De gegevens van de passagiers worden door de VS uit de Passenger Name Records (PNR) van de luchtvaartmaatschappijen gehaald. Dit wordt het zogenoemde pull-systeem genoemd; de VS halen zelf gegevens uit onze systemen. Op basis van de gegevens wordt er een risico toegekend aan een passagier.
Het grote nadeel van deze werkwijze is dat er geen controle is op de gegevens binnen de EU. Als de EU zelf de gegevens zou aanbieden (het push-systeem), dan zouden de gegevens op fouten gecontroleerd kunnen worden. De filters op de database zouden ervoor zorgen dat alleen de vereiste gegevens worden verzonden. Als we op dit moment willen overstappen op deze werkwijze, zullen we mogelijk ook hier een centrale database moeten aanleggen. In feite zou zo'n extra database een dubbele aantasting van de privacy van de burgers zijn. Twee opslagplaatsen geeft namelijk meer risico op misbruik van de gegevens dan één opslagplaats.
Om de juistheid van de gegevens toch te waarborgen, moeten burgers altijd inzage kunnen krijgen in hun eigen gegevens. Zo nodig moeten zij om correctie kunnen vragen en een klacht kunnen indienen. Onder het huidige systeem is dat volgens o.a. Europarlementariër Sophie In 't Veld niet goed geregeld. Onschuldige burgers kunnen op die manier slachtoffer worden van fouten door de Amerikaanse autoriteiten.
In de nieuwe overeenkomst tussen de EU en de VS is geregeld dat het pull-systeem te zijner tijd zal worden vervangen door een push-systeem. Luchtvaartmaatschappijen zullen de gegevens dan zelf naar de VS gaan sturen.
