Voordat Macedonië kan toetreden tot de Europese Unie staan er uitgebreide hervormingen op politiek en economisch gebied op de agenda. Macedonië moet de wetgeving aanpassen zodat deze niet in strijd is met het Gemeenschapsrecht. Hieronder volgt een overzicht van de belangrijkste beleidsterreinen waar Macedonië volgens de Europese Commissie nog hervormingen moet doorvoeren of implementeren.
Inhoudsopgave van deze pagina:
Delen
Macedonië kent volgens de Europese Commissie stabiele democratische instellingen die goed functioneren en onderling samenwerken. Het vredesakkoord dat in 2001 werd gesloten tussen etnische Albanezen en de Macedonische regering wordt nageleefd, wat de stabiliteit van het land ten goede komt. In overeenkomst met dit akkoord werden er ook wijzigingen aangebracht in de wetgeving zodat minderheden meer rechten kregen. De verkiezingen in 2009 zijn volgens internationale standaarden goed verlopen en de politieke wisselwerking tussen de verschillende instellingen verloopt goed.
Op internationaal vlak werkt Macedonië mee aan het Joegoslavië-tribunaal. Dit had de Europese Unie als eis gesteld aan een eventuele toetreding tot de Unie. Ook een goede samenwerking met Griekenland is een harde eis die moet worden ingewilligd. De oplossing van de onenigheid over de naamskwestie staat dus nog op het programma.
De strijd tegen corruptie is nog steeds inzet van beleid. De Groep van staten tegen corruptie (de GRECO) heeft hiertoe aanbevelingen gedaan die Macedonië nog moet uitvoeren.
De Europese Unie vindt de economische integratie van Macedonië goed gevorderd. Het land heeft in korte tijd een stabiele economie ontwikkeld met als kenmerken een lage inflatie, een lage overheidsschuld en een evenwichtige begroting. De Unie stelt dat de liberalisering van prijzen en handelsverkeer grotendeels voltooid zijn. De Europe Unie verwacht dat de economie
op de korte termijn in staat is om de concurrentie van de Europes economie aan te kunnen.
Verschillende punten werken nog als een rem op een goed functionerende markteconomie. Zo functioneert het overheidsbestuur erg langzaam en ingewikkeld waardoor (buitenlandse) investeringen te weinig worden gestimuleerd. Ook wordt de economie geremd door de informele sector van zwartwerkers.
Het is waarschijnlijk dat Macedonië binnen een termijn van vijf jaar aan de meeste verplichtingen van het lidmaatschap voldoet. Op enkele punten is er echter meer tijd nodig: het vrije verkeer van goederen, intellectuele eigendomsrechten, het mededingingsbeleid en de financiële controle. Ook op milieugebied zijn nog veel hervormingen nodig die nog de nodige inspanning van Macedonië vragen.
