r google-plus facebook twitter linkedin2 nujij Monitor Nieuwsbrief pdclogo Afstudeer hoed man met tas twitter

Nabucco-pijplijn

Plan voor loop Nabucco-pijpleiding

De Nabucco-pijplijn was een geplande pijpleiding om aardgas te vervoeren uit de landen rondom de Kaspische Zee naar de lidstaten van de Europese Unie. Volgens het plan moest de pijplijn door Azerbeidzjan, Georgië, Turkije en door Oost-Europa lopen en eindigen in Oostenrijk. Ook zou een deel van de pijplijn door de Kaspische Zee naar Turkmenistan lopen. Uiteindelijk is in 2013 besloten om de Nabucco-pijplijn niet door te zetten. 

Het plan werd gesteund door de Europese Unie en de Verenigde Staten. Mede door conflicten in 2008 en 2009 tussen Rusland en Oekraïne, waarbij de gastoevoer naar de Europese Unie tijdelijk werd gestopt, zag de EU de Nabucco-pijpleiding als een goed alternatief om de afhankelijkheid van energie uit Rusland te verminderen. Rusland, hoofdleverancier van gas aan de EU, steunde het Nabucco-project niet. Het land wilde haar sterke positie op de energiemarkt behouden. Als alternatief voor de Nabucco-pijplijn startte Rusland met de aanleg van twee pijpleidingen via Duitsland (de zogeheten Nord Stream-pijplijn) en Bulgarije (de zogeheten South Stream-pijplijn).

Delen

Inhoud

1.

Deelnemende partijen en coördinatie

Speciaal voor dit enorme project werd het bedrijf Nabucco Gas Pipeline International GmbH in het leven geroepen. De aandeelhouders waren zes energiebedrijven; OMV (Oostenrijk), MOL (Hongarije), Transgaz (Roemenie), Bulgargaz (Bulgarije), BOTAŞ (Turkije) en RWE (Duitsland). Deze aandeelhouders hadden ieder een gelijk aandeel van 16,67 procent in handen. Voor de toekomst werd gehoopt dat zich nog eens drie energiebedrijven uit Europa en Azië aan het project zouden verbinden. Oud-minister van Buitenlandse Zaken Jozias van Aartsen (VVD) werd in 2007 namens de Europese Commissie als coördinator van het Nabucco-project aangesteld. 

2.

Verloop van de Nabucco pijplijn

In februari 2002 begonnen de voorbereidingen voor het Nabucco-project toen de eerste gesprekken tussen de aardgasbedrijven OMV (Oostenrijk) en BOTAŞ (Turkije) plaatsvonden. Vijf bedrijven ondertekenden in juni 2002 een intentieakkoord om de Nabucco-pijplijn aan te leggen. De Europese Commissie zegde het jaar daarop financiële steun aan het project toe. In 2008 kwam het project in een stroomversnelling: energiebedrijf RWE (Duitsland) tekende zich in als aandeelhouder en het eerste contract, de garantie van gastoevoer vanuit Azerbeidzjan naar Bulgarije, is inmiddels getekend.

De landen waar de pijpleiding zou komen te liggen (Turkije, Bulgarije, Roemenie, Hongarije en Oostenrijk) bogen zich in juni 2009 en januari 2010 al gezamenlijk over het verdrag dat de overeenkomst tussen de zes landen moest vaststellen. 

De onderhandelingen met Turkmenistan en Azerbeidzjan verliepen stroef. Met name nadat Rusland met het plan voor een alternatieve pijplijn (via Rusland) kwam en China ook haar plannen voor een pijpleiding vanuit het Kaspische Zee-gebied kenbaar had gemaakt, stonden Turkmenistan en Azerbeidzjan onder diplomatieke druk. Ondanks deze moeilijke onderhandelingen hoopte de EU dat de pijpleiding in 2014 gereed zou zijn om het eerste gas te vervoeren.

Uiteindelijk werd het project in 2013 afgeblazen, omdat het door de South Stream-pijplijn niet meer aantrekelijk was om de pijplijn te exploiteren. Dit besluit bleek later dubieus, toen Rusland zich eind 2014 vanwege de crisis in Oekraïne terugtrok uit het South Stream-project.

Delen

Terug naar boven