Eigen waar of shoppen maar? Dat is één van de vragen waarover er op Europees niveau wordt gesproken.
De Europese Unie is de grootste exporteur ter wereld en de op één na grootste importeur. Enerzijds streeft de Unie naar wereldwijde vrije handel. Anderzijds moet de werkgelegenheid in Europa worden bevorderd maar ook worden beschermd tegen toenemende buitenlandse concurrentie.
Inhoudsopgave van deze pagina:
Delen
Globalisering speelt een steeds grotere rol in het vervaardigen van producten. Wanneer kosten van productie en lonen stijgen, gaan bedrijven op zoek naar alternatieve mogelijkheden om het productieproces zo goedkoop mogelijk te houden. Door bedrijfstakken en banen te verplaatsen naar lage-loonlanden, kunnen producten als auto's en televisies goedkoper worden voor de consument. Dit proces van uitbesteding ten opzichte van productie op eigen bodem kent voordelen en nadelen.
'Eigen waar' betekent onder andere minder banenverlies in Nederland. Hierdoor is er een grotere kans dat intellectueel kapitaal, kennis en ervaring voor Nederland behouden blijft. Het is daarnaast onzeker hoe lang de lonen in lage-loonlanden laag blijven en de economische situatie aldaar stabiel. Bovendien hoeven bedrijven en werknemers in Nederland niet te anticiperen op cultuur- en taalverschillen of onbekende beloningsstructuren wanneer de productie in eigen land blijft. Bovendien is de kwaliteit van arbeidsomstandigheden beter te bewaken.
'Shoppen maar', dus profiteren van globalisering, kan onder andere leiden tot nieuwe banen, met name in de distributie en dienstverlening. Nederland heeft er verder baat bij dat nationalisme en protectionisme de vrije markteconomie niet belemmeren. Van oudsher is Nederland immers een land dat over de grens handel drijft. Nederland trekt zo ook meer kennis van buitenaf aan. Productie in lage-loonlanden is daarnaast goedkoper, en de producten daardoor ook. Koopkracht wordt op deze manier gestimuleerd. De economie in lage-loonlanden wordt ook gestimuleerd en zo kan Nederland op mondiaal niveau bijdragen aan de verdeling van welvaart.
Uitbesteding
'Uitbesteding' is de benaming voor het uitbesteden van één of meer bedrijfsactiviteiten aan externe dienstverleners - op nationaal of mondiaal niveau. Het aantal bedrijven dat aan uitbesteding doet nam vanaf het einde van de jaren negentig enorm toe vanuit de overweging dat de verplaatsing van banen zou leiden tot een hoger kwaliteits- en kwantiteitsniveau van de productie.
Wanneer bedrijven bepaalde processen uitbesteden, krijgen ze meer kans om zich te concentreren op de kerntaken van het bedrijf. Hierdoor kan beter worden ingespeeld op (internationale) concurrentie en kunnen risico's worden beperkt doordat taken worden uitgevoerd door deskundigen. Uitbesteding naar lage-loonlanden is populair omdat het kostenbesparend is en goedkopere producten oplevert.
De term 'globalisering' wordt gebruikt als benaming voor het proces van mondiale economische, politieke, maatschappelijke en culturele integratie. Globalisering heeft verschillende betekenissen. In het kader van uitbesteding heeft de term met name economische significantie. Productieprocessen en arbeidsdelingen zijn wereldwijd verspreid en verweven geraakt. Deze trend van schaalvergroting op internationaal niveau wordt met name geïnitieerd door internationale handel en moderne communicatiestromen.
Het proces wordt ondersteund door wereldwijd erkende organisaties zoals de Wereldhandelsorganisatie (WTO), het Internationaal Monetair Fonds (IMF) en Internationale Financiële Instellingen (IFI's). Sommige historici verwerpen het concept van globalisering en wijzen op een ontwikkeling die historisch gezien constant van aard is.
De Lissabonstrategie heeft als doel om van de Europese Unie de sterkste economie van de wereld te maken. Dat zou in 2010 gelukt moeten zijn. De naam Lissabonstrategie komt van de plaats waar de afspraken zijn gemaakt: Lissabon. Daar was in maart 2000 een belangrijke vergadering van de leiders van de Europese landen.
De Europese Unie is de grootste exporteur ter wereld en de op één na grootste importeur, na de Verenigde Staten. De EU is verantwoordelijk voor een vijfde van de wereldhandel.
Om hun handelsbelangen in de wereld te beschermen, werken de landen die lid zijn van de Europese Unie samen bij de handel met andere landen.
De wereld zit in een flinke financiële crisis die zo maar kan uitmonden in een depressie. De economische en industriële grootmachten breken zich het hoofd hoe deze crisis te keren. In november 2008 zijn de belangrijkste landen bijeengekomen voor een speciale economische top in New York.
De Europese Unie wil de werkgelegenheid binnen alle lidstaten bevorderen om het aantal werklozen zo veel mogelijk terug te dringen.
Het is vooral van belang dat er veel banen bijkomen in sectoren waarin kennis een belangrijke rol speelt, zoals de Informatie- en Communicatietechnologie (ICT). Hierdoor kan de EU beter concurreren met andere grote landen, zoals bijvoorbeeld de Verenigde Staten.
Meer informatie over dit onderwerp is te vinden via onderstaande links.
Nederland
Europese Unie
Meer informatie over het Europees Parlement is te vinden via onderstaande link:
Overige betrokken instanties
