r google-plus facebook twitter linkedin2 nujij Monitor Nieuwsbrief pdclogo Afstudeer hoed man met tas twitter

Wereldspelers

De Europese Unie (EU) is, na jaren van uitbreiding en groei, met haar ruim 500 miljoen inwoners en gezamenlijk inkomen van 16 biljoen euro een grote speler op het wereldtoneel geworden.  Parallel hieraan is de EU een steeds belangrijker gesprekspartner voor de andere wereldspelers geworden.

De relaties met die wereldspelers hebben de EU meer beïnvloedingsmogelijkheden gegeven ten aanzien van bijvoorbeeld (wereld)handel en mensenrechten.

Delen

Inhoud

1.

De Europese Unie en de NAVO

De Europese Unie en de Noord-Atlantische Verdragsorganisatie (NAVO) zijn beide kort na de Tweede Wereldoorlog opgericht. Terwijl de EU voornamelijk als doel had om economische voorspoed te brengen, had de NAVO als doel om het westen te beschermen tegen het communistische oosten. Inmiddels zijn de doelstellingen van de NAVO uitgebreid, het militair bondgenootschap wil wereldwijd stabiliteit bevorderen. In 2001 is de samenwerking tussen de EU en de NAVO geformaliseerd, zo zijn er op reguliere basis gesprekken op verschillende niveau's tussen de EU en de NAVO. De twee organisaties hebben op verschillende plekken gezamenlijk deelgenomen aan missies, zoals op de Westelijke Balkan (Macedonië, Bosnië en Kosovo) en in Afghanistan, Darfur en Somalië. 

In 1948 werd de West-Europese Unie opgericht voor defensie- en veiligheidsbeleid. In 2011 werd deze organisatie opgeheven, de taken en doelstellingen werden verdeeld tussen de EU en de NAVO.

Het lidmaatschap van beide organisaties is goed verenigbaar, de meeste EU-lidstaten zijn ook lid van de NAVO. 

2.

De Europese Unie en de Verenigde Naties

De Europese Unie heeft op het gebied van mensenrechten veelal dezelfde prioriteiten als de Verenigde Naties, zoals het verspreiden van vrede en veiligheid, het respecteren van mensenrechten en het uitroeien van ziektes.

De Europese Unie heeft het doel om de samenwerking met de VN te versterken. Dat kan op verschillende gebieden zijn: conflictpreventie, mensenrechten, handelsbeleid en sociaal beleid. De samenwerking kan bestaan uit financiële steun van de Europese Commissie aan de VN, maar ook uit participatie van de Commissie in VN-fora en beleidsvorming.

In 2010 probeerde de Europese Unie zijn status als waarnemer uit te breiden en meer rechten te krijgen. Waarnemende leden van de VN hebben standaard het recht te spreken tijdens de Algemene Vergadering, maar niet om te stemmen of documenten en voorstellen in te dienen. Per waarnemend lid kan de Algemene Vergadering van de VN besluiten om meer rechten toe te kennen. Het stemrecht kunnen zij echter nooit krijgen. De EU wilde meer rechten krijgen zodat het gemakkelijker zou worden om met één stem te spreken en voorstellen niet meer via EU-lidstaten gedaan zouden hoeven worden.

Het voorstel de EU uitgebreide rechten te geven werd in september 2010 door de VN verworpen. Behalve Australië, Nieuw-Zeeland en Canada, die protesteerden tegen de-in hun ogen-arrogante manier waarop de EU het voorstel presenteerde, was ook de groep van Caribische landen tegen, omdat zij niet dezelfde rechten zouden krijgen als de EU. Een hernieuwde poging kon in mei 2011 wel op steun rekenen. Het Hongaars voorzitterschap van de EU had de resolutie zo aangepast dat ook andere regionale organisaties (zoals de Afrikaanse Unie of de Arabische Liga) dezelfde rechten kunnen krijgen als zij daarom vragen. De EU heeft nu het recht om te spreken, voorstellen te doen, amendementen en moties in te dienen, reacties te geven en het recht om documenten te verspreiden. 

3.

De Europese Unie en de Wereldhandelsorganisatie

De Europese Unie vormt het grootste handelsblok ter wereld en is daarom een belangrijke partij in de Wereldhandelsorganisatie (WTO). In de WTO poogt een groot aantal landen hun handelsbeleid effectief op elkaar af te stemmen. Bij onderhandelingen treedt de Europese Commissie  namens de Europese Unie op. De EU is zelf volwaardig lid van de handelsorganisatie, net als de 28 EU-lidstaten.

De Europese Unie streeft in het kader van de Wereldhandelsorganisatie onder meer naar eerlijker en stabieler internationaal handelssysteem, bijvoorbeeld door een betere positie op de wereldmarkt mogelijk te maken voor derdewereldlanden. De EU streeft verder naar het openen van nieuwe markten voor bedrijven uit de EU, het handhaven van handelsregels en het creeëren van tastbare voordelen van internationale handel voor EU-burgers. 

4.

De Europese Unie en de G20

De G20  is in 1999 opgericht om regelmatig belangrijke geïndustrialiseerde en ontwikkelingseconomieën bijeen te brengen om vraagstukken rondom de wereldwijde economie te bespreken. De EU zet zich binnen de G-20 in voor afstemming van de wereldeconomie, ontwikkeling van opkomende economieën, eerlijker handel, hervorming van het financiële systeem, waaronder financiële regelgeving en de internationale financiële instituties, zoals het Internationaal Monetair Fonds (IMF). De EU is volwaardig lid van de G20, vertegenwoordigers van de EU wonen ook standaard bijeenkomsten van de G7 bij.

5.

Meer informatie

Delen

Terug naar boven