied van het beheer van nieuwe gezondheidstechnologieën Samenwerking op het gebied van het beheer van gezondheidstechnologieën

1.

De lidstaten bevorderen de ontwikkeling en werking van een netwerk waarin de nationale autoriteiten of instanties die verantwoordelijk zijn voor de evaluatie van gezondheidstechnologie met elkaar worden verbonden. 1. De Commissie vergemakkelijkt, in overleg met het Europees Parlement, de invoering van een netwerk waarin de nationale autoriteiten of instanties die verantwoordelijk zijn voor de evaluatie van gezondheidstechnologie met elkaar worden verbonden. Dit netwerk is gestoeld op de beginselen van goed bestuur, waaronder transparantie, objectiviteit, eerlijke procedures en brede en volledige betrokkenheid van alle belanghebbende groepen, met inbegrip van, maar niet beperkt tot, gezondheidswerkers, patiëntenvertegenwoordigers, sociale partners, wetenschappers en bedrijfsleven, waarbij de bevoegdheid van de lidstaten op het gebied van de evaluatie van gezondheidstechnologie wordt gerespecteerd. 2. Het netwerk voor de evaluatie van gezondheidstechnologie heeft de volgende doelstellingen: 2. Het netwerk voor de evaluatie van gezondheidstechnologie heeft de volgende doelstellingen: a) ondersteunen van de samenwerking tussen de nationale autoriteiten of instanties; a) ondersteunen van de samenwerking tussen de nationale autoriteiten of instanties;

a bis) vinden van duurzame manieren om een evenwicht te bewerkstelligen tussen de doelstellingen van toegang tot geneesmiddelen, beloning voor innovatie en beheer van de gezondheidszorgbegroting;

b)

ondersteunen van de verstrekking van objectieve, betrouwbare, tijdige, transparante en overdraagbare informatie over de doeltreffendheid van gezondheidstechnologieën op korte en lange termijn en een effectieve uitwisseling van deze informatie tussen de nationale autoriteiten of instanties mogelijk maken. b) ondersteunen van de verstrekking van objectieve, betrouwbare, tijdige, transparante en overdraagbare informatie over de doeltreffendheid van gezondheidstechnologieën op korte en lange termijn en een effectieve uitwisseling van deze informatie tussen de nationale autoriteiten of instanties mogelijk maken. b bis) analyseren van de aard en het type van de uit te wisselen informatie.
3.

De lidstaten wijzen de autoriteiten of instanties aan die aan het in lid 1 bedoelde netwerk deelnemen en stellen de 3. De lidstaten wijzen de autoriteiten of instanties aan die aan het in lid 1 bedoelde netwerk deelnemen en stellen de

Commissie in kennis van de naam en contactgegevens van die autoriteiten of instanties. Commissie in kennis van de naam en contactgegevens van die autoriteiten of instanties.

4.

De Commissie stelt volgens de in artikel 19, lid 2, bedoelde procedure de nodige maatregelen voor de oprichting en het beheer van dit netwerk vast, waarbij ook de aard en het type van de uit te wisselen informatie wordt gespecificeerd. 4. De Commissie stelt volgens de in artikel 19, lid 2, bedoelde procedure de nodige maatregelen voor de oprichting, het beheer en de transparante werking van dit netwerk vast. 4 bis. De Commissie staat alleen autoriteiten die de in lid 1 omschreven beginselen van good governance in acht nemen, toe aan het netwerk deel te nemen. Amendement 112

Voorstel voor een richtlijn Artikel 18 lid 1

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

1.

De lidstaten verzamelen voor toezichtsdoeleinden benodigde statistische gegevens en overige aanvullende gegevens over de verlening van grensoverschrijdende gezondheidszorg, de verleende zorg, de betrokken zorgaanbieders en patiënten, de kosten en de resultaten. Deze gegevens verzamelen zij, overeenkomstig de nationale en communautaire wetgeving inzake de productie van statistieken en de bescherming van persoonsgegevens, in het kader van hun algemene systemen voor het verzamelen van gegevens over de gezondheidszorg. 1. De lidstaten verzamelen voor toezichtsdoeleinden benodigde statistische gegevens over de verlening van grensoverschrijdende gezondheidszorg, de verleende zorg, de betrokken zorgaanbieders en patiënten, de kosten en de resultaten. Deze gegevens verzamelen zij, overeenkomstig de nationale en communautaire wetgeving inzake de productie van statistieken en de bescherming van persoonsgegevens, en met name artikel 8, lid 4, van Richtlijn 95/46/EG, in het kader van hun algemene systemen voor het verzamelen van gegevens over de gezondheidszorg. Amendement 113

Voorstel voor een richtlijn Artikel 19 lid 1

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

1.

De Commissie wordt bijgestaan door een comité van vertegenwoordigers van de lidstaten, voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie. 1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité van vertegenwoordigers van de lidstaten, voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie. Zij verzekert daarbij dat de deskundigen van de relevante patiënten- en beroepsgroepen op gepaste manier worden geraadpleegd, met name bij de implementatie van onderhavige richtlijn, en stelt een met

redenen omkleed verslag op over deze raadpleging.

Amendement 143

Voorstel voor een richtlijn Artikel 19 lid 2

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

2.

Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit. De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op drie maanden. 2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit. De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op drie maanden. Wanneer uitvoeringsmaatregelen betreffende de verwerking van persoonsgegevens worden vastgesteld, wordt de Europese toezichthouder voor gegevensbescherming geraadpleegd. Amendement 115

Voorstel voor een richtlijn Artikel 20 lid 1

Door de Commissie voorgestelde tekst Amendement

Binnen vijf jaar na de in artikel 22, lid 1, genoemde termijn stelt de Commissie een verslag over de werking van deze richtlijn op en dient dit bij het Europees Parlement en de Raad in. Binnen vijf jaar na de in artikel 22, lid 1, genoemde termijn stelt de Commissie een verslag over de werking van deze richtlijn op, met statistieken over de patiëntenuitstromen en -instromen die deze richtlijn tot gevolg heeft, en dient dit bij het Europees Parlement en de Raad in.

2. Originele weergave

Open document als PDF

3. Meer informatie

verder

Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de toepassing van de rechten van patiënten bij grensoverschrijdende gezondheidszorg - Resultaat van de eerste lezing in het Europees Parlement (Straatsburg, 21 tot en met 24 april 2009) - Hoofdinhoud

Inhoudsopgave van deze pagina:

Delen

1.

Tekst

2.

Originele weergave

3.

Meer informatie

Zoeken:

Laatste nieuws:

publicatiedatum	30-04-2009
kenmerk	8903/09