De derde pijler van de Europese Unie (EU) omvatte beleid op het gebied van Justitie en Binnenlandse Zaken (JBZ). Het ging bijvoorbeeld om bestrijding van criminaliteit en drugshandel, maar ook om terrorismebestrijding. Asiel- en migratiebeleid waren echter overgeheveld van de derde naar de eerste pijler.
Net als in de tweede pijler hadden zowel de Europese Commissie als de EU-lidstaten het recht van initiatief. De besluitvorming in de Raad van ministers vond plaats op basis van unanimiteit. Voor besluiten van uitvoerende aard was een gekwalificeerde meerderheid in de Raad nodig.
Het Europees Parlement (EP) had in de derde pijler iets meer invloed dan in de tweede. Zo moest de Raad het EP om advies vragen alvorens het een besluit mag nemen. Het EP had vervolgens drie maanden de tijd om advies uit te brengen.
De pijlerstructuur is vervallen door het Verdrag van Lissabon
Delen
