Een voorstel wordt door de Europese Commissie verstuurd naar de Raad van Ministers, het Europees Parlement, de nationale parlementen en regeringen van de lidstaten. Zij zijn allen betrokken bij de besluitvorming om dit voorstel aan te nemen of af te wijzen. De meeste voorstellen worden in voorbereidende commissies en werkgroepen besproken en in een enkele lezing afgehandeld om vervolgens tot de implementatiefase over te kunnen gaan.
Afhankelijk van het beleidsgebied kent de onderhandelingsfase meer of minder mogelijkheden voor het Europees Parlement om de besluitvorming te beïnvloeden. De mate van inspraak van het Europees Parlement en de benodigde stemmen in de Raad voor een voorstel om tot overeenstemming te komen zijn vastgelegd in de rechtsgrondslag van het voorstel.
Inhoudsopgave van deze pagina:
Delen
Een belangrijke rol is weggelegd voor de Raad van ministers. Zij kunnen een voorstel van de Commissie verwerpen of als besluit aannemen. Op veel beleidsterreinen kan dit echter niet zonder dat met het Europees Parlement overeenstemming wordt bereikt.
In deze fase van het besluitvormingsproces buigt de Raad van Ministers zich over een voorstel van de Europese Commissie. De lidstaat die op dat moment voorzitter is van de Raad, bepaalt welke voorstellen tijdens zijn halfjaarlijkse voorzitterschap aan bod zullen komen, het tempo waarin wordt gewerkt en de onderwerpen die voorlopig in de ijskast worden gezet.
In deze fase van het besluitvormingsproces buigt het Europees Parlement zich over een voorstel van de Europese Commissie. Binnen het Europees Parlement wordt bekeken welke parlementaire commissie het voorstel zal behandelen. Deze parlementaire commissie stelt vervolgens een verslag op waarna het behandeld wordt in de plenaire vergadering.
Nederlandse ministers vertegenwoordigen in de Raad van ministershet standpunt van de Nederlandse regering. Dit standpunt wordt door de ministeries voorbereid en besproken met het Nederlandse parlement.
In deze fase van het besluitvormingsproces buigt de Nederlandse regering zich over een voorstel van de Europese Commissie. Het Nederlands standpunt wordt achtereenvolgens besproken en verdedigd in de interdepartementale werkgroep Beoordeling Nieuwe Commissievoorstellen (BNC), in raadswerkgroepen, in het Committee van Permenante Vertegenwoordigers (Coreper), in de Coördinatiecommissie voor Europese Integratie- en Associatieproblemen (CoCo), in de Raad voor Europese en Internationale Aangelegenheden en tenslotte in de Raad van de Europese Unie.
In deze fase van het besluitvormingsproces buigt de Nederlandse volksvertegenwoordiging zich over een voorstel van de Europese Commissie. De Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal ontvangen de voorstellen van de Europese Commissie tegelijkertijd met de Nederlandse regering. De Staten-Generaal toetst de subsidiariteit van de voorstellen en bespreekt het standpunt van de Nederlandse regering dat in een BNC-fiche is verwoord.
Wanneer de besluitvormingsprocedure dat voorschrijft wordt een voorstel, indien het niet is goedgekeurd door alle betrokken instanties, nogmaals behandeld in een tweede, of in een enkel geval derde lezingsronde.
