Laatste nieuws: 

Noord-Atlantische Verdragsorganisatie (NAVO)

 
Logo NAVO

De Noord-Atlantische Verdrags Organisatie (NAVO) werd in 1949 opgericht met als doel door onderlinge samenwerking de veiligheid van niet-communistische landen van Europa tegen eventuele agressie van de Sovjet-Unie te waarborgen. Inmiddels zijn 28 landen lid van de NAVO. De NAVO werkt samen met internationale organisaties, zoals de Europese Unie, de OVSE en de VN om werweldwijd stabiliteit te bevorderen.

De samenwerking is sinds 1991 niet meer gericht op het beschermen van de lidstaten tegen agressie van de Sovjet-Unie, maar op bescherming van de bondgenoten tegen moderne dreigingen, zoals terrorisme. Zo richt de NAVO zich momenteel op o.a. Afghanistan en Irak om de stabiliteit in deze landen te bevorderen. De organisatie realiseert haar doelstelling door politieke en militaire middelen in te zetten. NAVO wordt gefinancierd door de lidstaten die ieder een bijdrage leveren.

Delen

enveloppe

Inhoud

1.

Doelstelling

De kern van het verdrag bestaat uit artikel 5, dat stelt dat een aanval op één van de NAVO-landen door de anderen zal worden opgevat als een aanval op allemaal en dat alle landen zullen samenwerken om de aanval af te weren. Artikel 5 is tot op heden éénmaal van toepassing verklaard na de terreuraanvallen op de VS op 11 september 2001. Tot een feitelijk militair optreden in NAVO-verband kwam het echter niet.

De alliantie wil de laatste jaren niet meer uitsluitend een militaire organisatie zijn. Zij wil ook een politiek verbond van vrije staten vormen. De NAVO wil de veiligheid van Europa en Amerika garanderen door gelijkgezinde, nieuwe democratieën op te nemen. Het lidmaatschap moet deze landen helpen bij hun ontwikkeling en tevens handel en economische groei bevorderen om zo de stabiliteit in Europa te vergroten.

2.

Organisatie

De structuur van de NAVO is intergouvernementeel: een bondgenootschap tussen "gelijkwaardige regeringen". Dit houdt in dat alle lidstaten moeten instemmen, anders komt er geen besluit tot stand. Het toporgaan van de NAVO is de Noord-Atlantische Raad waar alle lidstaten in zijn vertegenwoordigd. De Raad komt op verschillende niveaus bijeen: de ambassadeurs van de lidstaten bij de NAVO, de ministers van Buitenlandse Zaken, staatshoofden en regeringsleiders. Tot 1967 was Parijs de vestigingsplaats van de NAVO. Toen Frankrijk in dat jaar zijn krijgsmacht uit de NAVO terugtrok, werd Brussel het hoofdkwartier.

De militaire leiding van de NAVO-strijdkrachten berust bij de 'Supreme Allied Commander Europe'. Deze functie wordt altijd bekleed door een Amerikaan. Sinds juni 2009 is dat:

  • Generaal Philip M. Breedlove (Verenigde Staten)

De politieke leiding van de NAVO berust bij de secretaris-generaal. Dat is op dit moment de Deen Anders Fogh Rasmussen.

Eerdere secretarissen-generaal

  • Jaap de Hoop Scheffer (Nederland, 2004-2009)
  • Lord Robertson (Verenigd Koninkrijk, 1999-2003)
  • Javier Solana (Spanje, 1995-1999)
  • Willy Claes (België, 1994-1995)
  • Manfred Wörner (Duitsland, 1988-1994)
  • Lord Carrington (Verenigd Koninkrijk, 1984-1988)
  • Joseph Luns (Nederland, 1971-1984)
  • Manlio Brosio (Italië, 1964-1971)
  • Dirk Stikker (Nederland, 1961-1964)
  • Paul-Henri Spaak (België, 1957-1961)
  • Lord Ismay (Verenigd Koninkrijk, 1952-1957)

3.

Leden

Sinds de val van de Berlijnse Muur (1989) zijn een aantal voormalige Oostbloklanden lid geworden van de NAVO. In 1999 werden de Tsjechische Republiek, Polen en Hongarije lid, wat een decennium eerder nog volstrekt ondenkbaar zou zijn geweest. In 2004 traden Roemenië, Bulgarije, Slowakije, Slovenië, Estland, Letland en Litouwen toe. In april 2009 zijn Albanië en Kroatië ook lid geworden van de NAVO. Ook Oekraïne, Georgië en de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië hebben interesse in het NAVO-lidmaatschap.

De 28 leden van de NAVO zijn:

 

Albanië

België

Bulgarije

Canada

Denemarken

Duitsland

Estland

Frankrijk

Griekenland

Hongarije

IJsland

Italië

Kroatië

Letland

Litouwen

Luxemburg

Nederland

Noorwegen

Polen

Portugal

Roemenië

Slovenië

Slowakije

Spanje

Tsjechische Republiek

Turkije

Verenigd Koninkrijk

Verenigde Staten

   
 

Delen

enveloppe

Terug naar boven