Den Haag vierde op 23 en 24 mei 2008 de 60e verjaardag van het Europees Congres, de historische bijeenkomst in 1948 onder leiding van de Britse premier Winston Churchill, die de bedoeling had de geesten rijp te maken voor Europese eenwording. Het tweedaagse congres stond vooral in het teken van het bouwen aan de toekomst van de Europese Unie zoals wij die nu kennen.
Het congres begon in de Nieuwe Kerk aan het Spui in Den Haag. Na de openingsbijeenkomst met bijdragen van de vicepresident van de Europese Commissie, Margot Wallström, en de voorzitter van de Europese Beweging, Pat Cox, werden 60 ideeën voor de toekomst van Europa behandeld in een aantal workshops. De drie workshops over Politiek Europa, Economisch en Sociaal Europa en Onderwijs en Cultuur in Europa, werden verspreid over de stad gehouden in respectievelijk Nieuwspoort, het Diligentia theater en de bibliotheek van het Gemeentehuis.
Op de tweede dag gaven Europese prominenten in de ochtend in de Nieuwe Kerk hun visie op de Europese Unie over twintig jaar. Sprekers waren onder anderen de huidige voorzitter van de EU, de Sloveense premier Janez Jansa, de voorzitter van de Europese Commissie José Manuel Barroso en de voorzitter van het Europees Parlement, Hans-Gert Pöttering.
Het Bureau van het Europees Parlement in Den Haag had op de tweede dag ter gelegenheid van de viering van de 60e verjaardag van het Europees Congres een stand op het Plein. Daar was het mogelijk met drie Nederlandse Europarlementariërs te spreken: Esther de Lange van het CDA en Thijs Berman en Ieke van den Burg van de PvdA. Ook voorzitter Pöttering bezocht de kraam van het Bureau Europees Parlement.
Het Haags Congres dat tussen 7 en 11 mei 1948 werd gehouden, was een Frans-Brits initiatief van de voorloper van de Europese Beweging, het Gezamenlijk Internationaal Comité voor Europese Eenheid. Het congres telde meer dan 750 deelnemers uit 26 Europese landen plus delegaties uit Canada en Verenigde Staten. De bedoeling was de Europese burger na twee verwoestende Europese oorlogen een boodschap van vrede over te brengen door middel van een verenigd Europa dat gebaseerd moest zijn op vrijheid van meningsuiting en respect voor de mensenrechten.
Onder de aanwezigen bevonden zich vrijwel alle grote namen die hebben meegewerkt aan de creatie van het begin van de Europese eenheid via de Europese Gemeenschap van Kolen en Staal. Minder opvallend, maar wat de geschiedenis later duidelijk maakte niet minder belangrijk, was de aanwezigheid van een Duitse delegatie onder leiding van het Duitse parlementslid en de latere Bondskanselier Konrad Adenauer, ondersteund door de Duitse professor Walter Hallstein. Hun discrete aanwezigheid en bijdragen aan het debat symboliseerden een nieuwe tijdgeest die vooral gericht was op samenwerking.
