Dit type werkgroep van de Europese Unie onderzoekt, behandelt en beoordeelt als eerste de wetsvoorstellen die door de Europese Commissie naar de Raad van Ministers worden verzonden. Ze bestaan uit nationale vertegenwoordigers. De raadswerkgroepen doen in feite het voorbereidingswerk voor het Coreper en de Raad van Ministers. Als er in de raadswerkgroep tot overeenstemming is gekomen, hoeft door de ministers alleen nog een politiek besluit te worden genomen. Het voorstel is dan een A-punt bij de vergaderingen van de Raad; dat is een 'hamerstuk' waar niet meer over onderhandeld hoeft te worden.
De bespreking van een nieuw voorstel kost in de praktijk meestal meerdere bijeenkomsten gedurende een aantal weken. Bij gecompliceerde of politiek gevoelige onderwerpen kan dit makkelijk maanden of zelfs jaren zijn. Tijdens de onderhandelingen kan de raadswerkgroep de Commissie vragen om een voorstel nader toe te lichten of om bepaalde wijzigingen aan te brengen. De Commissie kan besluiten een voorstel in te trekken als ze het volstrekt oneens is met het verloop van de onderhandelingen in de raadswerkgroepen, maar dit komt zelden voor.
Raadswerkgroepen opereren onder informele procedures. Ze worden niet genoemd in de verdragen en in het reglement van orde van de Raad is slechts één zin gewijd aan de werkgroepen.
Inhoudsopgave van deze pagina:
Delen
Raadswerkgroepen bestaan uit nationale ambtenaren van de verschillende EU-lidstaten. Zij kunnen afkomstig zijn van het Secretariaat-Generaal van de Raad, van de permanente vertegenwoordigingen van de lidstaten of ze worden rechtstreeks door de lidstaat uitgezonden.
De kleinere lidstaten laten soms dezelfde individuen die deelnamen aan de expertgroepen van de Commissie in de fase van de beleidsvoorbereiding, ook deelnemen aan de raadswerkgroepen. Het kan ook voorkomen dat lidstaten bij buitengewoon technische onderwerpen experts uit de private sector als hun vertegenwoordiger naar de raadsvergaderingen sturen.
De raadswerkgroep wordt voorgezeten door een ambtenaar van het land dat de Raad voorzit. Er is ook een medewerker van de Europese Commissie bij de vergaderingen aanwezig. Hij of zij heeft echter geen stemrecht.
Er bestaan ongeveer 150 verschillende raadswerkgroepen. Deze kunnen permanent of ad-hoc zijn. Sommige permanente werkgroepen zijn 'slapend' en komen maanden niet bijeen, terwijl andere groepen vanwege de urgentie van een onderwerp veel regelmatiger vergaderen. Als er een compromis onder handbereik is, kan een werkgroep zelfs meerdere keren per week vergaderen. Ad-hoc werkgroepen bereiden één besluit voor en houden dan op te bestaan.
De raadswerkgroepen komen aan zet in de onderhandelings- en besluitvormingsfase. Op dat moment hebben de expertgroepen van de Europese Commissie al een rol gespeeld bij de voorbereiding van wetgevingsvoorstellen. De zogenaamde comitologie-comités adviseren bij de implementatie van Europese voorstellen.
Raadswerkgroepen staan bekend als zeer efficiënt. Uit studies blijkt dat raadswerkgroepen binnen de eerste pijler beslissen over 90 procent van de uiteindelijke wetgevingsteksten.
