De Europese Commissie gaf in 2005 nog aan dat Turkije beperkte vooruitgang boekte bij de aanpassingen van haar wetten aan de Gemeenschapsregels. Op diverse beleidsterreinen was aanpassing nodig. Zo was er nog geen vrij verkeer van goederen tussen de Europese Unie en Turkije tot stand gekomen, ondanks de instelling van de douane-unie in 1995. Ook op het gebied van vrij verkeer van kapitaal heeft de Commissie geconstateerd dat burgers van de lidstaten van de Unie geen onroerend goed in Turkije mochten kopen, bovendien mochten zij niet actief zijn in enkele sectoren van de economie.
Wetgeving op het gebied van bescherming van persoonsgegevens, grensbeheer, migratie en asiel moet nog vastgelegd worden wil Turkije voldoen aan de Europese regels op het gebied van justitie, vrijheid en veiligheid. Op sociaal-economisch vlak hebben vooral de achterstandspositie van vrouwen en discriminatie de aandacht.
Op het gebied van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid van de Europese Unie stelt de Commissie dat de betrekkingen tussen Turkije en haar buurlanden is verbeterd. Dit ondanks de gesloten grens tussen Armenië en Turkije en de kwestie Cyprus. De Europese Unie ondervindt nog hinder van een interpretatieverschil van de Berlijn-Plusakkoorden. Hierdoor wordt de strategische samenwerking tussen de NAVO en de Unie bemoeilijkt.
Punten waarop de Turkse regering de wetgeving wel in grote mate heeft aangepast aan de Unieregels zijn te vinden binnen het mededingingsbeleid op het gebied van antitrust en fusiecontrole. Ook de Turkse strategie voor het industriebeleid voldoet aan de toetredingscriteria.
Inhoudsopgave van deze pagina:
Delen
In mei 2010 heeft Turkije een belangrijke stap genomen op weg naar het lidmaatschap van de Europese Unie. De Turkse president Abdullah Gül heeft zijn handtekening gezet onder een wetsontwerp voor de hervorming van de Turkse grondwet. Daarmee wordt onder andere de macht van de militairen en van de rechters en openbare aanklagers beperkt.
De voorstellen zijn opgesteld door de regerende en hervormingsgezinde partij AKP van premier Erdogan. Het wetsvoorstel is een referendum aan het Turkse volk voorgelegd. De oppositie was fel tegen de hervormingsplannen en wilde het referendum dwarsbomen via het behoudende constitutionele hof. In september 2010 heeft het Turkse volk in een referendum ingestemd met de voorgestelde wijzigingen van de grondwet. De grondwetwijziging is met 58 procent van de stemmen aangenomen.
Met deze grondwetwijziging is een belangrijke stap gezet op weg naar het lidmaatschap van de Europese Unie. Eurocommissaris van uitbreiding Stefan Füle ziet de uitslag van het referendum als 'een stap in de goede richting, omdat zij een aantal prioriteiten aan de orde stellen in de pogingen van Turkije om volledig te voldoen aan de criteria voor toetreding (tot de EU)', meent Füle. Hij benadrukte wel dat de unie scherp in de gaten zal houden, hoe de wijziging van de grondwet in organieke wetten, wetten die uit de grondwet voortvloeien, zal worden verwerkt.
Op 29 maart 2012 nam het Europese Parlement een resolutie aan waarin Turkije opnieuw werd opgeroepen te hervormen om een nieuwe impuls te geven aan de relatie met de EU. Grondwettelijke hervormingen moeten resulteren in een moderne, onafhankelijke en onpartijdige rechterlijke macht, die burgerlijke vrijheden en grondrechten moet garanderen.
