Binnen de Europese Unie zijn voorzieningen bij ziekte voor een groot deel op elkaar afgestemd. Mensen die hier voordeel van hebben, zijn bijvoorbeeld de miljoenen toeristen die ieder jaar op vakantie naar het buitenland gaan, en migrerende werknemers en hun gezinnen.
Buitenlandse instanties moeten rekening houden met lopende zaken die betrekking hebben op verzekering, arbeid of huisvesting in het land van herkomst. Dat betekent dat u verzekerd blijft als u in een ander land van de EU gaat werken.
Inhoudsopgave van deze pagina:
Delen
Door middel van deze uitkeringen worden de arbeidsinkomsten die u misloopt als u ziek bent, vergoed. Daarbij komen ook de kosten die u maakt als u hulpbehoevend bent. Mocht u bijvoorbeeld zelf niet in staat zijn om boodschappen te doen en daardoor hulp in moeten schakelen, dan worden de kosten van die hulp ook vergoed.
De regel is dat uitkeringen bij ziekte altijd worden uitbetaald volgens de regels van het land waar de verzekering loopt. Als u bijvoorbeeld als Nederlander tijdelijk in Duitsland aan het werk bent, maar nog wel in Nederland verzekerd bent, dan verloopt de uitbetaling van ziekte-uitkeringen dus volgens de regels die in Nederland gelden. Daaruit volgt ook dat het bedrag dat u uitgekeerd krijgt afhankelijk is van het oorspronkelijke land waar de verzekering is afgesloten. In principe betaalt de instantie waar u verzekerd bent de uitkeringen uit.
Onder verstrekkingen vallen de voorzieningen medische en tandheelkundige zorg, geneesmiddelen, ziekenhuisopnamen en de rechtstreekse terugbetaling van de kosten die hierbij gemaakt worden.
In tegenstelling tot de uitkeringen bij ziekte, worden verstrekkingen in de meeste gevallen uitbetaald volgens de regels van het land waar u verblijft. Als u bijvoorbeeld als Nederlander tijdelijk in Frankrijk verblijft en u krijgt een aandoening waardoor u naar het ziekenhuis moet, dan wordt het ziekenhuisverblijf vergoed volgens de regels van Frankrijk. Dit kan zowel gunstig als ongunstig uitpakken ten opzichte van de Nederlandse situatie. De verstrekkingen worden uitgekeerd door de bevoegde instantie in uw woonplaats in het buitenland, op dezelfde wijze als wanneer u daar verzekerd zou zijn.
Mocht u niet verzekerd zijn in het land waar u tijdelijk verblijft, dan heeft u toch recht op alle noodzakelijke verstrekkingen. De status van uw verblijf is daarbij niet van belang. Het maakt dus niet uit of u toerist, gepensioneerde, gedetacheerd werknemer, werkzoekende of student bent.
Begin 2011 is een richtlijn aangenomen die het voor EU-burgers gemakkelijker maakt om medische zorg te ontvangen in een ander EU-land dan het land van herkomst. Patiënten kunnen, onder voorwaarden, een behandeling ondergaan in het buitenland. Aan de vergoeding van medische kosten zijn een aantal voorwaarden verbonden. Zo dient de verzekeringsmaatschappij in het land van herkomst van tevoren om toestemming te worden gevraagd. Daarnaast mogen de kosten niet veel hoger liggen dan wat een soortgelijke behandeling in het eigen land zou kosten.
Ook bestaat er sinds 1 juni 2004 een Europese gezondheidskaart, ook wel bekend als EHIC. Met deze kaart kunnen alle inwoners van de EU, Noorwegen, Liechtenstein, IJsland en Zwitserland in heel Europa een beroep doen op noodzakelijke medische zorg. Maar de kaart is ook buiten Europa te gebruiken, bijvoorbeeld bij een tijdelijk verblijf in Australië: direct bij aankomst moet u zich dan melden bij een Medicare kantoor, waarna u een Medicare kaart ontvangt. Met die kaart kunt u vervolgens kosteloos geneeskundige hulp ontvangen in Australië.
Het begrip eHealth staat voor het gebruik van informatie- en communicatietechnologie in de gezondheidszorg. De Europese Unie wil één "Europese eHealth-ruimte" creëren waarin voor alle betrokken beleidsgebieden en alle belanghebbenden maatregelen worden gecoördineerd en waarin de samenwerking tussen alle betrokkenen wordt bevorderd. De EU richt zich hierbij vooral op praktische zaken; ICT moet het werk ondersteunen en vergemakkelijken. Een aantal voorbeelden van zaken waarbij eHealth gebruikt kan worden:
-
-een arts die de taal van de patiënt niet spreekt toch kan worden ingelicht over de gezondheidstoestand van die patiënt
-
-een arts zonder veel kennis van de patiënt kan een diagnose stellen dankzij de beschikbare informatie
-
-patiënten kunnen informatie over medicijngebruik makkelijk meenemen, een patiënt krijgt zo overal de juiste geneesmiddelen voorgeschreven, of kan essentiële geneesmiddelen snel aan laten vullen als hij of zij deze kwijtraakt in het buitenland
-
-patiënten kunnen vanuit huis medische gegevens naar de arts sturen, die zo de gezondheid op afstand in de gaten kan houden.
De eHealth-werkgroep van de Europese Commissie houdt zich bezig met het ondersteunen van de uitvoering van het eHealth-plan.
eHealth netwerk
Op 22 december 2011 nam de Europese Commissie een besluit aan ter oprichting van een eHealth Netwerk. Zo wordt er gewerkt aan de standaardisatie van de opmaak van elektronische medische dossiers om de uitwisseling van beproefde methoden te bevorderen. Ook worden er gezondheidsinformatienetwerken tot stand gebracht tussen zorgverstrekkers om de aanpak van gezondheidsrisico's te coördineren, en worden online gezondheidsdiensten ingesteld om bijvoorbeeld informatie te verstrekken over gezonde leefgewoonten en de voorkoming van ziekten. Verder gaat de aandacht uit naar teleconsultatie en het elektronisch voorschrijven en vergoeden van geneesmiddelen.
Actieplan eHealth 2012-2020
In december 2012 werd het actieplan eHealth 2012-2020 gepubliceerd.
Meer informatie
