Inhoudsopgave van deze pagina:
Delen
Vanaf 1999 is de Europese Unie steeds meer betrokken bij het opstellen van een gemeenschappelijk asielbeleid. Door de sterk toegenomen welvaart werd Europa een steeds aantrekkelijkere bestemming voor zowel economische als politieke vluchtelingen. De basis van dit beleid werd gelegd in 2003, met de Dublin-verordening. Sinds 2008 is de Europese Commissie bezig om een gemeenschappelijk asielbeleid op poten te zetten, met solidariteit, coördinatie en harmonisatie als kernpunten.
In de Europese Unie leven op dit moment bijna 500 miljoen consumenten. De EU streeft naar het waarborgen van de rechten en de belangen van deze consumenten. Zij moeten de garantie hebben dat producten in supermarkten en andere winkels gezond en veilig zijn en dat zij bij klachten een redelijke schadevergoeding kunnen krijgen.
Het criminaliteitsbeleid van de Europese Unie is met name gericht op de aanpak van internationale criminele netwerken.
De Europese Unie is al enkele jaren bezig om een samenhangend defensiebeleid op te stellen. Vroeger ging het bij defensie vooral om de verdediging van het eigen land tegen een aanvaller. Dit veranderde sinds het einde van de Koude Oorlog. Tegenwoordig zijn militaire operaties vaker bedoeld om vrede te bewaren, of om te helpen bij de opbouw van een land dat is verwoest door een oorlog of door interne conflicten. Door deze veranderingen is het defensiebeleid in Europa steeds in ontwikkeling.
Het voorkomen en bestrijden van fraude staat hoog op de Europese agenda. Het Europees Bureau voor fraudebestrijding OLAF houdt zich al meer dan tien jaar actief bezig met het opsporen en voorkomen van fraude met Europese gelden. Daarnaast coördineren lidstaten van de EU onderling de bestrijding van specifieke vormen van fraude.
De lidstaten van de Europese Unie werken steeds meer samen op het gebied van justitie en binnenlandse zaken. Dit is met name van belang sinds het wegvallen van de grenscontroles tussen de lidstaten.
Mensenrechten nemen binnen de Europese Unie een belangrijke plaats in. Zij staan in het Handvest van de grondrechten, waar de EU zich aan moet houden. Ook voert de EU een actief mensenrechtenbeleid. Zo vraagt de EU zowel binnen als buiten de EU voortdurend aandacht voor schendingen van mensenrechten. Speerpunt daarbij zijn de rechten van vrouwen, kinderen, minderheden en ontheemden.
De lidstaten binnen de Europese Unie zijn nauw met elkaar verbonden. Zo is er binnen de Unie bijvoorbeeld vrij verkeer van personen en goederen. Toch heeft elke lidstaat zijn eigen wetgeving en rechtspraak.
Het Verdrag van Schengen regelt het vrije verkeer van personen tussen 26 deelnemende landen. Tussen deze landen zijn de controles aan de binnengrenzen verdwenen. Burgers kunnen vrij reizen. Ook vier niet-EU-landen vallen onder de Schengenbepalingen: IJsland, Liechtenstein, Noorwegen en Zwitserland.
Sinds de aanslagen van 11 september 2001 in New York, 11 maart 2004 in Madrid en 7 juli 2005 in Londen heeft terrorismebestrijding hoge prioriteit in Europa. Al sinds het einde van de 20ste eeuw werken de politie- en inlichtingendiensten van verschillende landen samen om aanslagen op burgers en instellingen te voorkomen. Sinds Europa met verschillende terroristische aanslagen werd geconfronteerd, is deze samenwerking verder uitgebreid.
Inmiddels is voor alle grote samenwerkingsverbanden in Europa (Europese Unie, Raad van Europa, OVSE en NAVO) terrorismebestrijding een prioriteit.
