In hybride organisaties worden tegelijkertijd publieke en private activiteiten verricht. Bij bijvoorbeeld de ontwikkeling en verspreiding van kennis kan dit voordelen hebben, maar er zijn ook nadelen in de vorm van concurrentievervalsing aan verbonden.
Inhoudsopgave van deze pagina:
Delen
De WRR ziet hybride organisaties als organisaties die langs twee wegen worden gefinancierd:
-
-in de hoedanigheid van taakorganisatie waaraan binnen het publieke domein taken zijn toebedeeld;
-
-in de hoedanigheid van marktorganisatie die binnen het private domein concurreert met andere marktpartijen.
Hybride organisaties zijn dus een mengvorm van markt en overheid en ontstonden vooral in de jaren '80 en begin jaren '90 als gevolg van een combinatie van verzelfstandiging en 'ondernemende overheid'.
De laatste jaren wordt de vermenging van publieke en private activiteiten tegengegaan, omdat er nadelen aan verbonden zijn:
-
-publiek geld kan gebruikt worden voor concurrentie met private marktpartijen die een vergelijkbaar product of een vergelijkbare dienst aanbieden, waardoor concurrentievervalsing ontstaat;
-
-publiek geld kan weggesluisd worden naar private (onderdelen van) organisaties en zo als het ware 'zoek' raken.
Om de nadelen van vermenging van publieke en private activiteiten te beëindigen wordt soms overgegaan tot privatisering van (onderdelen van) overheidsorganisaties.
Voor bijvoorbeeld publieke kennisinstellingen kan het ook (maatschappelijk) nuttig zijn om zich mede door marktprikkels te laten sturen.
