In Turkije is er onder druk van de Europese Unie speciale aandacht voor de Koerdische minderheid, die meer dan 20 procent van de bevolking uitmaakt. Zij wonen met name in het zuidoosten van Turkije, een gebied dat op economisch en sociaal gebied een flinke achterstand heeft op de rest van Turkije.
De rebellen van de Koerdische Arbeiders Partij (PKK) begonnen hun gewapende strijd voor onafhankelijkheid van de Koerden in 1984. Sindsdien zijn al zeker 40.000 mensen omgekomen. De naar schatting vierduizend strijders van de PKK houden zich vooral schuil in Noord-Irak. Van daaruit voeren zij operaties uit tegen het Turkse leger. De beweging staat in de Europese Unie en de Verenigde Staten op de lijst van terroristische groepen.
Pogingen van Turkije om de situatie in het zuidoosten te verbeteren liepen spaak doordat de PKK haar gewelddadigheden hervatte. Zowel de gewelddadige acties van de PKK als het beleid van de Turkse regering zorgden ervoor dat vluchtelingen uit het zuidoosten van Turkije lange tijd niet konden terugkeren. De EU heeft de manier waarop de Turken de PKK bestrijden vaak veroordeeld.
De PKK heeft in 2010 verklaard bereid te zijn de wapens neer te leggen in ruil voor meer politieke en culturele rechten voor de Koerdische minderheid in Turkije. De leider van de PKK, Murat Karayilan, heeft daarbij wel gedreigd ook de onafhankelijkheid van Zuidoost-Turkije uit te roepen, als de Turkse regering in Ankara niet op zijn voorstel ingaat. "Als de Koerdische kwestie wordt opgelost op een democratische manier door dialoog, dan leggen wij onze wapens neer'', zei hij. Maar de PKK-leider voegde eraan toe: "Als de Turkse regering dat weigert te accepteren, zullen we onze onafhankelijkheid afkondigen.'' Karayilan wil de wapens onder toezicht van de Verenigde Naties inleveren. Dan moet Turkije wel onder meer een eind maken aan aanvallen op Koerdische burgers en arrestaties van Koerdische politici.
De conservatief-islamitische regering van de Turkse premier Erdogan heeft zich veel meer dan haar voorgangers ingespannen om tegemoet te komen aan de eisen van etnische Koerden in het land, in de hoop dat de guerrillastrijd tot het verleden gaat behoren. Het veranderde beleid heeft ook te maken met de door Turkije nagestreefde toetreding tot de Europese Unie.
